Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΣΤΑΣΙΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΕΩΣ.

Oμιλίες μακαριστού γέροντος π. Αθανασίου Μυτιληναίου δια χειρός του αξιοτίμου κυρίου Αθανασίου Κ.

http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/omiliai_kyriakvn/omiliai_kyriakvn_853.mp3

Jesus is Greater than Muhammad - Tawhid Dilemma Ep. 6

 

https://www.youtube.com/watch?v=FrvtcRoEaAA

Έκαψαν την αγία τράπεζα.

 

10/11/2019 Έκαψαν την Αγία Τράπεζα και το Άγιο Ευαγγέλιο στον Ι. Ν. Αγίου Χαραλάμπους στο Χάλκειος της Χίου. Έβαλαν γύρω απο την Αγία Τράπεζα ξερόχορτα και φρύγανα και την έκαψαν.

Πηγή:  apantaortodoxias.blogspot.com και   https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2531458143641129&set=gm.2535096426606533&type=3&theater&ifg=1

Συνάθροιση: Η Χριστιανοφοβία συνεχίζεται αλλά για τον ρατσισμό κατά των Χριστιανών δεν μιλά σχεδόν κανείς. Μονίμως ο Χριστιανισμός διωκόταν διότι είναι η μόνη αλήθεια που καίει τον διάβολο. 

Αλλά πάντα, η ιστορία το απέδειξε, ο λαός του Θεού έβγαινε νικητής. Με όπλα την αγάπη, την ταπείνωση, την ελπίδα, την απόλυτη πίστη στον μόνο σωτήρα μας και Κύριο μας Ιησού. Ο ορθόδοξος Χριστιανισμός δεν πρεσβεύει ιερό πόλεμο και εκδίκηση. Τα όπλα των πιστών Χριστιανών γράφει ο απόστολος Παύλος δεν είναι κοσμικά, είναι πνευματικά.

Οι αληθινοί Χριστιανοί δεν έχουν στα χέρια τους μαχαίρια και όπλα αλλά κρατούν την Αγία Γραφή και το κομβοσχοίνι.

Αμήν!

«Ναι, αυτός έρχεται κάθε βράδυ και κάθεται εδώ στην πέτρα».

 

«Ναι, αυτός έρχεται κάθε βράδυ και κάθεται εδώ στην πέτρα».

... Και όσα και να λένε οι μεγάλοι, οι πολιτικοί και οι ισχυροί, και όσα και να πιστεύει ο κόσμος, εκείνα τα μέρη θα είναι εις αιώνας αιώνων Χριστιανικά.
 

Όταν επήγε ο Γέροντάς μου, ο Μητροπολίτης Ύδρας Ιερόθεος, εις την Σηλυβρία, εις την πατρίδα του Αγίου Νεκταρίου, να βρει κάτι από τον τόπο, από το σπίτι όπου γεννήθηκε αυτός ο μεγάλος θαυματουργός Άγιος του αιώνα μας, έψαχνε, έψαχνε μήπως βρει κάποιο στοιχείο και δυστυχώς, τόσο πολιτισμό έχουν, που τα κατέστρεψαν όλα, τα εξαφάνισαν όλα, τα εξερίζωσαν όλα και σιγά, σιγά, με πολλή υπομονή και ταπείνωση, έμαθε ο ευλογημένος πού ήταν το σπίτι του Αγίου και πήγε να προσκυνήσει στον τόπο. Οι Άγιοι έχουν χάρη, είναι θεοφόροι και γίνονται και οι τόποι τους αγιοβάδιστοι, αγιάζονται και τα δέντρα, και οι πέτρες. 

 

Έψαχνε, λοιπόν, ο Ιερόθεος Ύδρας και του είπε ένας γέρος εκεί Τούρκος:
 

«Παππούλη, εδώ έρχεται το βράδυ και κάθεται ένας γέρος παπάς …»
 

«Πώς είναι, παιδί μου;» ρώτησε ο Δεσπότης και ο Τούρκος τού τον περιέγραψε. Τότε έβγαλε από την τσέπη του την εικόνα του Αγίου, του πολιούχου της Μητροπόλεώς του, και του την έδειξε:
 

«Ναι, αυτός έρχεται κάθε βράδυ και κάθεται εδώ στην πέτρα».
 

Και έσκυψε ο Μητροπολίτης και προσκύνησε την πέτρα, διότι δεν αφήνουν οι Άγιοι τον τόπο τους, επιβλέπουν, σκέπουν, φρουρούν και ευλογούν.

 

Πηγή: apantaortodoxias.blogspot.com

Αιρέσεις και πλάνες εντός της ορθοδοξίας ε'.

 

Αν κάποιος είναι ακατήχητος στην ουσία της πίστεως όπως είναι το 99% των Ελλήνων ορθοδόξων, διατρέχει μεγάλο κίνδυνο αν μείνει ξεκομμένος από την όποια εκκλησιαστική ζωή να πέσει πνευματικά και ν' αποδειχτεί πως η κίνηση του ν' αποτειχιστεί ήταν λάθος, διότι ενώ δεν γνώριζε τα βασικά της πίστης μας, ξαφνικά από ζήλο χωρίς την σωστή γνώση, βρέθηκε πνευματικά μετέωρος κι έπεσε. Πολλοί νομίζουν πως επειδή ξέρουν να κάνουν τον σταυρό τους, πάνε στο ναό και παρακολουθούν τις ακολουθίες, κάνουν νηστεία και μιλούν με τον πνευματικό, είναι μία χαρά. Η Αγία Γραφή άλλα μας λέει, η Φιλοκαλία άλλα μας λέει. Η πίστη μας θέλει σοβαρή κι εσωτερική δουλειά. Με κόπο και πόνο είμαστε αληθινοί πιστοί κι όχι πιστοί του πάσχα, των χριστουγέννων, πιστοί του ημερολογίου, του τάδε πνευματικού που τον θεωρούμε αυθεντία, του τάδε γέροντος, της τάδε ομάδας, πιστοί του νερόβραστου φαγητού, της τυπολατρείας, του νομικισμού.

Άλλο πιστός στον Τριαδικό Θεό, την Αγία Γραφή, την παράδοση των αγίων πατέρων κι άλλο πιστός στον εκάστοτε σύγχρονο ερμηνευτή που ελάχιστη σχέση ίσως έχει με το βιβλικό και φιλοκαλικό πνεύμα.

Άρα το ν' αποτειχιστεί κάποιος ή να μην αποτειχιστεί είν' απόφαση πολύ σοβαρή και πρέπει να ζυγιστεί δέκα φορές και με ταπεινή προσευχή. Διότι μπορεί το διακύβευμα να είν' η αθάνατη ψυχή μας. Εκείνος που χωρίς νά 'χει νικήσει τον παλαιό άνθρωπο της αμαρτίας, αποτειχιστεί και φέρει στον χώρο της αποτείχισης τις πλάνες και τα πάθη του, τελικώς κάνει καλό ή κακό στον εαυτό του και τους υπόλοιπους αποτειχισμένους, που ίσως μολυνθούν απ' τις πλάνες του και την υπέρ-ζηλωτική συμπεριφορά του;

Ένα παράδειγμα, κάποιος ορθόδοξος ακούει για οικουμενισμό, συμπροσευχές μ' απίστους στην Αγία Γραφή βουδιστές, ιουδαίους, μωαμεθανούς, ο πατριάρχης μετέδωσε την θεία κοινωνία σε παπικούς στη Ραβέννα, σύνοδος Κολυμπαρίου, άρνηση ευαγγελίου απ' τον επίσκοπο Αλ/πόλεως Άνθιμο και πόσα άλλα. Αποφασίζει ν' αποτειχιστεί αλλά δεν γνωρίζει την καθολική παράδοση της ορθόδοξης εκκλησίας κι ενώ είν' αποτειχισμένος, στις επαφές του μ' άλλους αποτειχισμένους μιλά γι' άκυρα μυστήρια των επισκόπων που συμπροσεύχονται μ' απίστους, μιλά για δήθεν παπικές εικόνες στην εικονολογική μας παράδοση και καταφέρεται εναντίον αυτών, όπως πχ για την εικόνα της Αγίας Τριάδος που πολλοί αδαείς την θεωρούν αντορθόδοξη. Είναι αποδεδειγμένο πως ο άνθρωπος του παραδείγματος μας έχει αιρετικές θέσεις. Αυτός ο ορθόδοξος θα σωθεί επειδή έκαν' αποτείχιση όταν έχει μέσα του τόσες αιρέσεις κι επιπλέον τις κηρύττει;

Ας μή γελιόμαστε αδελφοί, η αποτείχιση δεν είναι πανάκεια στην σημερινή σκοτεινή περίοδο που διανύουμε. Οι πλάνες κι οι αιρέσεις έχουν γεμίσει την ορθόδοξη εκκλησία και δεν είναι μόνο ο οικουμενισμός απ' τον οποίον πρέπει ν' απέχουμε, αλλά κι απ' όλες τις άλλες πλάνες κι αιρέσεις που δυστυχώς κηρύττονται από αδαείς, δήθεν θεολογούντες, περί ακύρων μυστηρίων, δήθεν παπικών εικόνων, δήθεν σωτηρίων ημερολογίων, κανόνων και παραδόσεων ξένων προς την Γραφή και τους πατέρες, περί σωτηρίας που θα έρθει απ' τα σλαυόφωνα πατριαρχεία τα οποία είναι βουτηγμένα στον οικουμενισμό όσο και τα ελληνόφωνα.

Είμαστε σ' εποχή που οι πλάνες έχουν γεμίσει την ορθοδοξία απ' ανθρώπους πού 'χουν συνείδηση ορθοδόξου. Κι είναι πολύ δύσκολο να πειστούν οι πλανημένοι αδελφοί μας πως δεν είν' αλάθητοι κι αυθεντίες, αλλά κενολογούντες, καινολογούντες κι επικίνδυνοι με τα αιρετικά κηρύγματα τους, τα οποία έχουν μία επικάλυψη αλαθήτου λόγω φήμης των κηρυττόντων. 

Αν δεν μαρτυρείται απ' την Γραφή και την αγία παράδοση ό,τι λέει ο όποιος κήρυκας, όσο φημισμένος κι αν είναι, απορρίπτεται η διδαχή του χωρίς συζήτηση. Προσωπολατρεία στην εκκλησία σημαίνει ειδωλολατρεία. Ένα πρόσωπο μόνο λατρεύουμε, τον αρχηγό της πίστης μας, τον Ιησού και Κύριο μας. Η νουθεσία ως εντολή του Παύλου είναι καθήκον μας, μ' αγάπη κι ευγένια, αλλά κατόπιν αν ο αυθεντίας δεν μεταπείθεται και δεν ταπεινώνεται, τότε τον αφήνουμε και προσευχόμαστε για την αθάνατη ψυχή του. Και δυστυχώς έχουμε γεμίσει από αυθεντίες, αλάθητους γέροντες και πνευματικούς, που δεν γνωρίζουν ούτε την βασική καθημερινή μελέτη των Γραφών.

Πώς θα υπάρξει αναγέννηση του σώματος των πιστών όταν η Γραφή λείπει απ' τα σπίτια των ορθοδόξων κι όταν υπάρχει είναι κάτω από στρώμα σκόνης κάπου σ' ένα συρτάρι ή μία βιβλιοθήκη; Ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ μελετούσε κάθ' εβδομάδα την Καινή Διαθήκη. Την τελείωνε και την άρχιζε πάλι την επόμενη, έτσι σ' επτά ημέρες είχε τελειώσει το θεόπνευστο βιβλίο και το ξανάρχιζε. Κι ομολογούσε πως κάθε φορά ανακάλυπτε νέα νοήματα! Όλοι οι άγιοι προτρέπουν τους πιστούς να μελετούν μέρα νύχτα την Αγία Γραφή. Το ίδιο λέμε αλλά κάποιοι αδαείς μας ονομάζουν προτεσταντίζοντες!

Εμείς γενικώς οι ορθόδοξοι, άγευστοι απ' το απύθμενο βάθος του πνεύματος της Γραφής, μιλάμε, δογματίζουμε, αποφαινόμαστε για το ποιά εικόνα πρέπει να έχουμε σπίτι μας και ποιά όχι, ποιό ημερολόγιο δήθεν σώζει και ποιό δήθεν σε πάει στην κόλαση, σαν να ήρθε ο Υιός του Θεού για να μας διδάξει ημερολόγια κι ισημερίες. 

Φανατιζόμαστε γιατί ο δικός μας γέροντας είναι καλός και τα λέει ωραία, οι άλλοι δεν είναι σαν τον δικό μας, διχαζόμαστε για το αν κάποιος κανόνας είναι υποχρεωτικός ή δυνητικός, δογματίζουμε το ένα ή το άλλο, βγάζουμε μολυσμένους, ανθρώπους που δεν έχουν ακούσει ποτέ τί είναι ο οικουμενισμός. Ανεβάζουμε βίντεο μ' ομιλίες εναντίον άλλων θέσεων όταν κι οι δικές μας είναι δηλητηριασμένες απ' άλλες πλάνες που δεν τις βλέπουμε. Το πνευματικό σκοτάδι είναι βαθύ, η νύχτα είναι απόλυτα σκοτεινή και κάποιοι ρασοφόροι κάνουν ό,τι μπορούν για να χειροτερεύουν την κατάσταση. Εξαιρέσεις υπάρχουν; Βεβαίως, πάντα και παντού, εμείς απλώς θίγουμε την γενική κατάσταση που επικρατεί.

Ψυχούλες αναζητούν το βάθος της Γραφής και το πνεύμα των αγίων πατέρων κι οι ποιμένες αντί να μελετούν και να βιώνουν την Γραφή και την Φιλοκαλία ώστε να την μεταδίδουν βιωματικά, αναλίσκονται σε λόγους προσαρμοσμένους στο κοσμικό φρόνημα που έχει κατακτήσει και το ποίμνιο. Διότι κακά τα ψέματα, οι σημερινοί ορθόδοξοι απέχουμε πάρα πολύ απ' τους αδελφούς μας που έζησαν ακόμη και πριν 100 μόλις χρόνια. Δεν ξέρω αν ερχόταν ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς σήμερα σ' ένα μοναστήρι ή σ' ένα ναό κατά την ώρα της κοινής προσευχής τί συμπεράσματα θά 'βγαζε.

Καταλήγοντας λοιπόν όσον αφορά στον κανόνα που άλλοι τον δογματίζουν υποχρεωτικό κι άλλοι δυνητικό, εμείς υποστηρίζουμε πως ο κάθε πιστός αναλόγως των γνώσεων του και της κατανοήσεως πού 'χει για τα γεγονότα, αν κι εφόσον έχει ακούσει γι' αυτά, τότε υποχρεούται ή όχι να αποτειχιστεί. Δεν γίνεται να μείνει σε κοινωνία κάποιος με το πατριαρχείο Κων/πόλεως ή Μόσχας όταν έχει αναζητήσει κι έχει δει με τα μάτια του τα βήματα πού 'χουν κάνει στα σκοτεινά μονοπάτια του οικουμενισμού και της σχετικοποιήσεως της μόνης αλήθειας, του ευαγγελίου του Χριστού. Άπ 'την άλλη τί αποτείχιση υποχρεούται να κάνει κάποιος που δεν γνωρίζει τίποτα για όλ' αυτά; Να αποτειχιστεί χωρίς να ξέρει γιατί κι από τί αποτειχίζεται; Αφού δεν γνωρίζει, δεν έχει καν την συνείδηση της αποτειχίσεως.Τι υποχρέωση λοιπόν έχει;

Οι κανόνες έγιναν για τους ανθρώπους, όχι οι άνθρωποι για τους κανόνες. Πολλοί το ξεχνάμε αυτό.

Αιρέσεις και πλάνες εντός της ορθοδοξίας δ'.

Ο Κύριος Ιησούς και Δημιουργός μας, βάζει στον εκ γενετής τυφλόν λάσπη που έφτιαξε απ' το χώμα και τον σίελο του για να του φτιάξει μάτια. Μας απέδειξε πως μας δημιούργησε από χώμα και στο χώμα θα καταλήξουμε.

Πηγή εικόνος: i.pinimg.com

Πέμπτη πλάνη, η προσπάθεια εκ μέρους εκκλησιαστικών παραγόντων αναγνωρίσεως της εκκλησίας τους απ' το κράτος ως νομικό πρόσωπο. Κάποιοι ταύτισαν τον τίτλο της εκκλησίας τους με σωματείο που φέρει τον ίδιο τίτλο. Η εκκλησία δεν είν' ανθρώπινο εφεύρημα ή ίδρυμα. Αποτελείται από ανθρώπους, αλλά κεφαλή και αρχηγό έχει τον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον Θεάνθρωπο. Χωρίς Χριστό που είναι η κεφαλή του σώματος του, δηλ. της εκκλησίας, δεν μπορεί να υπάρχει εκκλησία. Δεν επιτρέπεται η εκκλησία να δέχεται παρεμβολές απ' την πολιτική εξουσία, ούτε να δέχεται συμπόρευση, μ' όποιον τρόπο, όπως συνέβαινε ενίοτε στην εποχή του αποκαλουμένου βυζαντίου. Δεν υποβιβάζεται σε κρατική εκκλησία κάτω απ' το δόγμα του καισαροπαπισμού, όπως συνέβη δυστυχώς μετά την εθνική επανάσταση του 1821, επί βασιλέως Όθωνος, ούτε μπορεί να ταυτιστεί με νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, σωματείο, μη κερδοσκοπική εταιρία ή κάτι παρόμοιο. Αυτό αποτελεί εκτροπή απ' την βιβλική διδασκαλία περί του σώματος του Χριστού, την εκκλησία του. Δεν συνεπάγεται πως επειδή κάποιοι άνθρωποι μαζεύτηκαν και ίδρυσαν ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου με την ονομασία ''εκκλησία'', αυτομάτως ο Θεός συναινεί κι αυτό το ανθρώπινο ίδρυμα είναι η εκκλησία του Χριστού. 

Ο Θεός έχει δώσει την ελευθερη βούληση στον άνθρωπο κι εκείνος την ασκεί όπως νομίζει. Καμιά ανάγκη όμως δεν έχει το σώμα του Χριστού από αναγνωρίσεις που προέρχονται από ανθρώπους. Βεβαίως κάθε πολίτης, αφού ο Τριαδικός Θεός μας δημιούργησε ελεύθερους και όχι υποχείριά του, μπορεί ν' ασκήσει την ελευθερία του όπως νομίζει. Αλλά ό,τι κάνουμε δεν σημαίνει πως κι ο Θεός το ευλογεί.

Τους τρείς πρώτους αιώνες η εκκλησία δεν είχε καμία νομική υπόσταση στην τότε πολυθεϊστική αυτοκρατορία της Ρώμης. Οι Χριστιανοί μόνο για τ' όνομα τους κάποιες περιόδους κατέληγαν στα κάτεργα με βέβαιο αργό θάνατο απ' τις κακουχίες, ή κατέληγαν στο στόμα των λεόντων κι άλλων θηρίων που έφερναν οι υπεύθυνοι των σταδίων απ' άλλες περιοχές, για να διασκεδάζουν τα δαιμονισμένα πλήθη με θεάματα μονομάχων που σφάζονταν μεταξύ τους, Χριστιανών που άοπλοι γίνονταν τροφή των σαρκοβόρων θηρίων, άλλοι καίγονταν ζωντανοί δημόσια, άλλοι αρνούμενοι να σκοτώσουν άνθρωπο παραδίδονταν στην πολεμική μανία του άγριου μονομάχου αντιπάλου τους, που τους σκότωνε με διάφορους τρόπους, γρήγορα ή αργά. 

Σ' αυτά τα σχεδόν 300 χρόνια η εκκλησία, το σώμα του Ιησού Χριστού, ήταν γεμάτο από αρετές, καρπούς Αγίου Πνεύματος. Τα εκατομμύρια μαρτύρων που τιμούμε, κυρίως εκείνη την χρυσή περίοδο έδωσαν το αίμα τους για την πίστη στον αναστημένο Ιησού. Αυτό είναι απόδειξη ζωντανής εκκλησίας, αυτό είναι ατράνταχτη απόδειξη πως ο πιστός είναι ζωντανό και υγιές μέλος του σώματος του Κυρίου Χριστού μας.

Κατά τον καθηγητή Ανδρούτσο είναι προτεσταντικής εμπνεύσεως η σωματειοποίηση της εκκλησίας.

(Ο καθηγητής της Δογματικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χρίστος Ανδρούτσος, 1869-1935, στο έργο του ''Εκκλησία εξ απόψεως ορθοδόξου'', σελ. 33-34 γράφει, ''Οι αρχαιότεροι διαμαρτυρόμενοι - Προτεστάνται - απεδέχοντο την περί Εκκλησίας ορθόδοξον έννοιαν, ότι αύτη είναι ίδρυμα θεοσύστατον επί σωτηρία των ανθρώπων ιδρυθέν, υφιστάμενον δε δια τους ανθρώπους, όχι όμως και εκ των ανθρώπων την σύστασιν λαμβάνον. Τουναντίον παρά τοις νεωτέροις διαμαρτυρομένοις ήρξατο υπολαμβάνηται η Εκκλησία ως κοινωνία ανθρωπίνη, ως σωματείον οία και τα άλλα, διαφέρον αυτών κατά τον υπερκόσμιον αυτής σκοπόν. Όπως οι άνθρωποι σχηματίζουν Συλλόγους, ούτω και έχοντες τας αυτάς θρησκευτικάς ανάγκας συνενωθέντες αποτελούν την καλουμένην Εκκλησίαν. Η Εκκλησία γυμνούται ούτω του υπερφυούς αυτής χαρακτήρος, ούσα ουχί πλέον το επί γης σώμα και νύμφη του Χριστού, αλλά κοινωνία ανθρώπων, αι δε άμεσοι ακολουθίαι της τοιαύτης εκδοχής είναι ότι υπάρχουσι πολλαί Εκκλησιαστικαί κοινωνίαι, έχουσαι το αυτό υπάρξεως δικαίωμα...'' Βλέπε στο παρακάτω αναφερθέν βιβλίο στη σελ. 57.

Ο παλαιοημερολογίτης αγιορείτης γέροντας Αυγουστίνος Αγιοβασιλειάτης αναφερόμενος σε μία παλαιοημερολογιτική παράταξη, στο βιβλίο του με τίτλο, ''Η ΣΩΜΑΤΕΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΣ Η ΑΙΡΕΣΙΣ;'' ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2006, γράφει στη σελ. 58, ''Συμπερασματικώς αποφαινόμεθα ότι η Σωματειοποίησις της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος 1995 είναι: α) Νεωτερισμός πολυκέφαλος, εμφανιζόμενος το πρώτον το έτος (1995), επισήμως εις τους Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς και β) Εκκλησιολογική αίρεσις αιρέσεων, πρωτογενής μεν εις την Δύσιν από του έτους 1848, δευτερογενής εις τους Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς από της 1ης Σεπτεμβρίου 1995.)

Τα εντός παρενθέσεως εντοπίσαμε και συμφωνούμε, σε παλαιοημερολογιτικό ιστολόγιο άλλης παρατάξεως. Διαβάστε στο παρακάτω σύνδεσμο 

http://eggolpio.blogspot.com/2015/03/blog-post_36.html

Όποιος θελήσει ν' αποτειχιστεί απ' την τοπική του εκκλησία λόγω οικουμενισμού, καταφεύγοντας κάπου αλλού, ας προσευχηθεί ταπεινά στον Κύριο να τον φωτίσει, αν ο λογισμός του είναι Θεού θέλημα ή όχι, πώς να το πράξει και πού να πάει. Είν' επικίνδυνες εποχές και οι πλάνες του διαβόλου έχουν γεμίσει την ευρυτέρα αποκαλούμενη ορθοδοξία.

Έκτη πλάνη ο διχασμός που έχει προκληθεί όσον αφορά στην ερμηνεία του 15ου κανόνος της πρωτοδευτέρας συνόδου επί αγίου Φωτίου του Μεγάλου. Όσοι υποστηρίζουν το υποχρεωτικό του κανόνος, θεωρούν τους υποστηρίζοντες ως δυνητικό τον κανόνα, μολυσμένους απ' την έμμεση κοινωνία τους με τους αιρετικούς, αν έχουμε καταλάβει σωστά, αφού άλλοι με την αποτείχιση τους διακόπτουν τελείως εκκλησιαστική κοινωνία με την αυτοκέφαλη εκκλησία της Ελλάδος κι άλλοι αποτειχίζονται διατηρώντας κάποια εκκλησιαστική κοινωνία. Πηγαίνουν εν ανάγκη για εκκλησιασμό σε ναό που μνημονεύεται επίσκοπος της εκκλησίας της Ελλάδος ή μεταλαμβάνουν ίσως, αν ο αποτειχισμένος ιερέας τους είν' αδύνατον νά 'ρθει να τους μεταδώσει την θεία κοινωνία.

Εμείς δεν θα εισέλθουμε σ' ερμηνεία του κανόνος διότι δεν είμαστε κανονολόγοι, δεν θέλουμε να παρουσιαζόμαστε ως αλάθητοι κήρυκες, δεν είμαστε ειδικοί ωστε να ερμηνεύσουμε τον κανόνα μ' αυθεντία επιστήμονος ή κατ' έμπνευση του Παρακλήτου αφού είμαστε σιχαμένοι αμαρτωλοί. Μόνο κανονολόγοι ή φωτισμένοι ορθόδοξοι πιστοί, πιστεύουμε πως πρέπει ν' αποφαίνονται μ' αυθεντία για ερμηνείες κανόνων. Εννοείται πως κι ο επιστήμονας κανονολόγος θα πρέπει νά 'χει μία χριστιανική ζωή κι ένα υγιές φρόνημα περί ορθοδοξίας για να ερμηνεύσει ορθώς έναν κανόνα.

Θα σταθούμε μόνο στο γεγονός του διχασμού, ο οποίος επέφερε την διάσπαση του αγώνος της αποτειχίσεως. Θα το κάνουμε αυτό μ' αναγκαστική αναφορά στον κανόνα χωρίς να ερμηνεύσουμε αν ο κανόνας είναι υποχρεωτικός ή δυνητικός.

Αν ένας κανόνας είναι υποχρεωτικός τότε όσοι δεν έχουν κάνει αποτείχιση είναι μολυσμένοι κι άρα θα κολαστούν; Ποιός μπορεί να αποφανθεί μ' αυθεντία σ' αυτό το ερώτημα; Η γιαγιά σ' ένα χωριουδάκι της απέραντης επαρχίας μας, που δεν έχει ιδέα τί είν' ο οικουμενισμός και δεν έχει ακούσει τίποτα γιατί δεν έχει διαδίκτυο, δεν διαβάζει εφημερίδες θρησκευτικού περιεχομένου που πωλούνται στα περίπτερα, επειδή δεν έχει αποτειχιστεί, θα κολαστεί γιατί ο κανόνας την υποχρεώνει ν' αποτειχιστεί υπαρχούσης αιρέσεως στο σώμα του Χριστού, την εκκλησία;

Τότε όσοι δεν αποτειχίζονται λόγω αγνοίας, θα κολαστούν ως μολυσμένοι απ' την κοινωνία τους με τον ιερέα, επειδή ο ιερέας μνημονεύει τον επίσκοπο του που ίσως κάποτε ταξίδεψε στο Βέλγιο και συμπροσευχήθηκε με τον παπικό καρδινάλιο και τον διαμαρτυρόμενο πάστορα; Ο Κύριος δεν θα υπολογίσει την άγνοια τους αλλά θα τους κολάσει; 

Εμείς αυτό δεν το πιστεύουμε και δεν μπορούμε να σκεφτούμε πως ο Κύριος μας είναι άδικος, άπαγε της βλασφημίας, ώστε να κολάσει κάποιον επειδή λόγω συνθηκών ή και αγνοίας δεν έκατσε σπίτι του το πάσχα αλλά πήγε να εκκλησιαστεί στον ιερέα του χωριού του ή και να λάβει σώμα και αίμα Κυρίου.

Αν ο κανόνας είναι δυνητικός, δηλ. κάποιος αν θέλει αποτειχίζεται αν δεν θέλει δεν αποτειχίζεται, αφού δεν υπάρχει συνοδική καταδίκη της οικουμενικής αιρετικής κινήσεως και των υποστηρικτών της, τότε όσοι γνωρίζουν τις πνευματικές πτώσεις των θρησκευτικών ταγών, δικαιολογούνται να παραμένουν σε κοινωνία με τον επίσκοπο στην μητρόπολη που υπάγονται; Ειδικώς όταν ο επίσκοπος τους είναι ενεργός στην οικουμενική κίνηση με κείμενα, κηρύγματα και συμπροσευχές; Όταν ο επίσκοπος τους έχει αποκαλέσει ιερό το κοράνιο, που γράφει σ' αυτό πως ο Χριστός δεν είναι Θεός αλλά απλός προφήτης και δεν υπάρχει Αγία Τριάδα; Άπαγε της βλασφημίας. 

Η αποτείχιση κατά την ταπεινή μας άποψη εξαρτάται από πολλούς παράγοντες τους οποίους όσοι έχουν κάνει δόγμα το υποχρεωτικό ή το δυνητικό του κανόνος δεν τους λαμβάνουν υπόψιν πολλές φορές.

Κι όμως, ο σεξουαλικός προσανατολισμός αλλάζει.

Γιώργος Δούκας
 
Έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται η ομοφυλόφιλη καθηγήτρια της αναπτυξιακής ψυχολογίας και ψυχολογίας της υγείας στο Πανεπιστήμιο της Γιούτας, Lisa Diamond, η οποία έχει προκαλέσει ενθουσιασμό αλλά και ανησυχία σε μέλη της ομοφυλοφιλικής κοινότητας.

Μετά από μια δεκαετή μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2009 στο βιβλίο της «Σεξουαλική Ρευστότητα«, που βραβεύτηκε από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία, η Diamond τάραξε τα νερά, καθώς αμφισβήτησε την κυρίαρχη άποψη ότι η ομοφυλοφιλία είναι μια κατάσταση που δεν μπορεί να αλλάξει. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η επιστημονική κοινότητα έχει αρχίσει να αναθεωρεί και ορισμένοι δεν διστάζουν να αποκαλέσουν την γενίκευση της άποψης αυτής ως μύθο.

Η Diamond μελέτησε εκατό γυναίκες για περισσότερα από δέκα χρόνια, καθώς μετέβαιναν από την εφηβεία στην ενηλικότητα και εντόπισε σημαντική μεταβλητότητα του σεξουαλικού προσανατολισμού, καθώς οι γυναίκες της έρευνας ερωτεύονταν διαδοχικά άντρες και γυναίκες, ενώ η σεξουαλική τους ταυτότητα άλλαζε παράλληλα με τις έλξεις τους. Οι μεταβολές αυτές δεν ήταν απαραίτητα πάντα εντυπωσιακές (μια ακραία μετατόπιση από τον ετεροφυλοφιλικό προσανατολισμό στον ομοφυλοφιλικό και το αντίθετο), αλλά επέτρεπαν στο πρόσωπο να αισθανθεί έλξη από περισσότερα φύλα ή ακόμη και από ένα μόνο πρόσωπο, το οποίο δεν χωρούσε προηγουμένως στα πλαίσια της σεξουαλικής του ταυτότητας.

Σε άλλη έρευνά της, η Diamond βρήκε ότι περισσότερες από μία στις τέσσερις γυναίκες που συμμετείχαν εγκατέλειψαν τις ομοφυλοφιλικές/αμφιφυλοφιλικές ταυτότητές τους μέσα σε ένα διάστημα πέντε ετών. Οι μισές εξ αυτών επανέκτησαν ετεροφυλοφιλικές ταυτότητες, ενώ οι μισές απέρριψαν όλους τους ταυτοτικούς προσδιορισμούς. Είναι αξιοσημείωτο μάλιστα ότι αυτές οι γυναίκες δεν διαφέρουν από εκείνες που διατήρησαν τις μη ετεροφυλοφιλικές τους ταυτότητες, ούτε ως προς την ηλικία στην οποία βίωσαν κομβικές εμπειρίες διαμόρφωσης της σεξουαλικής τους ταυτότητας, ούτε ως προς τους παράγοντες που επιτάχυναν την σεξουαλική τους αναζήτηση, ούτε και ως προς την ύπαρξη «ομοφυλοφιλικών ενδείξεων» κατά την παιδική ηλικία.

Παρόμοια μοτίβα, αν και με μικρότερη ένταση εμφανίζονται και στους άντρες. Σε έρευνα της Sabra Katz, καθηγήτριας εφηβικής υγείας στο Πανεπιστήμιο του Harvard, το 52% των μη ετεροφυλόφιλων ανδρών ηλικίας 18-26 ετών, που συμμετέσχε στην έρευνα, ανέφεραν αλλαγές στις σεξουαλικές τους έλξεις, που οδήγησε σχεδόν το 18% των συμμετασχόντων να μεταβάλει την σεξουαλική του ταυτότητα.

Σε μια έρευνά της παρόμοιου σχεδιασμού, η Katz διαπίστωσε ότι η πίστη στη μεταβλητότητα της σεξουαλικότητας αποτελούσε κυρίαρχο χαρακτηριστικό των προσώπων που εμφάνισαν ρευστότητα στις σεξουαλικές τους έλξεις.

Μια άλλη έρευνα της Diamond, βασισμένη σε διαχρονική μελέτη, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ετεροφυλοφιλική ταυτότητα είναι η πιο σταθερή ταυτότητα (αλλάζει λιγότερο), ενώ η αμφιφυλοφιλική ταυτότητα είναι η πιο ασταθής (αλλάζει περισσότερο), τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Στις γυναίκες, η ομοφυλοφιλική ταυτότητα είναι εξίσου ασταθής με την αμφιφυλοφιλική, ενώ αντίθετα οι άντρες με ομοφυλοφιλική ταυτότητα παρουσιάζουν μικρότερη σεξουαλική ρευστότητα από τους άνδρες με αμφιφυλοφιλική ταυτότητα.

Τέλος, μια αντιπροσωπευτική έρευνα του καθηγητή κοινωνιολογίας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας Christopher Scheitle κατέληξε ότι η υψηλότερη θρησκευτικότητα σχετιζόταν με μεγαλύτερη σεξουαλική ρευστότητα στους συμμετέχοντες με ομοφυλοφιλική ταυτότητα. Η τάση αυτή, μάλιστα, επιβεβαιώθηκε ανεξάρτητα από τον συντηρητισμό ή τον φιλελευθερισμό των αντίστοιχων θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Πλέον, έχει αρχίζει να γίνεται σαφής η περιπλοκότητα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Όπως αναφέρει το πανεπιστήμιο του Stanford, μπορεί μετά από χρόνια, το ίδιο πρόσωπο να δει τις σεξουαλικές, ερωτικές ή αισθητικές έλξεις και ταυτότητές του να αλλάζουν, μετά από εμπειρίες σε ένα διαφορετικό περιβάλλον και αλληλεπίδραση με διαφορετικές κοινότητες, ή ως αποτέλεσμα προσωπικής και πνευματικής αναζήτησης, μιας σημαντικής καθοριστικής σεξουαλικής ή ερωτικής εμπειρίας, προσωπικής επιλογής ή και κάποιου συνδυασμού όλων αυτών ή και για κάποιον τελείως διαφορετικό λόγο.

Για τον λόγο αυτό, η Diamond παρακινεί την ομοφυλοφιλική κοινότητα να εγκαταλείψει τα επιχειρήματά της που στηρίζονται στο αμετάβλητο του σεξουαλικού προσανατολισμού («born this way»), καθώς αυτά καθίστανται πλέον αντιεπιστημονικά, δεδομένων των όσων γνωρίζουμε από τη μελέτη των φυσικών αλλαγών των σεξουαλικών έλξεων ορισμένων προσώπων μέσα στο χρόνο.

Πηγή: omofylofilia.gr

Συνάθροιση: Η θέση μας είναι πως ένας άνθρωπος που βιώνει ομόφυλες έλξεις δεν γεννιέται μ' αυτές, αλλά είτε υποσυνείδητα λόγω βiωμάτων είτε συνειδητά το επιλέγει. Στη δεύτερη περίπτωση πάλι υπάρχει πιθανότητα να έχουν ευθύνη βιώματα κυρίως παιδικής η προεφηβικής ηλικίας. Το παραπάνω άρθρο θέτει τις βάσεις κατά την ταπεινή μας άποψη για μία σειρά λογικών ερωτημάτων που ίσως υπάρχει δυνατότητα να συζητηθούν με μή φανατισμένους συνομιλητές.

Αν κάποιοι ομοφυλόφιλοι αλλάζουν ερωτικές προτιμήσεις ανάμεσα στα δύο φύλα και πολλοί εξ αυτών από ομοφυλόφιλοι στρέφονται μόνιμα στην ετεροφυλοφιλία, πώς μπορούμε να ισχυριστούμε πως γεννήθηκαν ομοφυλόφιλοι αφού οι ίδιοι επέλεξαν κάποια στιγμή να στραφούν στο άλλο φύλο; 

Κάποιος που γεννιέται με προδιαγεγραμμένο σεξουαλικό προσανατολισμό δεν είναι δυνατόν, αφού εκ γενετής είν' έτσι η σεξουαλικότητα του, να την αλλάξει. Άρα μήπως τελικά η γνώμη πολλών, πως οι ομοφυλόφιλοι έτσι γεννιούνται, είναι λάθος; Μήπως η άποψη της επιστημονικής κοινότητος μέχρι το 1973 ήταν η ορθή;

Παρακάτω μερικά βίντεο μ' ομιλίες πρώην ομοφυλοφίλων που ελευθερώθηκαν, με την στροφή τους στον Χριστό, απ' το πάθος τους. 

https://www.youtube.com/watch?v=rp8cOEy2664&t=3s

https://www.youtube.com/watch?v=DuFWJsJCBPM

https://www.youtube.com/watch?v=s-9X6X5aFKo&t=4s

Σταυρώθηκε για όλους μας.

 

Christ Crucified, Diego Velazquez, 1632 

Πόσο έχουμε ξεχάσει τί έκανε για μας, πόσο έχουμε ξεχάσει πως τον κάρφωσαν στον σταυρό σαν έναν κοινό εγκληματία, τον αθώο, τον Θεό μας. Πόσο έχουμε ξεχάσει πόσα έκανε για μας, πόσο έχουμε ξεχάσει πως ο Εσταυρωμένος Κύριος μας νίκησε τον δικό μας αιώνιο θάνατο με τον δικό του θάνατο. Αναστήθηκε! Πόσο έχουμε απατηθεί πως με τα έργα μας και τα τυπικά μας θα σωθούμε. Δεν θα σωθούμε αν δεν σηκώσουμε κι εμείς τον σταυρό μας πίσω απ' τον Εσταυρωμένο.

Αν δεν σταυρώσουμε τον εαυτό μας, τα πάθη, τα σχίσματα, τις έριδες, τον φανατισμό, το μίσος, το θέλημα μας, το εγώ μας, τις σαρκικές ακολασίες, την μικρότητα μας, τον κακό εαυτό μας, δεν μας σώζει το τυπικό και το ''έτσι τα παραλάβαμε''... Δεν θα μας σώσει η καλή πράξη που κάνουμε σαν καθήκον κι άρα είμαστε καλά, όλα μια χαρά. Οι αρετές είναι το δώρο του Θεανθρώπου σ' εκείνον που κλαίει για τις αμαρτίες του. Ο τελώνης επέστρεψε συμφιλιωμένος με τον Θεό σπίτι του, όχι ο φαρισαίος που είχε σίγουρο τον εαυτό του ως ενάρετο... Υπερηφάνεια.

Αναγέννηση εν Χριστώ σημαίνει σταυρώνω τον αμαρτωλό εαυτό μου κάθε στιγμή. Μετανοώ κάθε στιγμή.  Για κάθε μου λόγο, πράξη και σκέψη που δεν συμφωνεί με το ευαγγέλιο του δασκάλου μου Ιησού. Αυτό είναι η εσωτερική νηπτική εργασία. 

Ο Κύριος Ιησούς να μας ελεήσει όλους.

Ιερομόναχος Χ.

Πηγή εικόνος: elniplex.com

MICROCHIP ΚΑΙ ΤΟ 666 - ΧΑΡΔΑΒΕΛΑΣ - ΛΑΖΑΚΗΣ - ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ

Μία ορθόδοξη ερμηνεία του σφραγίσματος από μητροπολίτη, σε αντιδιαστολή μ' αιρετικές προτεσταντίζουσες ερμηνείες πού 'χουν γεμίσει την ορθόδοξη εκκλησία.

 

https://www.youtube.com/watch?v=6lqsrtQ1hE8

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης 1994 - Μοναδικό Video Mέρος 1.

 

https://www.youtube.com/watch?v=g-DE0zb4oEg