Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2022

Ὁ Χριστός γελοῦσε;

 
Το ιστολόγιο μας δεν συμφωνεί με την υπόθεση του γέροντος Αθανασίου πως ''δεν αποκλείεται να υπάρχουν όντα''. Εννοεί ο γέροντας εξωγήινους. Η Αγία Γραφή δεν αφήνει περιθώρια για ύπαρξη άλλων όντων, από την διήγηση της Γενέσεως δεν εξάγεται κάτι τέτοιο.

Παρασκευή 14 Μαΐου 2021

Μουσουλμάνος γίνεται Χριστιανός, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο...

 

Μουσουλμάνοι αποκαλύπτουν την πραγματική πλευρά του ισλάμ και πώς έγιναν Χριστιανοί.

 

Μουσουλμάνος αποκαλύπτει το ισλάμ και μιλάει για τον Χριστό μας!

 

Η εμφάνιση του Χριστού σε μουσουλμάνο από το Καζακστάν το 1997.

 

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020

Ένας "σύγχρονος" φαρμακοποιός πήρε τη δουλειά από τον πατέρα του.

 https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEljTOJ21xoywGGJ2td39vZu9SvPaRGI3UlNcOxbR6cVQ8kdemg070U6Al8djYwb7sJGXb-7XiAhk7lmI1Byn99bkpUtr04jKkBElDbo0J-QALjWaDsZFt04wasd-m0UNoJCrAkjI5EHg/s640/IMG_20180504_154746+%25282%2529.jpg

Ήταν πολύ περήφανος για τον μοναχογιό του ο κύριος Μιχάλης ο Φαρμακοποιός …

Καλός στα γράμματα από μικρός....φιλομαθής, φιλόδοξος και υπάκουος …από μικρός …

Γι αυτό και δεν τα λυπήθηκε τα τόσα χρήματα που ξόδεψε για να τον σπουδάσει έξω …βλέπετε εκείνα τα χρόνια ήταν καλύτερα να σπουδάσει κανείς στο εξωτερικό …γι αυτό δεν νοιάστηκε …με όλη του την καρδιά κάθε μήνα του έστελνε τα ….χρειαζούμενα.

Και δεν λάθεψε …Ο γιός του τέλειωσε τις σπουδές του στην φαρμακευτική και επέστρεψε στην πατρίδα …με το πτυχίο στο χέρι …

Χαρά …δάκρυα ευτυχίας και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κύριο …Αυτό το ευχαριστώ ήταν αλλιώτικο …κάθε μέρα έστρεφε τα μάτια του έστω και για λίγες στιγμές στην εικόνα του αγκαθοστεφανωμένου Χριστού ,αυτή που 30 χρόνια τώρα έστεκε πάνω από τον πάγκο του …μα τώρα το ένιωθε πιότερο από κάθε άλλη φορά αυτό το ευχαριστώ….

Μπορούσε τώρα να αποσυρθεί ο κ.Μιχάλης …και να περιμένει και άλλες χαρές ..ίσως και κανένα εγγονάκι ….Το φαρμακείο του αυτό που έφτιαξε με πολύ μόχθο και λαχτάρα για προσφορά στους συνανθρώπους του, θα το αναλάμβανε πλέον ο γιός του …

-Μόνο μην ξεχάσεις τούτο παιδί μου …να νοιάζεσαι τον άλλον σαν τον εαυτό σου ......και τον φτωχό πάντα να τον διευκολύνεις …....

-Εντάξει Πατέρα μόνο που θα κάνω κάποιες αλλαγές στο Φαρμακείο έχω κάποιες ιδέες να το κάνουμε πιο σύγχρονο ......

Ό,τι εσύ κρίνεις σωστό γιέ μου αυτό να κάνεις ..δικό σου είναι τώρα ,εσύ αποφασίζεις … Έτσι και έγινε …
Μια καινούρια φωτεινή επιγραφή παραγγέλθηκε …καινούρια ράφια …καινούριο γραφείο και μια αναπαυτική δερμάτινη πολυθρόνα ..για τις διανυκτερεύσεις ....

Μια χαρούμενη αναστάτωση επικρατούσε στο Φαρμακείο… Πολύτιμος βοηθός του νέου της ιστορίας μας ,ο Ανέστης...
Από μικρό παιδί τον είχε πάρει ο πατέρας του βοηθό στο φαρμακείο ..είχε μάθει καλά την δουλειά και πολλές φορές τον άφηνε στο πόδι του …αλλά και πόσο τον ξεκούραζε έχοντας αναλάβει όλες τις εξωτερικές δουλειές …αποθήκες ,ταμεία, φάρμακα σε ηλικιωμένους κατ΄οίκον ….πάντα χαμογελαστός και πρόθυμος …

-Ανέστη μόλις τελειώσεις με τα ράφια θέλω να κάνεις ακόμα μια δουλειά …Αυτήν την εικόνα του Χριστού σε παρακαλώ ξεκρέμασέ την …και βάλε στην θέση της αυτόν εκεί τον πίνακα που έφερα από την Ρώμη …

Σάστισε ο βοηθός …Μα κύριε Δημήτρη αυτήν την εικόνα ο πατέρας σας την έχει εκεί 30 χρόνια …θα στενοχωρηθεί …

Ο πατέρας δεν έχει πρόβλημα ..άλλωστε τον άκουσες ..είπε να κάνω ό,τι εγώ κρίνω σωστό …Λοιπόν αυτά είναι ξεπερασμένα Ανέστη ..είπαμε θα το κάνουμε σύγχρονο τα φαρμακείο …αυτά ήταν για πρίν 30 χρόνια ..αστεία θα λέμε ;;;τώρα ο κόσμος έχει προχωρήσει ..καλά εσύ που ζείς ;; δεν το βλέπεις πως αλλάξαμε:;;

Δεν είπε τίποτα ο βοηθός …Ανέβηκε στην σκάλα και με τρεμάμενα χέρια έκανε αυτό που πρόσταξε το νέο αφεντικό …Πού να την βάλω ;;ψέλλισε….-Βάλ την εκεί στο κάτω συρτάρι που δεν το χρησιμοποιούμε ….Έτσι και έγινε . Όλα λοιπόν άλλαξαν ..έγιναν μοντέρνα …

-Λοιπόν πατέρα πως σου φαίνεται ;;Αγνώριστο δεν έγινε;;

-Ναι γιέ μου είπε ευτυχισμένος ο πατέρας μπαίνοντας στο φαρμακείο ..και θέλησε πάλι να ευχαριστήσει Εκείνον για όλα ..όπως πάντα το συνήθιζε …Μα δεν τον βρήκε στην θέση του …

Ένα μελαγχολικό χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του μα μόνο ο Ανέστης το κατάλαβε …Δεν μίλησε ....δεν είπε κουβέντα .....βρήκε μια καλή πρόφαση και έφυγε πικραμένος για το σπίτι ....εκεί τουλάχιστον το εικονοστάσι του θα του απάλυνε για λίγο τον πόνο …

Κύλησε ο καιρός ..Το φαρμακείο δούλευε καλά και η πελατεία είχε αυξηθεί αρκετά …

Μόνο κάτι τον στενοχωρούσε τον Δημήτρη ..ο πατέρας του σπάνια ερχόταν ..όλο κάποια δικαιολογία έβρισκε και δεν ερχόταν …
-Σε ζητούν οι παλιοί σου πελάτες πατέρα ..του έλεγε ο Δημήτρης προσπαθώντας να τον κάνει να έρχεται …

-Έχουν εσένα τώρα ..απαντούσε ο κυρ.Μιχάλης με εκείνο το γνωστό πικρό χαμόγελο που μόνο ο Ανέστης μπορούσε να καταλάβει το τί το γεννούσε … ....
-Διανυκτέρευση σήμερα Ανέστη ..πήγαινε σπίτι σου θα μείνω εγώ …είπε ο Δημήτρης και κάθισε στην αναπαυτική του πολυθρόνα αφού πρώτα κλείδωσε την πόρτα…
Έκλεισε για λίγο τα μάτια και προσπάθησε να ξεκουραστεί από τον φόρτο της ημέρας …

Αποκοιμήθηκε και μόνο ένας παρατεταμένος χτύπος τον ξύπνησε κάπως απότομα. Ήταν ένα μικρό κορίτσι ..δε θα `ταν πάνω από 12 χρονών ..ήταν αναστατωμένη τα μάτια της κλαμένα και μιλούσε βιαστικά ….
Γρήγορα κύριε ..η μητέρα μου ..πρέπει να της φτιάξετε αυτό το φάρμακο …να η συνταγή …μόνο βιαστείτε …...

-Ηρέμισε κορίτσι μου ..θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ ……
-Να ορίστε …έτοιμο

– Αφήνω τα χρήματα και τρέχω είπε το κορίτσι ….

-Τα ρέστα σου …μόλις που πρόλαβε να πεί ο Δημήτρης μα το κορίτσι είχε εξαφανιστεί ….

-Τι ήταν κι αυτό… σκέφτηκε κλειδώνοντας την πόρτα ..ευτυχώς που δεν ήταν ο Ανέστης …ήταν δύσκολη η συνταγή ….

Στην σκέψη αυτήν πάγωσε και σχεδόν τρέχοντας πήγε στο εργαστήριο….η αναπνοή του κόπηκε μόλις συνειδητοποίησε ..το λάθος του ….

Δεν είχε χρησιμοποιήσει το σωστό μπουκάλι …και είχε ρίξει …αλλοίμονο ….δηλητήριο στο φάρμακο ...

Βγήκε έξω φωνάζοντας …έτρεξε απεγνωσμένα μήπως και έβρισκε το κοριτσάκι …μα τίποτα ...

Ήταν καταδικασμένος ..πάνε τα όνειρά του για την ζωή το φαρμακείο ..τώρα μια εφιαλτική σκέψη κυριαρχούσε …φόνος εξ αμελείας …φυλακή …απόγνωση …

-Χριστέ μου …είπε και ένιωσε μεγάλη έκπληξη σε αυτήν την φράση …Δεν θυμόταν ποτέ να την είχε ξαναξεστομίσει ….

Θυμήθηκε τότε το …κάτω συρτάρι … Σε λίγο αυτός ο ..σύγχρονος επιστήμων με τις φρέσκιες ιδέες και τα μεγαλεπίβολα σχέδια μιλούσε σε μια εικόνα ...

-Χριστέ μου ..κάνε ένα θαύμα σε παρακαλώ ..και εγώ θα σε πιστέψω ….απόδειξέ μου ότι υπάρχεις …σε ικετεύω … Έμεινε εκεί να κοιτά Εκείνον και προσμένοντας …απάντηση …

Τρόμαξε όταν απότομα η πόρτα άνοιξε …ήταν πάλι το κοριτσάκι πιο αναστατωμένο από πρίν και κλαίγοντας ασταμάτητα τώρα …
-Τι …τι ..συνέβη ρώτησε τρέμοντας ο Δημήτρης ..το…το….πήρε η Μητέρα σου το φάρμακο ;;;….

-Όχι κύριε …δεν το πήρε …εκεί που έτρεχα να της το πάω ..σκόνταψα χωρίς να καταλάβω το πώς και έπεσα ..το μπουκαλάκι μου έσπασε …και άλλα χρήματα δεν έχω …φτιάξτε μου ένα καινούριο και θα σας τα φέρω αύριο …σας το υπόσχομαι ….

-Κορίτσι μου αν ήξερες τι ήταν αυτό που μου είπες ….Δεν θέλω χρήματα ..περίμενε στο φτιάχνω αμέσως… και στρέφοντας το βλέμμα του σε Εκείνον είπε και αυτός νοερά για πρώτη φορά στην ζωή του ένα Eυχαριστώ στην αγαπημένη εικόνα του πατέρα του …. .....

-Πατέρα σε περιμένω σήμερα σου έχω μια έκπληξη …..δεν δέχομαι κουβέντα ..να πάρε και τον Ανέστη …

-Ναι κύριε Μιχάλη πρέπει να ρθείτε σήμερα ….σας περιμένουμε ….οπωσδήποτε πρέπει να ρθείτε ….εγώ σας παρακαλώ .....

Πικρό χαμόγελο δεν ξαναζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του πατέρα..... Πλέον δεν περνούσε μέρα χωρίς να περάσει από το Φαρμακείο . Και πάντα μπαίνοντας …έλεγε το μεγάλο του ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κοιτάζοντας με λαχτάρα πάνω από τον αγαπημένο του πάγκο …..

Ο γιός του είχε κάνει τόσες αλλαγές ….μα άλλη μια τώρα τελευταία τον έκανε πιο ευτυχισμένο από ποτέ …ένα μικρό καντηλάκι φώτιζε πλέον ακοίμητο το άκρως ταπεινό και αγκαθοστεφανωμένο πρόσωπο του Χριστού ….Εκείνου που πάντα έχει το φάρμακο για όλες τις ψυχές …

(Αληθινό περιστατικό από προφορική διήγηση)
βρήκα πηγή:

διήγηση του μακαριστού και πρώτου Μητροπολίτη Νικαίας +π.Γεωργίου Παυλίδη .

Τα ονόματα δεν είναι τα αληθινά.
Από ραδιοφωνική αφήγηση της υπέροχης και αγαπημένης μας παραμυθούς και συγγραφέως κ. Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη. 


Πηγή: apantaortodoxias.blogspot.com

Τρίτη 10 Μαρτίου 2020

Διάσημος Μουσουλμάνος επιστήμονας ασπάστηκε τον Χριστιανισμό.

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2ilb9KyFerTJFQ6hd7KE8MOBJHk8UW0MUptbU8FVSP6lEs_FkubrHQxmvL0-kCmc3-uaqC3zY117pmAfwT-B5cN-FaWAoZiFP8hIOqzNiMnVZpm1VbEEofxiymmPVnnkdoOUYi0_EUdqJ/s640/mousoulmanos-666x399-1.jpg 

O πρώην Μουσουλμάνος διάσημος επιστήμονας από τη Σαουδική Αραβία με καταγωγή από την πόλη της Τζέντα Δρ Khalid Al-Sida, ασπάστηκε τον Χριστιανισμό πριν από λίγο καιρό.
 
Σήμερα ο διάσημος μικροβιολόγος Δρ Khalid Al-Sida έχει επιλέξει να κηρύττει τον Χριστιανισμό στους Μουσουλμάνους.
 
Όπως δηλώνει ο πρώην πλέον μουσουλμάνος επιστήμονας που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό,Δρ Khalid Al-Sida, «Ο Ιησούς είναι το Άλφα και το Ωμέγα. Ο Ιησούς με έσωσε στη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, όταν ήμουν πρόσφυγας, και το σημαντικότερο – ο Κύριος με έσωσε από τον αιώνιο θάνατο. Δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω τον Ιησού για την αγάπη Του για μένα, την οικογένειά μου και τους ανθρώπους μου »..
 
Για περισσότερα από 33 χρόνια ο Δρ Khalid Al-Sida, υπήρξε ένας αφοσιωμένος οπαδός του Ισλάμ. Ωστόσο, ως επιστήμονας από τη φύση του, συνήθιζε να κάνει ερωτήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν τα ερωτήματα αυτά, να οδηγήσουν τον διάσημο μικροβιολόγο στο Χριστιανισμό και στην πίστη στον Ιησού Χριστό.

Σύμφωνα, με τη μαρτυρία του ίδιου του Δόκτωρος Khalid Al-Sid, ένα όνειρο ήταν εκείνο που τον οδήγησε να ασπαστεί τον Χριστιανισμό.

«Μετά το μήνα του μέλιτος, πήγα πίσω στη Σαουδική Αραβία. Είδα ένα όνειρο. Σε μένα, αποκαλύφθηκε ο Ιησούς – ο Υιός του Θεού και Σωτήρας. Αλλά ήταν δύσκολο να τον δεχτώ από τη στιγμή που ήμουν μουσουλμάνος 33 χρόνια. Τότε αποφάσισα να διαβάσω την Αγία Γραφή. Ένιωσα τεράστια δύναμη από το Λόγο του Θεού. Έχω διαβάσει την Αγία Γραφή περίπου 8-9 χρόνια. Ήταν τόσο όμορφη» σημείωσε ο διάσημος επιστήμονας σε μια προσπάθεια να εξηγήσει πώς προσέγγισε τον Χριστιανισμό.
 
Πηγή κειμένου φωτογραφίας: apantaortodoxias.blogspot.com

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019

Ερμηνεία εικόνας της Γέννησης του Χριστού.

https://mountathos-eshop.com/wp-content/uploads/2016/12/gennisi-kuriou-xristos-eikona-ermineia-agio-oros-monastiriaka-proionta.jpg 


Γεμάτοι ιερές εικόνες είναι οι Ναοί στη χώρα μας. Όχι μόνο για να τις ασπαζόμαστε καθώς κάθε εικόνα είναι κι ένα ολόκληρο βιβλίο, που μας διδάσκει.

«Βιβλία των αγραμμάτων» ονομάζει χαρακτηριστικά τις εικόνες ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, γιατί αποτυπώνονται εκεί παραστατικά η διδασκαλία της Εκκλησίας μας ή και οι βίοι των αγίων μας. Αυτά, δηλαδή, που ένας μορφωμένος θα διάβαζε σε διάφορα βιβλία. Ας δούμε, όμως, τι μπορεί κανείς να «διαβάσει» στην εικόνα της Γέννησης του Κυρίου…

Το μαύρο τριγωνικό σπήλαιο συμβολίζει τη σκοτεινιά του προχριστιανικού κόσμου.

Μέσα στη φάτνη βρίσκεται το «Παιδίον» τυλιγμένο σε λευκά σπάργανα. Πίσω απ’ τη φάτνη βρίσκονται δύο ζώα, ένα βόδι κι ένα γαϊδουράκι. Η παρουσία τους εκεί εξηγείται από την προφητεία του Ησαΐα: «Γνωρίζει το βόδι τον ιδιοκτήτη του και ο όνος τη φάτνη του Κυρίου του. Ο Ισραήλ όμως δε με γνωρίζει και ο λαός μου δε με καταλαβαίνει», (Ησ. 1, 3).

Οι άγγελοι βρίσκονται στο πάνω μέρος της εικόνας. Οι μισοί δοξολογούν το Θεό και οι άλλοι φέρνουν την καλή αγγελία στους ποιμένες. Ο αστέρας δείχνει τη φάτνη.

Στο κέντρο της εικόνας βρίσκεται η Παναγία. Είναι η πιο μεγάλη απ’ όλα τα άλλα πρόσωπα για να τονισθεί η συνεισφορά της στη σωτηρία του ανθρώπου.

Στο κάτω μέρος της εικόνας εμφανίζεται ο Ιωσήφ, σκεπτικός για όλα όσα συμβαίνουν. Δίπλα του, μεταμφιεσμένος με τη μορφή γέροντα, ο Σατανάς προσπαθεί να σπείρει αμφιβολία στην ψυχή του δίκαιου γέροντα. Επιτείνει μάλιστα τις αμφιβολίες του Ιωσήφ για την παρθενία της Θεοτόκου μπήγοντας στη γη το ραβδί του και υπαινισσόμενος ότι όσο είναι δυνατόν το ξερό ραβδί να βλαστήσει, άλλο τόσο η Παναγία είναι δυνατόν να είναι Παρθένος. Όμως το ραβδί πετάει φύλλα!

Τέλος, ο Ιωσήφ ζωγραφίζεται στην άκρη της εικόνας κι όχι μαζί με την Παναγία και το Χριστό γιατί δεν είναι πατέρας, αλλά μόνο προστάτης της οικογένειας.


Πηγή: mountathos-eshop.com

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019

Σταυρώθηκε για όλους μας.

https://elniplex.files.wordpress.com/2013/04/diego-velazquez-christ-crucified-1632.jpg 

Christ Crucified, Diego Velazquez, 1632 

Πόσο έχουμε ξεχάσει τί έκανε για μας, πόσο έχουμε ξεχάσει πως τον κάρφωσαν στον σταυρό σαν έναν κοινό εγκληματία, τον αθώο, τον Θεό μας. Πόσο έχουμε ξεχάσει πόσα έκανε για μας, πόσο έχουμε ξεχάσει πως ο Εσταυρωμένος Κύριος μας νίκησε τον δικό μας αιώνιο θάνατο με τον δικό του θάνατο. Αναστήθηκε! Πόσο έχουμε απατηθεί πως με τα έργα μας και τα τυπικά μας θα σωθούμε. Δεν θα σωθούμε αν δεν σηκώσουμε κι εμείς τον σταυρό μας πίσω απ' τον Εσταυρωμένο.

Αν δεν σταυρώσουμε τον εαυτό μας, τα πάθη, τα σχίσματα, τις έριδες, τον φανατισμό, το μίσος, το θέλημα μας, το εγώ μας, τις σαρκικές ακολασίες, την μικρότητα μας, τον κακό εαυτό μας, δεν μας σώζει το τυπικό και το ''έτσι τα παραλάβαμε''... Δεν θα μας σώσει η καλή πράξη που κάνουμε σαν καθήκον κι άρα είμαστε καλά, όλα μια χαρά. Οι αρετές είναι το δώρο του Θεανθρώπου σ' εκείνον που κλαίει για τις αμαρτίες του. Ο τελώνης επέστρεψε συμφιλιωμένος με τον Θεό σπίτι του, όχι ο φαρισαίος που είχε σίγουρο τον εαυτό του ως ενάρετο... Υπερηφάνεια.

Αναγέννηση εν Χριστώ σημαίνει σταυρώνω τον αμαρτωλό εαυτό μου κάθε στιγμή. Μετανοώ κάθε στιγμή.  Για κάθε μου λόγο, πράξη και σκέψη που δεν συμφωνεί με το ευαγγέλιο του δασκάλου μου Ιησού. Αυτό είναι η εσωτερική νηπτική εργασία. 


Ο Κύριος Ιησούς να μας ελεήσει όλους.

Ιερομόναχος Χ.

Πηγή εικόνος: elniplex.com

Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2019

Οι λογικές αποδείξεις της Ανάστασης του Ιησού Χριστού μέσα από λογικά ερωτήματα.

http://www.sjhcalvin.com/_Media/christ-on-the-cross-etching_med_hr.jpeg

Πηγή: sjhcalvin.com

Η Ανάσταση του Ιησού Χριστού, το θεμέλιο του Χριστιανισμού, είναι ένα γεγονός με απολύτως συνεπές ιστορικό υπόβαθρο, πράγμα που φανερώνει ότι η Ανάσταση του Χριστού είναι ένα γεγονός που αδιαμφισβήτητα έλαβε χώρα μέσα στην ανθρώπινη ιστορία.

Θα ήταν εύλογη η απορία ενός απολύτως ορθολογιστικά σκεπτόμενου ανθρώπου, αν είναι θεμιτό να εξετάζεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αφού ένα γεγονός όπως η Ανάσταση είναι πέρα από τα όρια της λογικής. Όμως, μία τέτοια στάση θα ήταν αντιεπιστημονική, διότι αν η επιστήμη ακολουθούσε τον κανόνα «ό,τι δεν κατανοούμε δεν το εξετάζουμε κιόλας», δεν θα είχε γίνει ποτέ καμία πρόοδος στην ανθρώπινη γνώση. Η διερεύνηση αν ένα τέτοιο ζήτημα πίστεως μπορεί να έχει ιστορικό υπόβαθρο, είναι λοιπόν απολύτως θεμιτή διότι ένα συνεπές ιστορικό υπόβαθρο θεμελιώνει περισσότερο την πίστη στο γεγονός της Ανάστασης. Αντιθέτως, μια προκατειλημμένη πίστη όπως αυτή της απόρριψης της Ανάστασης του Χριστού, η οποία στερείται ιστορικού υποβάθρου, δεν μπορεί να σταθεί και θα πρέπει να κατεδαφίζεται.

Η λογική λοιπόν προσέγγιση του θέματος της Ανάστασης, υπαγορεύει μόνον δύο πιθανά ενδεχόμενα:
 
Έγινε Ανάσταση
Δεν έγινε Ανάσταση

Πάνω σε αυτή την απλή τοποθέτηση στηρίζεται το ζήτημα της ψυχής του ανθρώπου. Διότι μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα ξεκαθαρίζει αν υπάρχει συνέχιση της ζωής ή όχι. Ανάγεται δηλαδή στο ερώτημα αν η ψυχή του ανθρώπου έχει αξία ή όχι. Εδώ λοιπόν έγκειται η σημασία του να εξετάσει κανείς το ζήτημα της Ανάστασης.

Αν η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι ένα αληθινό γεγονός, όλο το οικοδόμημα της χριστιανικής πίστης καταρρέει, όπως αναφέρει ο απόστολος Παύλος στο 15ο κεφάλαιο της Α’ προς Κορινθίους επιστολής.

Οι πρώτοι Χριστιανοί βάσισαν τη χριστιανική πίστη στην Ανάσταση του Χριστού θεωρώντας τη ως δεδομένο γεγονός και ως θεμέλιο της σωτηρίας: «εάν ομολογήσης διά του στόματός σου τον Κύριον Ιησούν, και πιστεύσης εν τη καρδία σου ότι ο Θεός ανέστησεν αυτόν εκ νεκρών, θέλεις σωθή» (Ρωμαίους 10:9)

Η πραγμάτωση του έργου του Χριστού βασίστηκε εσκεμμένα πάνω στην Ανάστασή Του καθώς και ο Ίδιος το διεκήρυττε. Όταν μάλιστα ζητήθηκε από τον Κύριο να πραγματοποιήσει κάποιο σημάδι, Αυτός παρέπεμψε στην Ανάστασή Του ως το πιο αξιόπιστο από όλα τα σημεία και τα θαύματα που είχε κάνει! (βλ. Ματθαίον 12:38-40 & Ιωάννην 2:18-22)

Από τα τέσσερα Ευαγγέλια που αποδεδειγμένα είναι αξιόπιστες ιστορικές πηγές (βλ. παλαιότερα άρθρα) γνωρίζουμε τα περισσότερα στοιχεία για τα γεγονότα που αφορούν το θάνατο και ταφή του Χριστού από όσα γνωρίζουμε για το θάνατο και την ταφή οποιουδήποτε άλλου προσώπου στην αρχαία Ιστορία. Ο τάφος δεν αμφισβητήθηκε ποτέ ότι είναι άδειος.Το αν αυτό που συνέβη είναι Ανάσταση ή όχι θα το εξετάσουμε. Το γεγονός όμως ότι ο τάφος είναι άδειος ουδέποτε αμφισβητήθηκε από κανέναν. Η σημασία της Ανάστασης μπορεί να είναι ένα θεολογικό ζήτημα, αλλά το γεγονός της Ανάστασης είναι ένα ιστορικό ζήτημα.

Ας δούμε τα ιστορικά γεγονότα:
 
Ο Ιησούς ήταν πράγματι νεκρός 
 
 https://antexeistinalitheia.gr/wp-content/uploads/2014/12/%CE%A6%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CE%B9%CE%BF.jpg
 
Πηγή: antexeistinalitheia.gr

Μαστιγώθηκε άγρια, δάρθηκε και φόρεσε αγκάθινο στεφάνι. (δεν μαστιγώθηκε απλώς, αλλά φραγγελώθηκε. Δηλ. χρησιμοποιήθηκε ένα όργανο μαρτυρίου, το φραγγέλιο, το οποίο ήταν δερμάτινες λωρίδες που κατέληγαν σε σιδερένια αγγίστρια ή μολυβένια σφαιρίδια. Αλλιώς αν δεν έβαζαν τα σιδερένια, έβαζαν στις άκρες των λωρίδων σπασμένα κόκκαλα από αρνιά ή και άλλα ζώα γιατί συνήθως σπάνε σε σχήματα τριγωνικά με αιχμηρές άκρες που έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Δηλ. να εισχωρούν με το χτύπημα του δημίου στο δέρμα και με το τράβηγμα να σκίζουν την σάρκα του βασανιζομένου. Συνήθως μετά από 20 ως 30 φραγγελώματα στη πλάτη του θύματος δεν είχε μείνει πολύ σάρκα αλλά γυμνά κόκκαλα με σάρκες να κρέμονται. Πολλοί είχαν πεθάνει κατά την διάρκεια του φραγγελώματος. Και μόνο αυτό να είχε υποστεί ο Χριστός μας είναι αδύνατο των αδυνάτων να μπορούσε να σηκώσει μόνος του την μεγάλη όπως λέει το ευαγγέλιο, πέτρα με την οποίαν είχαν σφραγίσει τον τάφο του και να είχε βγει έξω και να διαφύγει από την κουστωδία χωρίς να γίνει αντιληπτός από τα βογγητά του πόνου σε κάθε του βημα, αν περπατούσε και δεν σερνόταν απ' το μαρτύριο.)
 
«Τον έφεραν» στο Γολγοθά διότι ήταν πολύ εξαντλημένος και δεν μπορούσε ο ίδιος να κουβαλήσει το σταυρό.
 
Η σταύρωση ήταν ένα μεγάλο μαρτύριο. Με όλες του τις πληγές και τις φλεγμονές κρεμόταν ημίγυμνος από τα καρφιά και παρά την εξάντλησή του ήταν υποχρεωμένος να κινεί τα πόδια του για να αναπνέει.

Ο θάνατος δεν αργεί να έρθει σε τέτοιες καταστάσεις και μάλιστα ήταν απολύτρωση.
 
Το αίμα και το νερό που βγήκαν από το τρύπημα της λόγχης, πιστοποιούν ιατρικώς ότι έχει προηγηθεί θάνατος (ο θάνατος δεν προκλήθηκε από το τρύπημα της λόγχης).
 
Ακόμα κι αν δεν ήταν νεκρός, η λόγχη διαπερνώντας τους πνεύμονες και πιθανότατα και το περικάρδιο, θα τον θανάτωνε αμέσως.
 
Ο τάφος
 
Γνωρίζουμε επακριβώς ποιός ανέλαβε την ταφή του σώματος του Ιησού.
 
Γνωρίζουμε τον ιδιοκτήτη του τάφου.
 
Γνωρίζουμε την τοποθεσία του τάφου.
 
Περιγράφονται λεπτομερώς οι προετοιμασίες της ταφής.
 
Η ταφή: το σώμα του Χριστού τοποθετείται στον τάφο και ασφαλίζεται
 
Τα σάβανα τυλίγαν το σώμα πολύ σφιχτά (χρησιμοποιείται η λέξη «έδεσαν») και ήταν κολλημένα πάνω στο σώμα λόγω των αρωματικών ουσιών, σχηματίζοντας ένα συμπαγές σώμα. Ήταν αδύνατον όχι μόνο να βγει ο ίδιος από τα σάβανα αλλά και κάποιος άλλος να ξετυλίξει το σώμα. Επίσης, ακόμα κι αν δεν ήταν νεκρός, η οξεία οσμή του μύρου θα τον έπνιγε.
 
Η είσοδος του τάφου καλυπτόταν από μία μεγάλη πέτρα που χρειάζονταν αρκετοί άνδρες να την κυλήσουν.
 
Η είσοδος του τάφου σφραγίστηκε με τη ρωμαϊκή σφραγίδα. Η ρωμαϊκή φρουρά σφραγίζοντας τον τάφο πιστοποίησε ότι έλαβαν ένα συγκεκριμένο νεκρό σώμα. Η δε σφραγίδα προστατευόταν πάση θυσία από τους άψογα εκπαιδευμένους και σκληρά πειθαρχημένους ρωμαίους στρατιώτες καθώς αφενός αντιπροσώπευε την εξουσία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αφετέρου δε η παραβίασή της από τρίτους, επέσυρε τιμωρία θανάτου στους φρουρούς. Με λίγα λόγια, ο τάφος ήταν αδύνατον να παραβιαστεί.  
 
Ο τάφος είναι άδειος, δεν υπάρχει σώμα! 
 
 http://lastpoint.gr/wp-content/uploads/2017/04/article_13717-800x445.jpg
 
Πηγή: lastpoint.gr
 
Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητήθηκε ποτέ, ούτε ακόμη κι από τους εχθρούς του Χριστού. Ήταν δεδομένο και εύκολα επαληθεύσιμο για τους σύγχρονους ανθρώπους της εποχής εκείνης. Έγιναν κάποιες προσπάθειες να δοθεί μια διαφορετική εξήγηση για το τι συνέβη. Και όλες αυτές οι προσπάθειες δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από το να επιβεβαιώνουν αφενός ότι ο τάφος ήταν όντως άδειος και αφετέρου ότι οι ενδείξεις ότι ο τάφος ήταν άδειος ήταν πολύ τρανταχτές για να τολμήσει κανείς να ισχυριστεί το αντίθετο. 
 
Το γεγονός ότι τα σφιχτοτυλιγμένα και κολλημένα, με αρωματικές κολλώδεις ουσίες, σάβανα ήταν κενά αλλά και ότι το σουδάριο που κάλυπτε το κεφάλι του Χριστού ήταν τυλιγμένο ξεχωριστά λίγο πιο πέρα, δείχνουν ότι το σώμα είχε βγει από τα σάβανα μόνο του και με ηρεμία.
 
Προσπάθειες εξήγησης του άδειου τάφου

α. Απώλεια των αισθήσεων: Ο Χριστός δεν πέθανε πάνω στο σταυρό αλλά έχασε τις αισθήσεις του. Ενταφιάστηκε ζωντανός και μετά από πολλές ώρες συνήρθε.

Απάντηση: Είδαμε παραπάνω ότι ο Ιησούς ήταν αναμφισβήτητα νεκρός. Αλλά και να μην ήταν, μετά από την ταλαιπωρία που πέρασε και τις πληγές που είχε, χωρίς ιατρική βοήθεια και δεμένος με τα σάβανα και τα έντονα τοξικά μυρωδικά, μάλλον θα κατέληγε παρά θα συνερχόταν. Αλλά και να συνερχόταν, θα ήταν αδύνατον ένας εξασθενημένος και γεμάτος πληγές άνθρωπος, μόνος του να λυθεί από τα σάβανα, να κυλήσει την τεράστια πέτρα, να κατανικήσει τη ρωμαϊκή φρουρά, να περπατήσει αρκετά χιλιόμετρα και να παρουσιαστεί στους μαθητές.

β. Το σώμα του Ιησού εκλάπη: Κάποιοι κατά τη διάρκεια της νύχτας έκλεψαν το σώμα από τον τάφο.

Απάντηση: Οι εχθροί του Ιησού δεν είχαν κανένα κίνητρο και οι φοβισμένοι μαθητές του δεν είχαν καμία δύναμη να κάνουν κάτι τέτοιο. Όποιος επιχειρούσε να κλέψει το σώμα θα έπρεπε είτε να νικήσει πρώτα τη ρωμαϊκή φρουρά είτε να ελπίζει ότι όλοι οι φρουροί θα αποκοιμηθούν (πράγμα αδύνατον) και στη συνέχεια απολύτως αθόρυβα να αποκυλήσει την πέτρα και με βιασύνη να κλέψει το σώμα και όχι να φροντίσει να βγάλει και μάλιστα να τυλίξει τα κολλημένα σάβανα. Το σενάριο της κλοπής τους σώματος οδήγησε μάλιστα τους ρωμαίους στρατιώτες στην αντίφαση να διαδόσουν ότι οι ίδιοι αποκοιμήθηκαν (ενώ ήξεραν ότι αυτό τιμωρείται με θάνατο) αλλά παρόλα αυτά, να γνωρίζουν ότι αυτοί που έκλεψαν το σώμα ήταν, υποτίθεται, οι μαθητές. (η ρωμαϊκή κουστωδία αποτελείτο από 16 στρατιώτες φρουρούς, οι οποίοι φυλούσαν σκοπιά εναλλάξ ανά 4. Αποκλείεται όλοι να κοιμόντουσαν στην βάρδια τους διότι έστω ένας κι αν κοιμόταν η τιμωρία ήταν θάνατος. Θα τον ξυπνούσε κάποιος απ' τους διπλανούς του. Οι μαθητές του Κυρίου ήταν ψαράδες, φοροεισπράκτορες, απλοί κάτοικοι της υπαίθρου χωρίς καμία πολεμική εμπειρία. Οι ρωμαίοι στρατιώτες στην εποχή τους ήταν πασίγνωστοι για την άρτια εκπαίδευση τους και την πειθαρχία τους λόγω των σκληρών ποινών σε περίπτωση παραπτώματος.)

γ. Παραισθήσεις: Το γεγονός ότι οι μαθητές είδαν τον Χριστό αναστημένο ήταν μια ομαδική παραίσθηση.

Απάντηση: Παραισθήσεις έχουν συγκεκριμένα είδη ανθρώπων και όταν βρίσκονται σε ιδιαίτερη ψυχολογική κατάσταση. Επίσης οι παραισθήσεις είναι πολύ ατομικές και εξαιρετικά υποκειμενικές. Η Καινή Διαθήκη αναφέρει ότι ήρθαν σε επαφή με τον Αναστημένο Χριστό πεντακόσιοι και πλέον άνθρωποι διαφορετικής ψυχοσύνθεσης και σε διαφορετικές ψυχολογικές καταστάσεις, συνθήκες που δεν ευνοούν τη δημιουργία παραισθήσεων, και όλων οι μαρτυρίες συμφωνούν μεταξύ τους. Επίσης πρόσφορο έδαφος για παραισθήσεις δεν υπήρχε διότι κανείς δεν προσδοκούσε να δει τον Κύριο αναστημένο. O Ίδιος άλλωστε δυσκολεύτηκε να τους πείσει για την Ανάστασή Του. (πολλοί πολέμιοι του Θεανθρώπου Χριστού φαντάζονται όσα ανορθολογικά περνούν απ' την κατά τ' άλλα ορθολογική σκέψη τους, ώστε να αμφισβητήσουν τ' αυτονόητο των κειμένων της Καινής Διαθήκης, όταν το μαρτυρούν αυτόπτες μάρτυρες της εποχής που γράφτηκαν τα ευαγγέλια. Απλή λογική η ανορθολογισμός; Μάλλον τους διακρίνει το δεύτερο.)

https://www.passionforpaintings.com/60963/carl-heinrich-bloch-resurrection-of-christ.jpg
 
Πηγή: passionforpaintings.com

Εφόσον λοιπόν, ενώ ο τάφος αδειάζει, κανένα από τα παραπάνω σενάρια δεν ισχύει, οδηγούμαστε λογικά στο συμπέρασμα ότι έγινε Ανάσταση. Ο μεν τρόπος που έγινε είναι θαυματουργικός αλλά το γεγονός είναι ιστορικό! (οι αυτοαποκαλούμενοι σκεπτικιστές που συνεχώς καταλήγουν πως δεν υπάρχει Θεός, δεν έγινε ανάσταση Χριστού, δεν ήταν εξ Αγίου Πνεύματος η ενσάρκωση του Θεού Λόγου, δεν, δεν, δεν, δεν, ο,τι έχει σχέση με την πίστη, δεν δέχονται και τα θαύματα. Η ίδια η επιστήμη όμως μας πληροφορεί πως πολλές φορές συμβαίνουν πράγματα που επιστημονικώς δεν εξηγούνται. Ασθενείς σε χρόνιο κώμα ξαφνικά ξύπνησαν, άνθρωποι που πέθαναν επανήλθαν μετά από ώρες χωρίς εγκεφαλικές βλάβες και άλλα που μπορεί όποιος ενδιαφέρεται για έρευνα να τα δει από τους ίδιους τους ασθενείς σε συνεντεύξεις τους στο διαδύκτιο.)

Άλλωστε η αφήγηση της Ανάστασης δεν περιέχει κανένα από τα χαρακτηριστικά που διέπουν μια μυθολογία:
 
Ένας μύθος χρειάζεται αρκετό χρόνο για να διαδοθεί, ώστε η γενιά της εποχής στην οποία αναφέρεται να έχει παρέλθει για να μην υπάρχει ο κίνδυνος κάποιος να είναι σε θέση να τον διαψεύσει. Η Ανάσταση του Χριστού όμως εθεωρείτο ως αδιάψευστο γεγονός ήδη από την 3η ημέρα μετά το θάνατό Του, ενώ κατά την ημέρα της Πεντηκοστής και στα χρόνια που επακολούθησαν, κανένας από τη γενιά εκείνη αλλά και από την γεωγραφική περιοχή (Ιερουσαλήμ) δεν βγήκε να διαψεύσει το γεγονός της Ανάστασης.
 
Οι ενάντιοι αρχιερείς και Φαρισαίοι, είχαν πολλά κίνητρα, εξουσία και μέσα για να καταπολεμήσουν και να καταπνίξουν τη διάδοση του γεγονότος της Ανάστασης. Δεν μπόρεσαν όμως να το επιτύχουν παρά τις απειλές και τους διωγμούς, διότι όλοι ήσαν πεπεισμένοι για την αλήθεια του γεγονότος.
 
Η αφήγηση Ανάστασης δεν είναι εξωραϊσμένη και διανθισμένη με διάφορα στοιχεία που θα είχαν σκοπό να εντυπωσιάσουν τον αναγνώστη, όπως είθισται στις μυθολογίες.
 
Τα Ευαγγέλια τοποθετούν ως πρώτους μάρτυρες του γεγονότος της Ανάστασης κάποιες γυναίκες, πράγμα παράλογο για να χρησιμοποιηθεί από το συγραφέα μιας μυθολογίας που θέλει να πείσει για τα γεγονότα που περιγράφει, καθώς την εποχή εκείνη η μαρτυρία μιας γυναίκας δεν είχε καμία αξία και ο λόγος της δεν λαμβανόταν υπόψη σε δικαστήριο. (σύμφωνα με το εβραϊκό δίκαιο της εποχής του Χριστού, η μαρτυρία μίας γυναίκας δεν είχε νομική βαρύτητα και δεν λαμβανόταν σοβαρώς υπόψιν. Αν οι χριστιανοί μαθητές του Ιησού, ήθελαν να διαδώσουν έναν μύθο θα διάλεγαν για πρώτους αυτόπτες μάρτυρες της Αναστάσεως, γυναίκες; Θα έγραφαν πως τα λεγόμενα τους δεν τα πίστεψαν; Πως τους φάνηκαν ως παραληρήματα φαντασίας γυναικών;)
 
Θα ήταν αδύνατον οι Χριστιανοί και ιδιαίτερα οι απόστολοι να δέχονταν να θυσιάσουν τη ζωή τους για κάτι το οποίο γνώριζαν πολύ καλά ότι ήταν ένα ψέμα.Μάλλον η αγάπη προς το Διδάσκαλό τους θα είχε μετατραπεί σε μίσος όταν θα συνειδητοποιούσαν ότι ενώ είχαν αφήσει τις οικογένειες και τις περιουσίες τους για να Τον ακολουθήσουν, τελικά οι υποσχέσεις Του αναδεικνύονταν ψευδείς. (οι μαθητές του Χριστού ήταν οικογενειάρχες με επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονταν με τους αδελφούς τους και τον πατέρα τους, είχαν γυναίκα, παιδιά, πεθερά. Άφησαν τα πάντα, ζούσαν απ' το οικονομικό βοήθημα κάποιων γυναικών και απ' το κυτίο προσφορών που διαχειριζόταν ο προδότης Ιούδας ο Ισκαριώτης. Γυρνούσαν στα χωράφια, τις πόλεις, τα χωριά και τους δρόμους του Ισραήλ μέσα στον ήλιο την ημέρα, το βράδυ μέσα στην κρύα νύχτα, γιατί πίστεψαν πως ο Ιησούς ήταν ο Υιός του Θεού, ο Μεσσίας. Ο Ιησούς τους είπε αρκετές φορές πως θα θανατωθεί αλλά θ' αναστηθεί την τρίτη μέρα, πίστεψαν πως εκείνος θα φέρει την βασιλεία του Θεού. 

Μία μέρα τον σταυρώνουν και δεν ανασταίνεται ποτέ, σύμφωνα με τους αρνητές των ευαγγελίων. Με ποιά λογική όλοι οι απόστολοι άρχισαν να κηρύττουν την ανάσταση του και να δέχονται ξυλοδαρμούς απ' τους εβραίους, διωγμούς από παγανιστές κι εβραίους, και πολλοί τέλος έδωσαν την ζωή τους για τον Χριστό, αν ήταν ψέματα όσα ο Ιησούς τους έλεγε κι αυτοί τον πίστεψαν κι άφησαν τα πάντα γι' αυτόν και στο τέλος δεν αναστήθηκε; Απλά λογικά ερωτήματα.)

Όμως ο Αναστημένος Χριστός φανέρωνε τον Εαυτό Του «διά πολλών τεκμηρίων» για σαράντα ημέρες και σε πεντακοσίους και πλέον ανθρώπους. Φανερώθηκε σε συγκεκριμένα άτομα, σε συγκεκριμένες τοποθεσίες και σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές που αναφέρονται λεπτομερώς μέσα στα κείμενα της Καινής Διαθήκης (Μάρκος 16: 9-14 και Α' Κορινθίους 15: 6-8). Επίσης, η Ανάσταση ήταν σωματική. Οι μαθητές, ομολογούν ειλικρινέστατα και αντικειμενικά ότι και οι ίδιοι δυσκολεύτηκαν να πειστούν ότι έβλεπαν μπροστά τους τον αναστημένο Χριστό όχι σαν πνεύμα αλλά με σώμα. Και εφόσον βεβαιώθηκαν για αυτό, δεν χωρούσε καμία αμφισβήτηση μέσα τους ότι ο διδάσκαλός τους πράγματι αναστήθηκε. (όντως για να τους πείσει ο αναστημένος Κύριος έφαγε ενώπιον τους ψάρι και κηρήθρα με μέλι. Οταν κάποιοι θέλουν να γράψουν ένα μυθολογικό κείμενο για σωματική ανάσταση του Χριστού, δεν αναφέρουν πως οι ίδιοι όταν είδαν τον δάσκαλο τους αναστημένο νόμιζαν πως βλέπουν πνεύμα, πως φοβήθηκαν όταν τον είδαν και πως ο Κύριος τους για να τους πείσει τους έδειχνε τα σημάδια απ' τα καρφιά στο σώμα του. Δεν θα έγραφαν πως τους είπε ο δάσκαλός τους να τον ψηλαφίσουν για να πεισθούν πως έχει σώμα και δεν είναι πνεύμα. Αντιθέτως θα έγραφαν με τρόπο υποκειμενικό, εξιδανικευμένο, ωραιοποιημένο. Δεν θα εμφάνιζαν τον εαυτό τους τόσο δύσπιστο για ένα γεγονός που ενώ είναι μυθολογικό εκείνοι το γράφουν σαν ιστορικό. Επειδή όμως η ανάσταση είναι γεγονός ιστορικό οι μαθητές δεν είχαν κάποια ανάγκη να γράψουν εντυπωσιακά. Απλώς κατέγραψαν όσα έζησαν. Ψυχρά κι αντικειμενικά. Στον αντικειμενικό ερευνητή αυτό είναι εμφανές.)
 
https://www.vimaorthodoxias.gr/wp-content/uploads/2017/04/ANASTASI1-2.jpg
 
Πηγή: vimaorthodoxias.gr
 
Η Ανάσταση του Ιησού Χριστού, ως πραγματικό γεγονός, είχε και έχει αποτελέσματα: Οδηγεί στη μεταμόρφωση της ζωής του ανθρώπου διά της αναγέννησης και της βάπτισης με Πνεύμα Άγιο. Αναιρείται ο θάνατος ως συνέπεια της αμαρτίας και ο άνθρωπος ελευθερώνεται, αποκτά αιώνια ζωή και γίνεται παιδί του Θεού. Τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσε να πραγματοποιείται μέχρι και σήμερα αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί.
 
Επιβεβαιώνει την αλήθεια όλων των λόγων του Χριστού, καθώς ο Ίδιος συνέδεσε την αξιοπιστία Του με τη δυνατότητά Του να αναστηθεί εκ νεκρών. Εφόσον λοιπόν αυτό ήταν αληθές και πραγματοποιήθηκε, είναι αληθινά και πραγματοποιούνται κι όλα τα υπόλοιπα τα οποία έχει πει.

Αν ο Χριστός δεν ανασταινόταν, οι μαθητές θα ένιωθαν απογοητευμένοι και προδομένοι από έναν άνθρωπο που τους έπεισε να εγκαταλείψουν τα πάντα και να τον ακολουθήσουν στηριζόμενοι σε μία ψεύτικη ελπίδα. Όμως βλέπουμε τους μαθητές να μεταμορφώνονται σε άφοβους κήρυκες της Ανάστασης και είναι τόσο βεβαιωμένοι για αυτό ώστε δέχονται ακόμα και να πεθάνουν για αυτή την πίστη τους. Aλλά και όλοι οι ανά τους αιώνες κατ’ επίγνωση Χριστιανοί που ομολογούν την προσωπική τους εμπειρία με τον Ιησού Χριστό, γίνονται αληθινοί μάρτυρες της Αναστάσεώς Του.
 
Πηγή: lastpoint.gr
 
Συνάθροιση: Οι αυτοαποκαλούμενοι ορθολογιστές, σκεπτικιστές, άθεοι και λοιποί δεν έχουν ορθολογιστικά επιχειρήματα κατά του ιστορικού γεγονότος της αναστάσεως του Ιησού. Διέπεται η σκέψη τους από ανορθολογισμό, κάτι που δεν συνάδει με την σκέψη κάποιου που επικαλείται τον ορθολογισμό. 

Επιπλέον θα βοηθούσε κάποιους η καλή χρήση και γνώση της ελληνικής γλώσσης διότι κάποιοι για να αναιρέσουν το ιστορικό γεγονός της αναστάσεως του Κυρίου, γράφουν πως το ''έχετε κουστωδίαν'' που απάντησε ο ρωμαίος Πιλάτος στους εβραίους σημαίνει πως οι εβραίοι είχαν δική τους κουστωδία, αλλά η μετάφραση στην νέα ελληνική δεν είν' αυτή αλλά το ''έχετε κουστωδίαν'' σημαίνει, ''σας διαθέτω κουστωδία''. Αυτό άλλωστε φαίνεται από τους προηγούμενους στίχους του κειμένου όπου οι εβραίοι πηγαίνουν στον Πιλάτο για να του ζητήσουν φρουρά, αν είχαν δική τους γιατί να πάνε να ζητήσουν από τον Πιλάτο; (μελετήστε το Ματθαίος 27: 62-66). Οι εβραίοι δεν χρησιμοποιούσαν την λέξη κουστωδία για την φρουρά 16 στρατιωτών, διότι είχαν άλλο σύστημα οργάνωσης και ονοματοδοσίας των φρουρών τους, κυρίως στο ναό της Ιερουσαλήμ. Η κουστωδία ήταν ρωμαϊκής χρήσεως σήμαινε ως λέξη συγκεκριμένο σώμα 16 στρατιωτών ρωμαίων. Κάτι τέτοιο δεν έχουμε βρεί κάπου να είχαν ως οργανομένο σώμα οι εβραίοι. 

Εκείνοι που επικαλούνται νόθευση του αποσπάσματος του Ματθαίου που αναφέρουμε παραπάνω, δεν παρουσιάζουν καμία ιστορική πηγή, και υποστηρίζουν ως έτος επισημοποίησης της χριστιανικής πίστης στο ρωμαϊκό κράτος το 330 μ.Χ. ενώ ο χριστιανισμός έγινε επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας επί αυτοκράτορος Θεοδοσίου του Μέγα στις 27 Φεβρουαρίου του 380. Η αμάθεια οδηγεί σε κείμενα άνευ ιστορικού κύρους.
 
Οι σημειώσεις εντός παρενθέσεων με κυανό σκούρο χρώμα είναι δικές μας.