Ερμηνεία εικόνας της Γέννησης του Χριστού.

 

Γεμάτοι ιερές εικόνες είναι οι Ναοί στη χώρα μας. Όχι μόνο για να τις ασπαζόμαστε καθώς κάθε εικόνα είναι κι ένα ολόκληρο βιβλίο, που μας διδάσκει.

«Βιβλία των αγραμμάτων» ονομάζει χαρακτηριστικά τις εικόνες ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, γιατί αποτυπώνονται εκεί παραστατικά η διδασκαλία της Εκκλησίας μας ή και οι βίοι των αγίων μας. Αυτά, δηλαδή, που ένας μορφωμένος θα διάβαζε σε διάφορα βιβλία. Ας δούμε, όμως, τι μπορεί κανείς να «διαβάσει» στην εικόνα της Γέννησης του Κυρίου…

Το μαύρο τριγωνικό σπήλαιο συμβολίζει τη σκοτεινιά του προχριστιανικού κόσμου.

Μέσα στη φάτνη βρίσκεται το «Παιδίον» τυλιγμένο σε λευκά σπάργανα. Πίσω απ’ τη φάτνη βρίσκονται δύο ζώα, ένα βόδι κι ένα γαϊδουράκι. Η παρουσία τους εκεί εξηγείται από την προφητεία του Ησαΐα: «Γνωρίζει το βόδι τον ιδιοκτήτη του και ο όνος τη φάτνη του Κυρίου του. Ο Ισραήλ όμως δε με γνωρίζει και ο λαός μου δε με καταλαβαίνει», (Ησ. 1, 3).

Οι άγγελοι βρίσκονται στο πάνω μέρος της εικόνας. Οι μισοί δοξολογούν το Θεό και οι άλλοι φέρνουν την καλή αγγελία στους ποιμένες. Ο αστέρας δείχνει τη φάτνη.

Στο κέντρο της εικόνας βρίσκεται η Παναγία. Είναι η πιο μεγάλη απ’ όλα τα άλλα πρόσωπα για να τονισθεί η συνεισφορά της στη σωτηρία του ανθρώπου.

Στο κάτω μέρος της εικόνας εμφανίζεται ο Ιωσήφ, σκεπτικός για όλα όσα συμβαίνουν. Δίπλα του, μεταμφιεσμένος με τη μορφή γέροντα, ο Σατανάς προσπαθεί να σπείρει αμφιβολία στην ψυχή του δίκαιου γέροντα. Επιτείνει μάλιστα τις αμφιβολίες του Ιωσήφ για την παρθενία της Θεοτόκου μπήγοντας στη γη το ραβδί του και υπαινισσόμενος ότι όσο είναι δυνατόν το ξερό ραβδί να βλαστήσει, άλλο τόσο η Παναγία είναι δυνατόν να είναι Παρθένος. Όμως το ραβδί πετάει φύλλα!

Τέλος, ο Ιωσήφ ζωγραφίζεται στην άκρη της εικόνας κι όχι μαζί με την Παναγία και το Χριστό γιατί δεν είναι πατέρας, αλλά μόνο προστάτης της οικογένειας.

Πηγή: mountathos-eshop.com

Χριστούγεννα στο Σιδηρούν Παραπέτασμα.

Προσέξτε τα "χριστουγεννιάτικα δώρα": Άπαντα Στάλιν, Λένιν, και Ρακόσι (του κομμουνιστή ηγέτη της σταλινικής Ουγγαρίας). Όλα σε πανομοιότυπη κόκκινη βιβλιοδεσία

Οι εορτές των Χριστουγέννων στην Ουγγαρία, κατάφεραν με κάποιο τρόπο να επιβιώσουν από την καταπίεση του κομμουνισμού, παρ’ όλες τις προσπάθειες των κομμουνιστών να μετατρέψουν την χριστιανική γιορτή σε «Γιορτή του Έλατου» (Fenyounnep) και του «Πατέρα του Χειμώνα» (Telapo, χωρίς καμία αναφορά στον Αγ. Βασίλειο / St. Nikolaus για τους καθολικούς ).

Κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου, από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1980, η θρησκεία ως τέτοια, κατεστάλη από το κομμουνιστικό καθεστώς και το ίδιο οι θρησκευτικές παραδόσεις και εορτές, καθώς και οι λειτουργίες στην εκκλησία. Τα Χριστούγεννα παρέμειναν ως εορτή, όμως ως "επαναπροσδιορισμένη" σύμφωνα με το κομμουνιστικό στυλ. Τα Κομμουνιστικά Χριστούγεννα ήταν η εορτή της οικογένειας, ο εορτασμός του ελάτου, οι εύθυμες χειμωνιάτικες δραστηριότητες, και πράσινο, παντού πράσινο. Η οικογένεια ήταν, φυσικά, το κύτταρο της μεγάλης Κομμουνιστικής αδελφότητας. Ιησούς, Βηθλεέμ, τρεις μάγοι, Χριστιανισμός, όλα αυτά δεν αναφέρονταν ως μέρος των Χριστουγέννων.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο ήταν διακοσμημένο σύμφωνα με το κομμουνιστικό στυλ και η ουγγρική χριστουγεννιάτικη καραμέλα, το σοκολατένιο φοντάν σοκολάτας “szaloncukor” δεν θα μπορούσε να λείπει από το δέντρο (αν υπήρχε ένα δέντρο ή αν υπήρχαν Szaloncukor - μερικές φορές δεν υπήρχε τίποτα από τα δύο, λόγω ελλείψεων στην αγορά). Το δέντρο ήταν εορταστικά ντυμένο και υπήρχαν δώρα τοποθετημένα από κάτω του. Μόνο ο Χριστός ήταν χωμένος κάπου βαθιά.




Τι τού 'φερα εγώ του μωρού μου; Λένιν!

Οι άνθρωποι στην Ουγγαρία, και γενικά στις κομμουνιστικές χώρες πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, αποθαρρύνονταν να παρακολουθήσουν τις χριστουγεννιάτικες θρησκευτικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων των λειτουργιών τα μεσάνυχτα, οι οποίες εξακολουθούσαν να τελούνται σε μικρότερες πόλεις και χωριά, κρυφά και μυστικά. Υπάρχουν πολλοί μάρτυρες που ζουν από την κομμουνιστική εποχή και που θυμούνται ακόμα εκείνες τις χριστουγεννιάτικες λειτουργίες πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.

Σε γενικές γραμμές, το να πηγαίνει κάποιος εκκλησία δεν ήταν συμβατό με το να είναι «καλός κομμουνιστής», που κάθε πολίτης έπρεπε να είναι, κάτι που ήταν κανόνας σε κάθε χώρα του ανατολικού μπλοκ που είχε επιβληθεί ο κομμουνισμός. Οι πολίτες ήταν παρακολουθούμενοι από τα όργανα της μυστικής αστυνομίας των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών κυβερνήσεων. Υπήρχαν χιλιάδες «μικροί βοηθοί» που βρίσκονταν χωμένοι σε κάθε κοινότητες και οι οποίοι θα έτρεχαν να αναφέρουν τυχόν «απαράδεκτη» (θρησκευτική) συμπεριφορά.

Αυτοί οι χαφιέδες του κομμουνιστικού καθεστώτος ήταν συχνά καθημερινοί άνθρωποι, μέρος της κοινότητάς τους, που απλώς απειλούνταν με κάθε είδους ποινή (για τους ίδιους και τις οικογένειές τους), εάν έδειχναν την παραμικρή πρόθεση να απορρίψουν την ιδέα της καταγραφής αναφορών ως κομμουνιστικοί κατάσκοποι. Ήταν σε πολλές περιπτώσεις, ένα μέσο επιβίωσης το να γίνεις ένα κόκκινο τούβλο στο σύστημα της συνεχόμενης, μέρα νύχτα παρακολούθησης. Ο Big Brother ήταν όντως παντού βλέποντάς τα όλα, ακόμα και τις χριστουγεννιάτικες εορτές.

Έτσι, ορισμένες εκδηλώσεις για τα Χριστούγεννα ήταν υπό τον έλεγχο και προγραμματισμό της ουγγρικής Αρχής Κρατικής Προστασίας (AVH), δηλαδή της ουγγρικής κομμουνιστικής μυστικής αστυνομίας. Για παράδειγμα, ο Jozsef Mindszenty ο καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας ήταν αιχμάλωτος τα Χριστούγεννα:

«Ήταν μια συμβολική χειρονομία ότι η επιτροπή κρατικής προστασίας [...] προγραμμάτισε τη σύλληψη και φυλάκιση του Jozsef Mindszenty στις 26 Δεκμεβρίου του 1949» (πηγή: Ουγγρική ιστορική πύλη: mult-kor.hu). 

Αργότερα, η «δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων» απλώς καταργήθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Ράκοσι, αντί των Χριστουγέννων, εορτάζονταν τα «γενέθλια του Στάλιν» ως το κύριο γεγονός του χειμώνα (18 Δεκεμβρίου 1878). Η 24η Δεκεμβρίου ήταν μια γιορτή για το έλατο με πολλές παραστάσεις από τα παιδιά και ενήλικες, αλλά δεν είναι το κύριο γεγονός στο ημερολόγιο της δεκαετίας του 1950. Ο Στάλιν ήταν η μορφή του Μεγάλου Πατέρα και η πηγή παντός αγαθού...

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Συνάθροιση: Όλοι γνωρίζουν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος εκ μέρους του φασισμού. Λίγοι όμως γνωρίζουν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος εκ μέρους του κομμουνισμού. Δύο ιδεολογίες, δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Άλλωστε για κάποιο χρονικό διάστημα συνεργάστηκαν Χίτλερ και Στάλιν, όπως θα διαπιστώσετε στο παρακάτω βίντεο.

Δείτε το, δεν φτάνει μία φορά, ώστε να αντικρύσετε την κομμουνιστική πραγματικότητα που βίωσαν στο πετσί τους σ' όλο τον κόσμο εκατομμύρια άνθρωποι, απλώς επειδή δεν ταίριαζαν με τον νέο σοβιετικό άνθρωπο που εφιαλτικά ονειρευόταν το κόμμα. Οι Χριστιανοί ήταν κατ' εξοχήν στο στόχο του κομμουνισμού αφού ο κομμουνισμός δεν είναι μία πολιτική θεωρία ή οικονομική, αλλά είναι μία ψευδοφιλοσοφία που θέλει να λέγεται διαλεκτικός υλισμός. Απορρίπτει την ύπαρξη του Θεού, την αθανασία της ψυχής.

Είς μνήμην όσων Χριστιανών μαρτύρησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των κομμουνιστικών χωρών και ακόμα μαρτυρούν στη Βόρεια Κορέα, ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο να δούμε μία πτυχή της ιστορίας που αφορά όλους μας. Για να μην επιστρέψει ποτέ ξανά ο φασισμός αλλα ούτε κι ο κομμουνισμός. Δύο κοσμοθεωρίες που πολεμούν κάθε τί ευγενές και πνευματικό. Αποδείξεις; Στο βίντεο.

https://www.youtube.com/watch?v=nAQFxDJNCsM&t=277s

Αντιχριστιανική προπαγάνδα παλιότερα και σήμερα.

Μεταξύ της εκστρατείας του εναντίον του Προέδρου Gerald Ford το 1975-76 και του αγώνα του ενάντια στον Τζίμι Καρτέρ, ο Ρόναλντ Ρήγκαν έκανε περισσότερες από 1.000 ραδιοφωνικές εκπομπές, μεταξύ των οποίων και σε μία στην οποία μοιράστηκε μια ιστορία για τα Χριστούγεννα στην Ουκρανία πριν και μετά τον κομμουνισμό.

Σε μια προσπάθεια να αντισταθούν στους χριστιανούς, οι κομμουνιστές ηγέτες εκκοσμίκευσαν τα αγαπημένα ουκρανικά χριστουγεννιάτικα κάλαντα, "Nova Radist Stala" (Χαρούμενα Νέα Μας Ήρθαν). Το αρχικό τραγούδι ξεκινούσε με αυτά τα λόγια: «Ήρθαν τα χαρούμενα νέα που ποτέ πριν δεν είχαν έρθει. Σε ένα σπήλαιο πάνω από μια φάτνη ένα λαμπρό αστέρι φώτισε στον κόσμο, όπου ο Ιησούς γεννήθηκε από μια Παρθένα...». Οι κομμουνιστές φοβήθηκαν τη δημόσια κατακραυγή που θα ακολουθούσε μια πλήρη απαγόρευση των Χριστουγέννων, έτσι άρχισαν αργά να εκκοσμικεύουν (απογυμνώνουν από κάθε θρησκευτικότητα) την εορτή. Η πρώτη «επανέκδοση» του τραγουδιού ξεκινούσε: "Ήρθαν τα χαρούμενα νέα που ποτέ πριν δεν είχαν έρθει, ένα κόκκινο αστέρι με πέντε ακτίνες φώτισε τον κόσμο". Η δεύτερη «επανέκδοση» το προχώρησε περαιτέρω: «Ήρθαν τα χαρούμενα νέα που ποτέ πριν δεν είχαν έρθει. Ο από καιρό αναμενόμενος αστέρας της ελευθερίας φώτισε τον ουρανό τον Οκτώβριο [τον μήνα της «Επανάστασης»]. Εκεί όπου ζούσαν πριν οι βασιλιάδες και είχαν ριζώσει οι ευγενείς τους, εκεί τώρα ο απλός λαός και η δόξα του Λένιν επικρέμονται".

 

Η Σοβιετική Ένωση άρχισε τελικά να απαγορεύει τις χριστουγεννιάτικες εορταστικές εκδηλώσεις. Ο Αγ. Βασίλειος αντικαταστάθηκε με το "Did Moroz", ή τον «Παππού Πάγο». Αυτό το σταλινικής έμπνευσης δημιούργημα είχε ένα κόκκινο σκούφο και μια μακρά λευκή γενειάδα σαν του Άγιου Βασίλη, αλλά έδινε δώρα στα παιδιά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα επίσης απαγορεύτηκαν, αλλά οι άνθρωποι συνέχισαν να κόβουν δέντρα για να τα στολίσουν. Ο κομμουνισμός μετέτρεψε όλου τους εορτασμούς των Χριστουγέννων σε εορτασμούς της Πρωτοχρονιάς.

Οι χριστιανοί στην πρώην Σοβιετική Ένωση επέδειξαν γενναιότητα και θάρρος στην αντιμετώπιση της αντι-Χριστουγεννιάτικης εκστρατείας του κομμουνισμού. Ένας άνθρωπος θυμάται πως οι νέοι έβγαιναν στους δρόμους και τραγουδούσαν τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα, γνωρίζοντας ότι αν τους ακούσει η αστυνομία, θα τους συνελάμβανε. Στην κομμουνιστική Ρουμανία, ο Geza Palffy, ρωμαιοκαθολικός ιερέας, έκανε ένα κήρυγμα το 1983, διαμαρτυρόμενος για το γεγονός ότι η 25η Δεκεμβρίου είχε κηρυχθεί εργάσιμη ημέρα αντί για αργία. Την επόμενη μέρα συνελήφθη από την μυστική αστυνομία, ξυλοκοπήθηκε, φυλακίστηκε και πέθανε. Μέσα και έξω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, οι Ουκρανοί δεν σταμάτησαν ποτέ να τραγουδούν: «Σας ικετεύουμε Κύριέ μας, προσευχόμαστε σε Σένα σήμερα. Δώστε μας ελευθερία, επέστρεψε την δόξα στη Μητέρα μας την Ουκρανία». Ο Ρήγκαν ολοκλήρωσε την εκπομπή του: "Υποθέτω ότι όλοι ελπίζουμε η προσευχή τους να απαντηθεί". Και όντως απαντήθηκε.

Η εκκοσμίκευση των Χριστουγέννων δεν είναι κάτι νέο. Το 2002, σύμφωνα με αναφορά του Christianity Today, στην βιετναμέζικη επαρχία Dak Lak απαγορεύτηκε στις παιδικές χορωδίες να τραγουδήσουν το "Silent Night" (Άγια Νύχτα). Από το 1969 έως το 1997, τα Χριστούγεννα ήταν απαγορευμένα στην Κούβα.

ΚΟ: Τα τελευταία - κυρίως - 15 χρόνια στην «προοδευτική» Δύση, παρατηρείται μια έξαρση του αντι-Χριστουγεννιάτικου αισθήματος που έχει πάρει την μορφή ενός τσουνάμι αντιχριστιανικής αντιπαραδοσιακής (και σε κάποιες χώρες αντισυνταγματικής) λογοκρισίας. Η λέξη Χριστούγεννα τείνει να αντικατασταθεί με άλλες πιο «ουδέτερες» ονομασίες, το ίδιο και οι στολισμοί (στο στόχαστρο κυρίως οι Φάτνες), άνθρωποι που θέλουν να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα τους υποχρέωσαν να καθίσουν και να ησυχάσουν, σε εργαζόμενους, σπουδαστές και ακόμη και ηλικιωμένους απαγορεύτηκε να λένε συγκεκριμένες λέξεις και σε πολλά σχολεία τα κάλαντα ακόμα και αυτός ο εορτασμός των Χριστουγέννων, έχει πλέον απαγορευτεί. Το επιχείρημα των «άλλων» (μεταναστών μουσουλμάνων) που δήθεν θα «προσβληθούν» από το παραδοσιακό εορταστικό κλίμα, είναι, κατά την γνώμη μου, πλαστό και πονηρό, και απλά βολεύει αφάνταστα τους νοσταλγούς της κόκκινης αθεϊστικής τυραννίας και τους παντός χρώματος οπαδούς του «προοδευτισμού» και της απάνθρωπης παγκοσμιοποίησης.

Όσοι παρατηρούν τέτοια φαινόμενα ας μην μένουν σε απλές διαδικτυακές γκρίνιες και ανέξοδες λεκτικές επιθέσεις σε δημάρχους και λοιπούς πολιτικάντηδες, αλλά ας αναβιώσουν οι ίδιοι και οι δικοί τους τον αυθεντικό παραδοσιακό εορτασμό των Χριστουγέννων. Οι αντιφρονούντες του Σιδηρού Παραπετάσματος δείχνουν τον δρόμο. Σπάστε την πολιτική κορεκτίλα λοιπόν και βγείτε στους δρόμους και τις γειτονιές των αλλοτριωμένων πόλεων παρέες - παρέες και τραγουδήστε για τη Γέννηση του Χριστού.

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

Συνάθροιση: Δεν θεωρούμε τυχαίο πως έχουν αντικατασταθεί σχεδόν όλες οι παλιές επιγραφές των εορτών, Πάσχα και Χριστουγέννων με την ουδέτερη κι αόριστη έκφραση, ''καλές γιορτές''. Οι άνθρωποι έχουν υιοθετήσει την έκφραση αυτή και δεν εύχονται επί της εν λόγω εορτής, ''καλά Χριστούγεννα'' ή ''καλό Πάσχα'', αλλά ''καλές γιορτές''. Ποιές γιορτές;

Εμείς προσπαθώντας να είμαστε πιστοί στο ευαγγέλιο μας, μέσα σε μία αντιχριστιανική κοινωνία, θα συνεχίσουμε να λέμε ''καλά Χριστούγεννα'' και ''καλό Πάσχα''!

 

Ο Θεός μας γεννήθηκε ως άνθρωπος και αναστήθηκε!

 

Ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, ο Κύριος μας και μόνος σωτήρας των ανθρώπων. Το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Θεός Λόγος!

Ex-Abortion Doctor Tells The SHOCKING Truth About Abortion

Ιατρός που έκανε εκτρώσεις, περιγράφει συνοπτικά την διαδικασία του φόνου του εμβρύου, που ονομάζεται έκτρωση ή άμβλωση κι εξηγεί τους λόγους που σταμάτησε να σκοτώνει έμβρυα.

 

 https://www.youtube.com/watch?v=A16gzm9eaa8

Θαύμα καλπάζοντα καρκίνου του πνεύμονα, εξαφανίστηκε με τον Τίμιο Σταυρό των Αγίων Ισιδώρων.

 

https://www.youtube.com/watch?v=U8x9NP-zrl4

Αγιομαχία κατά του αγίου Ιωάννου του Θαυματουργού.

 

Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ἰωσήφ στις 22 Ιουλίου 2019, στον προσωπικό του λογαριασμό στό Facebook, έγραψε τα εξής:
 
''ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΟΤΙ Ο ΡΩΣΣΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ. ΤΑ ΦΡΙΚΑΛΕΑ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΟΣ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΣ ΑΚΑΤΑΡΤΙΣΤΟ, ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΩΣ ΑΝΕΡΜΑΤΙΣΤΟ, ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟ, ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ. ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΞΕΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ.''




Τί έγραψε ο άγιος που ενόχλησε κι ενοχλεί; Διαβάζουμε.

«Το Οικουμενικό Πατριαρχείο επιθύμησε να αναπληρώσει τις επισκοπές που έχασε από τη δικαιοδοσία του καθώς και την απώλεια της πολιτικής του ισχύος εντός των ορίων της Τουρκίας, υπάγοντας στον εαυτό του εδάφη στα οποία έως τότε δεν υπήρχε Ορθόδοξη ιεραρχία, και ομοίως τις Εκκλησίες κρατών που η κυβέρνησή τους δεν είναι Ορθόδοξη.

Έτσι, στις 5 Απριλίου του 1922, ο Πατριάρχης Μελέτιος διόρισε έναν Έξαρχο Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης με τον τίτλο του Μητροπολίτη Θυάτειρας με έδρα στο Λονδίνο, στις 4 Μαρτίου του 1923, ο ίδιος Πατριάρχης χειροτόνησε τον Τσέχο Αρχιμανδρίτη Σαμπάτιο, Αρχιεπίσκοπο Πράγας και Πάσης Τσεχοσλοβακίας, στις 15 Απριλίου του 1924, ιδρύθηκε η Μητροπολιτεία Ουγγαρίας και Πάσης Κεντρικής Ευρώπης με Επισκοπική έδρα στη Βουδαπέστη, παρόλο που εκεί ήδη υπήρχε Σέρβος επίσκοπος.

Στην Αμερική δημιουργήθηκε μια Αρχιεπισκοπή υπαγόμενη στον Οικουμενικό Θρόνο, και στη συνέχεια το 1924 ιδρύθηκε μία Επισκοπή στην Αυστραλία με Επισκοπική έδρα στο Σύδνευ.

Το 1938 η Ινδία υπάχθηκε στον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας.

Παράλληλα, προχώρησε η υπαγωγή ξεχωριστών τμημάτων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που έχουν αποκοπεί από την Ρωσία.

Έτσι, στις 9 Ιουνίου του 1923, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δέχτηκε στην δικαιοδοσία του την Επισκοπή Φινλανδίας ως μια αυτόνομη Φινλανδική Εκκλησία, στις 23 Αυγούστου του 1923, η Εσθονική Εκκλησία υπάχθηκε με τον ίδιο τρόπο, στις 13 Νοεμβρίου του 1924, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ζ’ αναγνώρισε την αυτοκεφαλία της Πολωνικής Εκκλησίας υπό την εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου – δηλαδή, μάλλον αυτονομία.

Τον Μάρτιο του 1936, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δέχθηκε την Λετονία στη δικαιοδοσία του.

Ο Πατριάρχης Φώτιος, μη περιοριζόμενος στην απόκτηση Εκκλησιών σε περιοχές που είχαν βγει από τα όρια της Ρωσίας, δέχθηκε στην δικαιοδοσία του τον Μητροπολίτη Ευλόγιο στη Δυτική Ευρώπη μαζί με τις ενορίες που υπάγονταν σε αυτόν,

και στις 28 Φεβρουαρίου του 1937, ένας Αρχιεπίσκοπος της δικαιοδοσίας του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Αμερική χειροτόνησε τον Επίσκοπο Theodore-Bogdan Shpilko για μια Ουκρανική Εκκλησία στη Βόρεια Αμερική.

Έτσι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έγινε πραγματικά «οικουμενικός» [παγκόσμιος] στο εύρος της επικράτειας που θεωρητικά υπόκειται σε αυτόν. Ολόκληρη σχεδόν η υδρόγειος σφαίρα, εκτός από τις μικρές περιοχές των τριών Πατριαρχείων και του εδάφους της Σοβιετικής Ρωσίας, σύμφωνα με την αντίληψη των ηγετών του Πατριαρχείου εισέρχεται στην συγκρότηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Αυξάνοντας δίχως όρια τις επιθυμίες τους να υποτάξουν τμήματα της Ρωσίας, οι Πατριάρχες της Κωνσταντινουπόλεως άρχισαν να κάνουν και δηλώσεις για την μη κανονικότητα της προσάρτησης του Κιέβου στο Πατριαρχείο Μόσχας και να δηλώνουν ότι η παλαιά νότια Ρωσική Μητρόπολη του Κιέβου θα έπρεπε να υπόκειται στον Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Μια τέτοια άποψη δεν εκφράζεται μόνο με σαφήνεια στον Τόμο της 13ης Νοεμβρίου του 1924, σε σχέση με τον διαχωρισμό της Πολωνικής Εκκλησίας, αλλά επίσης προωθείται διεξοδικά και από τους Πατριάρχες. Έτσι, ο Εφημέριος του Μητροπολίτη Ευλόγιου στο Παρίσι, ο οποίος χειροτονήθηκε με την άδεια του Οικουμενικού Πατριάρχη, ανέλαβε τον τίτλο Χερσονήσου [Chersonese], δηλαδή, η Χερσόνησος, η οποία βρίσκεται τώρα στο έδαφος της Ρωσίας, υπόκειται στον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Το επόμενο λογικό βήμα για το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα είναι να διακηρύξει ότι ολόκληρη η Ρωσία υπάγεται στην δικαιοδοσία της Κωνσταντινουπόλεως.

Ωστόσο, η πραγματική πνευματική δύναμη, ακόμη και τα πραγματικά όρια εξουσίας δεν αντιστοιχούν καθόλου σε αυτήν την αυτο-εξάπλωση της Κωνσταντινούπολης. Και δεν αναφέρω το γεγονός ότι σχεδόν παντού η εξουσία του Πατριάρχη είναι εντελώς εικονική και συνίσταται κυρίως στην τιτλοποίηση επισκόπων που έχουν εκλεγεί σε διάφορα μέρη ή στην αποστολή τέτοιων από την Κωνσταντινούπολη, πολλά εδάφη τα οποία η Κωνσταντινούπολη θεωρεί ότι υπάγονται στην δικαιοδοσία της δεν έχουν καν ποίμνιο.

Το ηθικό κύρος των Πατριαρχών της Κωνσταντινούπολης έχει επίσης πέσει πολύ χαμηλά λόγω της εξαιρετικής αστάθειάς τους στα εκκλησιαστικά θέματα. Έτσι, ο Πατριάρχης Μελέτιος ο Δ' διοργάνωσε ένα «Πανορθόδοξο Συνέδριο» με εκπροσώπους από διάφορες εκκλησίες το οποίο αποφάσισε την εισαγωγή του Νέου Ημερολογίου. Η απόφαση αυτή, η οποία αναγνωρίστηκε μόνο από ένα τμήμα της Εκκλησίας, εισήγαγε ένα τρομακτικό σχίσμα μέσα στους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ζ αναγνώρισε την απόφαση της συνόδου της Ζωντανής Εκκλησίας σχετικά με την εκθρόνιση του Πατριάρχη Τύχωνα, τον οποίο λίγο πιο πριν η Σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως είχε ανακηρύξει «ομολογητή», και στη συνέχεια μπήκε σε κοινωνία με τους «Ανακαινιστές» στη Ρωσία, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Εν ολίγοις, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που θεωρητικά καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το σύμπαν ενώ στην πραγματικότητα επεκτείνει την εξουσία του μόνο πάνω σε διαφορετικές επισκοπές και σε άλλα μέρη έχει μόνο μια υψηλή επιφανειακή εποπτεία λαμβάνοντας κάποια έσοδα γι’ αυτό· εκδιωκόμενο από την εγχώρια κυβέρνηση και μη υποστηριζόμενο από οποιαδήποτε κρατική εξουσία στο εξωτερικό: έχοντας χάσει τη σημασία του ως πυλώνας της αλήθειας και έχοντας γίνει το ίδιο πηγή διαίρεσης, και παράλληλα διακατεχόμενο από μια υπερβολική αγάπη για την εξουσία – παρουσιάζει ένα ελεεινό θέαμα που θυμίζει τις χειρότερες περιόδους στην ιστορία της Επισκοπικής Έδρας της Κωνσταντινουπόλεως.»

Πηγή: https://katanixi.gr/2019/08/13/%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%ae-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%8e%ce%bd-%ce%ae-%ce%b1%cf%81%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ae-%ce%b5%ce%b4%ce%b1%cf%86%cf%8e%ce%bd/

https://katanixi.gr/2019/09/03/%ce%bf-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%bd%ce%ae%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bc%cf%86%ce%b9%cf%83%ce%b2%ce%b7/

Συνάθροιση: Ο άγιος Ιωάννης ο Θαυματουργός είναι ένας μεγάλος άγιος της ορθοδοξίας και μεγάλος ομολογητής της πίστης. Δεν δογματοποίησε το ημερολογιακό θέμα και δεν θεωρούσε σχισματικούς όσους ακολουθούσαν το νέο ημερολόγιο. Δεν είπε ποτέ πως τα μυστήρια όσων ακολουθούν το νέο είναι άκυρα. Απόδειξη πως είχε κοινωνία η σύνοδος του μέχρι και το 1965, η σύνοδος των Ρώσσων της διασποράς (ΣΡΔ), με το πατριαρχείο Κων/πόλεως όπου ακολουθούσε το νέο ημερ/γιο. Η διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας μεταξύ (ΣΡΔ) και πατριαρχείου Κων/πόλεως έγινε με πρωτοβουλία του πατριαρχείου κι όχι των Ρώσσων. 

Όσον αφορά το ημερολογιακό θέμα, ''τρομακτικό σχίσμα μέσα στους Ορθόδοξους Χριστιανούς'', ο άγιος εννοούσε την διαφορά των εορτών ως προς τις ημέρες, που προέκυψε στο ποίμνιο παγκοσμίως, διότι κάποιοι εόρταζαν με το παλιό κι άλλοι με το νέο ημερολόγιο. Αυτή την διαίρεση σε ορθοδόξους που ακολουθούσαν το παλιό κι ορθοδόξους που ακολουθούσαν το νέο, θεωρούσε σχίσμα. Δεν εννοούσε σχίσμα χωρίς μυστήρια όσους ακολουθούσαν το νέο, γιατί τότε δεν θα είχε η σύνοδος του, η ΣΡΔ, κοινωνία με το πατριαρχείο Κων/πόλεως το οποίο ακολουθούσε το νέο ημερ/γιο. Ήταν κατά της αλλαγής αλλά δεν έκανε δόγμα το ημερολόγιο.

Η αγιομαχία εναντίον του αγίου του Θεού, είναι μέγα αμάρτημα και ιδιαιτέρως όταν έχουμε αποδείξεις και θαύματα απ' το άφθαρτο λείψανο του αγίου το οποίο αποτελεί πόλο έλξης για ορθοδόξους απ' όλο τον κόσμο!

Πηγή φωτογραφίας: stwmenkalws.blogspot.com

Στην φωτογραφία γίνεται η ένδυση με νέα αρχιερατικά αμφια του αγίου! Το σώμα του από το 1966, έτος που κοιμήθηκε εν Κυρίω, είναι άφθαρτο και απλώς αφυδατωμένο με σκούρο χρώμα. Ο άγιος Ιωάννης έχει εμφανιστεί σε ορθοδόξους πιστούς κι έχει πει: ''Είμαι ζωντανός!''. Ο ίδιος ο Κύριος και Θεός μας, Ιησούς Χριστός το διδάσκει στο ευαγγέλιο του πως όποιος ζει για 'κείνον και πιστεύει σ' εκείνον δεν θα πεθάνει ποτέ! Ο αποχωρισμός της ψυχής απ' το σώμα δεν ειναι θάνατος για όποιον έζησε την ζωή του εν Χριστώ! Είναι γέννηση σε μία νέα ζωή μέσα στη δόξα του Τριαδικού Θεού.

Ευχόμαστε ο επίσκοπος που δεν δέχεται την αγιότητα του αγίου Ιωάννου του Θαυματουργού να μετανοήσει και να καταλάβει το λάθος του. Αμήν!

Η ελευθερία του λόγου και ο φασισμός της μισαλλοδοξίας στην Ελλάδα του 2019.

Γεώργιος Ναπ. Ρούντας
 
Η Ελευθερία της Εκφράσεως και η Παρρησία του Λόγου είναι δύο από τις θεμελιώσεις αξίες του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού μας, του Ρωμαίικου Γένους μας, οι οποίες γεννήθηκαν μέσα στα σπλάχνα της αρχαίας Ελληνικής διανόησης και διατηρήθηκαν αλώβητες μέσα στην μακρόχρονη ιστορία της Ρωμηοσύνης και έφθασαν μέχρι τις μέρες μας. Συνδέονται απόλυτα με την έννοια της Αλήθειας, τόσο στο Θεολογικό επίπεδο όσο και στο εθνικό επίπεδο, διότι η Αλήθεια ενυπάρχει μόνο σε καθεστώς Ελευθερίας και Παρρησίας Λόγου, Σκέψεως και Εκφράσεως.

Το Γένος μας θεμελίωσε την Πνευματική του υπόσταση αλλά και όλες τις εθνικές, κοινωνικές, πολιτικές και πολιτειακές του δομές πάνω σε αυτό το πρότυπο, της Αγιοπατερικής Αλήθειας και της Πνευματικής και Εθνικής Ελευθερίας. Γι’ αυτό και αντιστάθηκε και νίκησε σε κάθε ολοκληρωτική προσπάθεια καταδυνάστευσης, η οποία έγινε εναντίον του τόσο στο εθνικό όσο και στο Πνευματικό του βίωμα, αυτό της Ορθόδοξης κατήχησης και Σωτηρίας. Αυτή εξάλλου είναι και η ειδοποιός διαφορά της Ρωμαίικης παραδόσεώς μας με την δυτική εκλογικευμένη, πεπερασμένη, χοϊκή και τετράγωνη λογική, από την ουσία της οποία απουσιάζει παντελώς Ο Θεός και η οποία χοΐκή λογική , γέννησε εκ των υστέρων τον δήθεν Διαφωτισμό και την δήθεν ευρώπη των λαών της συναδέλφωσης και της ειρήνης.

Δυστυχώς, όμως για άλλη μία φορά στην ιστορία της η πατρίδα μας αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της τον κίνδυνο της φίμωσης της Ελεύθερης γνώμης, της επιβολής μίας και μόνο άποψης, αυτής της πολιτικής ορθότητος, η οποία εκπορεύεται και επιβάλλεται από τον εγγενή ολοκληρωτισμό της δήθεν ελεύθερης και δημοκρατικής ευρώπης των λαών, αυτής της ευρώπης στην οποία δεν χωρούν οι ελεύθεροι πνευματικά και εθνικά άνθρωποι, γιατί διάφοροι κοσμικά ισχυροί παράγοντες νομίζουν εσφαλμένως, ότι μπορούν να καθορίζουν τις τύχες των ανθρώπων.

Ο νόμος στις ανθρώπινες κοινωνίες εκτός των άλλων ορίζει και το σημασιολογικό περιεχόμενο εννοιών και αξιών και τις μεταφέρει, τις εναρμονίζει για την ακρίβεια στην βιωτή τους ως πρότυπο συμπεριφοράς και τις καθιστά προσωπικό τους αξιακό σύστημα ζωής και επιλογών, την προσβολή των οποίων και προστατεύει. Βέβαια οι αξίες αυτές, έχουν μέσα τους αυταπόδεικτη την ουράνια πνευματική τους αξία, σημασία και το κυριότερο ερμηνεία.

Οι απολυταρχικές και αυταρχικές κοινωνίες και πολιτεύματα, έδιναν μέσω των νόμων στρεβλές και κίβδηλες ερμηνείες, προκειμένου να εδραιώσουν τα σκοτεινά και εμπαθή θελήματά τους, για απόκτηση και άσκηση καταδυναστευτικής εξουσίας, ώστε ο πολιτισμός και η ελευθερία να καταλύεται απολύτως.

Αντιθέτως στις κοινωνίες όπου θεμέλιο είναι η Ελευθερία της Εκφράσεως και της Παρρησίας του Λόγου εν καθεστώς Αληθείας οι αξίες αυτές αναπτύσσονταν υγιώς χωρίς παρερμηνείες και στρεβλώσεις, αφήνοντας το ίδιο το νόημα και την σημασία που κρύβονται μέσα τους, να απλωθούν φυσικά και χωρίς πιέσεις μέσα στις κοινωνίες. Οπότε και οι κοινωνίες αυτές υψώνονταν στα ουράνια και αποκτούσαν ανδρείους, φωτεινούς και Ελεύθερους πολίτες, τόσο εθνικά όσο και Πνευματικά. Αν μάλιστα προστεθεί και η Αγιοπατερική μας παράδοση, τότε εκτός των άλλων οι πολίτες αυτοί καθίσταντο Ουρανοπολίτες με βιωματική κατάσταση νήψεως.

Στην Ελλάδα λοιπόν του 2019, σε αυτόν εδώ τον τόπο, τον οποίο τον Καθαγίασαν και τον τίμησαν Άγιοι, ήρωες και σοφοί, όπου παγκοσμίως πρώτα αναπτύχθηκαν οι αξίες αυτές και δόθηκαν μάχες μέχρις εσχάτων για την υπεράσπισή τους, η ίδια η Ελληνική Πολιτεία αποφάσισε αυταρχικά, ότι έπρεπε να δώσει νέο νόημα στις αξίες αυτές, νομοθετώντας με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε πλέον απλά και μόνο η έκφραση αντίθετης απόψεως από αυτήν, την οποία επιβάλλει η πολιτική ορθότητα, θα διώκεται ποινικά και θα χαρακτηρίζεται ως κοινωνικά απορριπτέα και κατακριτέα.

Συγκεκριμένα ο λόγος γίνεται για τρία νομοθετήματα, δύο του εθνικού μας δικαιϊκού συστήματος και ένα του ευρωπαϊκού δικαϊκού συστήματος. Τα δύο πρώτα είναι οι νόμοι :

α) 4285/10-09-2014// ΦΕΚ Α-191/2014 ,

β) 4356/24-12-2015// ΦΕΚ Α-181/2015 ,

γ) : ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΌ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ της Οδηγίας 2013/40/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις επιθέσεις κατά συστημάτων πληροφοριών και την αντικατάσταση της απόφασης – πλαισίου2005/222/ΔΕΥ του Συμβουλίου.

Το πρώτο νομοθέτημα είναι ο λεγόμενος αντιρατσιστικός νόμος ενώ το δεύτερο είναι ο λεγόμενος νόμος του συμφώνου συμβίωσης. Μια ενδελεχής ματιά και ανάγνωση στα τρία αυτά νομοθετήματα μας πληροφορεί, ότι :

Α) πλέον στην χώρα μας έχει συσταθεί ένα Εθνικό Συμβούλιο, το λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, αποτελούμενο από γενικούς γραμματείς υπουργείων, στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας, μέλη του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών του Δήμου Αθηναίων,του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης,της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών,της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και αρκετούς άλλους φορείς, οι οποίοι θα σχεδιάζουν τις πολιτικές και άρα και τις μεθόδους και προφανώς και τους σχετικούς νόμους για την πρόληψη και καταπολέμηση του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας, της ομοφυλοφιλίας και όλων των συναφών εκδηλώσεων και απόψεων,θα επιβλέπει την εφαρμογή όλων των σχετικών νόμων και θα φροντίσει να εναρμονίζονται όλοι οι νόμοι και η εφαρμογή τους με το Ευρωπαϊκό – Κοινοτικό Δίκαιο, θα εκπονεί μελέτες, κατευθυντήριες οδηγίες και ερμηνείες και θα προτείνει μέσα καταστολής, θα αναπτύσσει πάσης φύσεως δραστηριότητες στον τομέα της τυπικής εκπαιδεύσεως, θα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την επιμόρφωση δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, υπηρετούντων στα σώματα ασφαλείας και υπαλλήλων υπηρεσιών και φορέων του στενού και του ευρύτερου δημοσίου τομέα σε θέματα αντιμετώπισης του ρατσισμού και της ρατσιστικής βίας, θα προωθεί την πρόληψη και την αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας, καθώς και την ενίσχυση των μηχανισμών καταγραφής του φαινομένου, εκτός των άλλων θα μπορεί να συνεργάζεται το συμβούλιο και με Μ.Κ.Ο., δηλαδή όλες οι χρηματοδοτούμενες από το εξωτερικό Μ.Κ.Ο.

Β) θεσπίστηκε το έγκλημα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά, το οποίο πλέον θα είναι το άρθρο 81Α Ποινικού Κώδικα, με ποινές τόσο για την πλημμεληματική μορφή όσο και για την κακουργηματική επί το αυστηρότερο.

Γ) ότι όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, υποκινεί, προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων θα τιμωρείται. Τόπος πράξεως των αδικημάτων του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας είναι το διαδίκτυο και εκτός των άλλων θα το διαπράττει και όποιος συγκροτεί ή συμμετέχει σε οργάνωση ή ένωση προσώπων οποιασδήποτε μορφής που επιδιώκει συστηματικά την τέλεση των πράξεων αυτών.

Δ) τα αδικήματα του αντιρατσιστικού νόμου διώκονται αυτεπάγγελτα και μάλιστα ο παθών θα μπορεί να παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων χωρίς την καταβολή παραβόλου.

Ε) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Πρωτοκόλλου ο ορισμός «ρατσιστικό και ξενοφοβικό υλικό» περιλαμβάνει κάθε είδους έγγραφο υλικό (π.χ. κείμενα, βιβλία, περιοδικά, δηλώσεις, μηνύματα κ.λπ.), εικόνες (π.χ. αναπαραστάσεις, φωτογραφίες, σχέδια κ.λπ.) και οποιουδήποτε είδους ανάπτυξη ιδεών ή θεωριών, ρατσιστικής ή ξενοφοβικής φύσης, με μορφή που να επιτρέπει την αποθήκευση, την επεξεργασία ή τη μετάδοσή τους, μέσω συστήματος υπολογιστή, τα οποία προάγουν το μίσος και την διάκριση μεταξύ ατόμων με διαφορετικές εθνικές, φυλετικές, θρησκευτικές προσεγγίσεις

Ζ) οι προβλεπόμενοι από τις διατάξεις του Προσθέτου Πρωτοκόλλουτου Συμβουλίου της Ευρώπης, περιορισμοί στην ελευθερία έκφρασης των ατόμων, σε ό,τι αφορά τη διάδοση ιδεών και πληροφοριών ρατσιστικής και ξενοφοβικής φύσης που βλάπτουν τα δικαιώματα άλλων ατόμων είναι, εν όψει των προεκτεθέντων, συμβατοί τόσο με την ΕΣΔΑ όσο και το Σύνταγμα και εφόσον διαπιστωθεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν τηρηθεί οι τασσόμενες από τη νομολογία του Δικαστηρίου του Στρασβούργου προϋποθέσεις, οι σχετικοί περιορισμοί είναι νόμιμοι.

Και διερωτάται εύλογα κάποιος :

Ποιος ορίζει τελικά το τι είναι Αγάπη ; το τι είναι Ελευθερία; το είναι Κοινωνικός αποκλεισμός; το είναι Ρατσισμός και Μισαλλοδοξία; το τι είναι Ελευθερία επιλογών και Έκφρασης; το τι είναι Κοινωνικά ωφέλιμο και τι όχι; το πότε μία γνώμη θεωρείται επιλήψιμη και ρατσιστική ή μισαλλόδοξη; το ποια είναι η Πνευματική και Εθνική προοπτική σε μία κοινωνία ; το ποιες ανθρώπινες επιλογές και συμπεριφορές είναι όντως ωφέλιμες και χρήζουν προστασίας, πόσο μάλλον δε να γίνουν πρότυπα συμπεριφοράς και να προστατεύονται νομικά; το ποια είναι τα ήθη, τα έθιμα και οι δομικές αξίες και ιδανικά του Γένους μας; ποια η Πνευματική και Εθνική μας ταυτότητα και προοπτική; το πότε και πώς θα εκφράζεται κάποιος και με ποιους τρόπους; ποιος θα καθορίζει το τι από τα ανωτέρω θα διδάσκεται στα σχολεία και στα παιδιά μας;

Ποιος καθορίζει τελικά το μέτρο διακρίσεως όλων των ανωτέρω εννοιών και ερωτημάτων;

Γιατί, τόση βιασύνη να νομοθετηθούν όλα τα ανωτέρω, γιατί αυτήν χρονική περίοδο στην χώρα μας; Λές και μέχρι τώρα η πατρίδα μας δεν αγωνίστηκε για το ιδανικό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ανθρώπινης ζωής; Η Ελλάδα πότε απέκτησε πρόβλημα δημοκρατίας ή ρατσιστικής συμπεριφοράς; Λές και η κοινωνία μας δεν έχει Σταυρωθέντα και Αναστάντα Θεό στην καρδιά της και δεν ξέρει τι σημαίνει κατατρεγμένος, ταλαίπωρος, αδύναμος, εξευτελισμένος και δυστυχής;

Οι Έλληνες είναι εκείνοι, οι οποίοι άνοιξαν την αγκαλιά και τα σπίτια τους στους κατατρεγμένους πρόσφυγες, την ώρα που άλλα ευρωπαϊκά δήθεν πολιτισμένα κράτη τους πνίγανε στην θάλασσα και τους έκλειναν τα σύνορά τους.

Γιατί, τόση βιασύνη δήθεν να προστατευθούν νομικά και να προωθηθούν ως υγιή πρότυπα συμπεριφοράς παρεκλίνουσες από το κατά φύσιν επιλογές στον τομέα της οικογένειας και της επιλογής συντρόφου; Γιατί να χρήζουν περισσότερης προστασίας οι ομοφυλόφιλοι από τους πολύτεκνους; Γιατί να επιβραβεύεται η σαρκικότητα και ο πανσεξουαλισμός και όχι η κατά Θεόν ένωση των ανθρώπων; Εδώ δεν εισάγεται αδικαιολόγητη κοινωνική διάκριση;

Γιατί, να χρήζουν περισσότερης κοινωνικής ευαισθησίας οι μετανάστες, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις λαθραία και με αμφίβολες προθέσεις εισρρέουν στην χώρα μας, ενώ άτακτα και χωρίς πρόγραμμα εντάσσονται στο εσωτερικό της και επιβαρύνουν ήδη την δύσκολη κατάσταση; Γιατί να μην απολαμβάνουν πλήρως τις κοινωνικές παροχές του κράτους πρόνοιας, τις οποίες δικαιούνται οι Έλληνες; εδώ δεν εισάγεται αδικαιολόγητη εθνική – φυλετική διάκριση;

Γιατί, να διώκεται η Θρησκευτική συνείδηση του Γένους μας, η νηπτική Ρωμαίικη Αγιοπατερική Σωτηριολογική παράδοση και κομπλεξικά να τίθεται στο σκοτάδι ως δήθεν αναχρονιστική και ως προσβλητική για πάσης φύσεως αλλόθρησκους, άθεους ή νεοταξίτες οικουμενιστές; εδώ δεν εισάγεται αδικαιολόγητη θρησκευτική διάκριση;

Γιατί, τόση βιασύνη να θεσμοθετηθούν ποινικές κυρώσεις για όσους επιθυμούν απλά να εκφραστούν και να πράξουν διαφορετικά από αυτά που επιτάσσει η νέα τάξη πραγμάτων είτε λεκτικά, είτε γραπτά, είτε στο διαδίκτυο, είτε στην τηλεόραση, είτε στο ραδιόφωνο, είτε σε οποιαδήποτε έκφανση του δημόσιου βίου τους; Ήδη έχουν κάνει την εμφάνισή τους διώξεις δήθεν μισαλλόδοξων και ρατσιστικών απόψεων στην κοινωνία μας, από όσους τόλμησαν να εκφράσουν με παρρησία την γνώμη τους χωρίς να προσβάλουν κανέναν. Απλά και μόνο μίλησαν για Αλήθεια και Ελευθερία! Επισήμαναν και κάποιες άλλες προοπτικές και προσεγγίσεις! Πρέπει αυτό να είναι επιλήψιμο και να διώκεται ποινικά; Το εκφράσει κάποιος Ελεύθερα και με Ευγένεια την άποψή του γιατί είναι επιλήψιμο;

Μήπως ξεκινάει μία νέα εποχή φίμωσης της Ελευθερίας της Γνώμης και της Παρρησίας του Λόγου; Μήπως ο φασισμός της μισαλλοδοξίας φόρεσε ένα περιτύλιγμα δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας και ψευτοαγάπης προς τον πλησίον και δημιουργεί ένα νέο σκοταδιστικό και αυταρχικό κοινωνικό πλαίσιο; Μήπως Η Αλήθεια του Αναστάντος Χριστού και η ελευθερία, την οποία περιέχει, στέκεται εμπόδιο στην δικτατορία της νέας τάξης πραγμάτων;

Έτσι είναι όμως, Η Αλήθεια και η Ελευθερία Του Χριστού, οι οποίες είναι ζυμωμένες με την αλήθεια και την εθνική ελευθερία του Γένους μας, πάντοτε ανά τους αιώνες θα αποτελούν τροχοπέδη και εμπόδιο για πάσης φύσεως αυταρχικά καθεστώτα, τα οποία πρώτο στόχο έχουν την απώλεια της ανθρώπινης ψυχής και ακολούθως την υποδούλωση των εθνών. Έννοιες όπως Δημοκρατία και Ελευθερία πάντοτε θα εμπνέουν ελεύθερες προσωπικότητες και θα τις ορίζουν!

Πάντοτε το αντίπαλο δέος των αστεριών που κρέμονται επάνω από το κτήριο του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου θα είναι τα λαμπερά 4Β της Ρωμηοσύνης!

Αυτά τα 4Β της Ρωμηοσύνης πάντοτε θα γεννούν ανθρώπους με ανδρείο και θυσιαστικό φρόνημα, που έχοντας στην καρδιά τους την Αλήθεια και την Ελευθερία Του Χριστού, θα αφήνουν ανεξίτηλα στην ανθρώπινη ιστορία το παράδειγμά τους, το οποίο θα λέει ότι : λίγοι ανδρείοι και ελεύθεροι άνθρωποι στάθηκαν παλληκαρίσια απέναντι σε πολλούς, φαύλους και σκλαβωμένους δυνάστες και τους νίκησαν!
 
Πηγή: enromiosini.gr

Εισήλθες εις το ταμείον το ενδωθέν σου, εισήλθες εις το ταμείον το ουράνιον.

Τους τελευταίους μήνες έχουν πραγματοποιηθεί συζητήσεις με ποικίλα θέματα. Έγινε διαχείριση πνευματικών κρίσεων και προβλημάτων που χτύπησαν την χριστιανική μας πορεία.

Οι συζητήσεις ήταν πολλές και μεγάλης διαρκείας. Προσπαθήσαμε να βάλουμε πυξίδα την Γραφή και την διδασκαλία των αγίων πατέρων. Οι αναζητήσεις ήταν επώδυνες κι η πνευματική καρποφορία θα φανεί στο μέλλον.

Υπήρξε γενναία στήριξη από μέλος της συνάθροισης μας σ' αδελφή που είναι σε δύσκολη κατάσταση.

Οι συζητήσεις συνεχίζονται σ' εβδομαδιαία βάση και προχωράμε με σκοπό την επικράτηση του φιλοκαλικού πνεύματος, το οποίο έχει θαφτεί κάτω από ανθρώπινες παραδόσεις, άχρηστες για την σωτηρία της αθανάτου ψυχής μας. 

Κηρύγματα εγκεφαλικά κι όχι αγιοπνευματικά, περιθωριοποιούν το ευαγγέλιο του Θεανθρώπου Ιησού. Η εμπειρία των οσίων μητέρων και πατέρων που εισήλθαν στο εσωτερικό τους ταμείο κι εκεί βρήκαν το ουράνιο ταμείο τους, όπως γράφει και ο άγιος επίσκοπος Ισαάκ ο Σύρος, έχει περιέλθει στη λήθη. Η προσωπική επαφή με τον μόνο σωτήρα Χριστό έχει αντικατασταθεί από τυπολατρικές τελετές που σπανίως εντός αυτών εντοπίζεται κάποια ψυχή που να εύχεται από καρδίας, μέσα σ' όλο αυτό το θορυβώδες πεδίο τελετής.

Ο Κύριος Ιησούς ευχόμεθα να μας οδηγήσει στην οδό του! Αμήν!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΚΑΡΣΛΙΔΗ.

 

https://www.youtube.com/watch?v=QQfxYpxGM2c&t=11s

Συνομιλία του γέροντος Πορφυρίου για την κατάθλιψη.

 

https://www.youtube.com/watch?v=5XChz0QmIns