Translate

Τρίτη 14 Απριλίου 2020

ΜΟΝΑΔΙΚΟ VIDEO-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ!

Μαρτυρία πρώην Μασόνου 33ου βαθμού.


Ο Jim Shaw υπήρξε Μασόνος σε ηγετική θέση (33ος βαθμός) πριν μεταστραφεί στον χριστιανισμό. Το βιβλίο ‘The Deadly Deception’ (‘Η Θανατηφόρα Εξαπάτηση’) του Tom McKenney περιγράφει την ιστορία του. Η παρακάτω προσωπική του αφήγηση είναι από το βιβλίο ‘Προς Μία Παγκόσμια Δικτατορία’ του Gary Kah (Εκδόσεις ΣΤΕΡΕΩΜΑ).
“Αγαπητέ Φίλε,

Το να είσαι μέλος στην Μασονική Στοά σε πολλές περιπτώσεις έγινε οικογενειακή παράδοση, με τους νέους ανθρώπους να εισέρχονται στην Στοα γιατί ανήκαν σ’ αυτήν οι πατεράδες τους και οι παππούδες τους. Εξ αιτίας του θαυμασμού που θρέφουν για κάποιους φίλους ή συγγενείς, οι άνθρωποί αυτοί μπαίνουν στην Στοά χωρίς δισταγμούς, σίγουροι πως το Τάγμα βασίζεται σε ευγενή ιδεώδη. Αυτή ήταν και η δική μου περίπτωση Από τότε πού ήμουν μικρό παιδί, η μητέρα μου με ενθάρρυνε να γίνω Μασόνος κάποια μέρα όπως ο θείος μου τον οποίο θαύμαζε πολύ. Η εντύπωση που είχε για τον Ελευθεροτεκτονισμό ήταν πώς αποτελούσε μια λέσχη όπου καλοί άνθρωποι συναντιόντουσαν για να σχεδιάσουν την βοήθεια σ’ αυτούς που την χρειάζονται.

 


Όταν μεγάλωσα, νυμφεύθηκα μια υπέροχη γυναίκα πού ήταν μέλος του Ανατολικού Αστέρος και της οποίας ο πατέρας ήταν Μασόνος. Παρόλο που ο πατέρας της δεν θα μου μιλούσε ποτέ για την Στοά εν τούτοις ήμουν περήφανος γι’ αυτόν.

Περιτοιχισμένος από ανθρώπους που αγαπούσα και ήταν Μασώνοι, τελικά αποφάσισα να μπω και εγώ στην Στοά.

Κάνοντας αίτηση για την εγγραφή μου ως μέλος στην Ινδιανάπολη, δέχθηκα μια επιστολή από την Στοά εντός δύο εβδομάδων που μού έλεγε πως είχα γίνει αποδεκτός. Μού ζήτησαν να είμαι παρών στην Στοά στις 6:30 μ. σε μια συγκεκριμένη ημέρα για να εισαχθώ στον πρώτο βαθμό. Όταν ήλθε η ώρα, πήγα στην Στοά και πλήρωσα τα έξοδα για τους πρώτους τρεις βαθμούς και μετά από αυτό μου ζήτησαν να ακολουθήσω έναν άνδρα που μου είπαν πώς ήταν ο ‘Μεγάλος Θαλαμηπόλος’. Με πήρε στο ‘Δωμάτιο της Προετοιμασίας’ όπου και μου είπε να βγάλω τα ρούχα μου και να φορέσω ένα λευκό παντελόνι (σαν πυτζάμα) και ένα λευκό πανωφόρι. Σύντομα ένας άνδρας με τον τίτλο του ‘Διακόνου’ μπήκε και μου είπε να τον ακολουθήσω. Με οδήγησε σε μια πόρτα και μου έβαλε ένα επίδεσμο στα μάτια. Επίσης σήκωσε το αριστερό μπατζάκι από το παντελόνι και άνοιξε το πουκάμισό μου εκθέτοντας το αριστερό μου στήθος. Μετά κάποια συζήτηση μεταξύ του Διάκονου και του ανθρώπου εντός του δωματίου της Στοάς μου είπαν τελικά να εισέλθω. Με δεμένα τα μάτια δεν μπορούσα να δω, μπορούσα όμως με σιγουριά να αισθανθώ. Κάτι κτύπησε το αριστερό μου στήθος (πόνεσα). Μια ανθρώπινη φωνή είπε: «Τζiμ Σώου, έγινες δεκτός στην στοά αυτή, επί των οξέων σημείων του διαβήτου, ο οποίος (και με πίεσε πάλι) θα σε διδάξει να μην αποκαλύψεις ποτέ κανένα από τα μυστικά ενός Εισαχθέντος Μαθητευόμενου Μασόνου σε κανέναν άλλο εκτός και αν είναι Αδελφός Μασόνος»

 


“Είχα έλθει στην Στοά εκείνο το απόγευμα ελπίζοντας πως θα μού έλεγαν τι υποτίθεται πώς έπρεπε να κάνει ένας Μασόνος κατά το τέλος όμως της τελετουργίας είχα αηδιάσει. Όταν τελείωσε, ο φίλος μου μου είπε πώς ήταν κάτι που οι Μασόνοι έπρεπε να υπομείνουν, έτσι το έβγαλα από το μυαλό μου.

“Μετά ένα έτος ήμουν Μαθητευόμενος Πρεσβύτερος Διάκονος. Αυτό ήταν ένα μεγάλο άλμα για μένα αφού είχα παρακάμψει τρεις θέσεις. Είπα στο ‘Σεβαστό Διδάσκαλο’ πώς δεν ήθελα να είμαι ένας άεργος πού κάθεται σε μια καρέκλα αλλά ήθελα να υπηρετήσω την στοά και να περάσω από όλες τις θέσεις. Μπήκα επίσης στο Σκοτικό Δόγμα και έγινα ιεράρχης στην Στοά της Τελειοποιήσεις μελετώντας για Διδάσκαλος του 4ου Βαθμού.

“Την ίδια εποχή δέχτηκα την πρόσκληση από κάποιον παλιό φίλο από τον στρατό που ζήτησε από την γυναίκα μου και από εμένα να μετακομίσουμε στην Φλώριδα όπου ζούσε. Δεν ήθελα να εγκαταλείψω την δουλεία μου στο Ταχυδρομείο, αλλά ο φίλος μου είπε πώς μπορούσε να μου βρει μια θέση Δημοσίου Υπαλλήλου στην Φλώριδα. Τής γυναίκας μου της άρεσε η ιδέα να ζήσουμε εκεί. Έτσι με τους δύο να με παρακαλούν δέχτηκα τελικά να μετακομίσω. Η θέση μου στην στοά μεταφέρθηκε από την Ίνδιανάπολη (που ανήκε στην Νότια Δικαιοδοσία). Παρ’ όλο που τα τυπικά ανάμεσα στις δυο δικαιοδοσίες έχουν κάποιες διαφορές ανακάλυψα πώς οι στοές στην ουσία είναι οι ίδιες.

“Η Στοά στην Φλώριδα είχε ανάγκη από καλούς αξιωματούχους και σύντομα προωθήθηκα στην Θέση του Σεβαστού διδάσκαλου. Έπρεπε να εκλεγώ γι’ αυτό το υπούργημα, αλλά αυτό δεν ήταν πρόβλημα. Στη δημόσια υπηρεσία που δούλευα είχα συναδέλφους που ανήκαν στην Στοά και υπήρχαν επίσης πάρα πολλοί αξιωματούχοι του Σκοτικού Δόγματος πού ήταν επίσης και Αξιωματούχοι της Πόλης. Στην πραγματικότητα, είχα λάβει μέρος στην μύηση του Δημάρχου της Πόλης. Συμμετείχε στην διάλεξη του Κρανίου, πού έδωσα στον 30ο Βαθμό. Έδωσε μεγάλη προσοχή.

 


“Σύντομα είχα υπηρετήσει πολλές θέσεις και μου απονεμήθηκε ο βαθμός του KCCH (Knight Commander of the Court of Honor) [Ιππότης Διοικητής του Σώματος της Τιμής]. Κατείχα τον βαθμό αυτό για τέσσερα χρόνια όταν εισήλθα κυριολεκτικά στην σκοτεινότερη περίοδο της ζωής μου. Η όραση μου άρχισε να περιορίζεται ραγδαία καθώς δημιουργούσα καταρράκτη στον αριστερό μου οφθαλμό. Μια φίλη της συζύγου μου μου πρότεινε να επισκεφθώ έναν οφθαλμίατρο που όπως είπε ήταν πολύ καλός. Ακολούθησα την συμβουλή της. Αφού ο οφθαλμίατρος εξέτασε τα μάτια μου με πληροφόρησε πως έπρεπε να εγχειριστώ στο ένα μου μάτι, και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στο άλλο.

“Μού είπε πώς έπρεπε να με βλέπει κάθε μέρα μια εβδομάδα πριν να με εγχειρήσει εξ’ αιτίας μιας μόλυνσης στο βλέφαρο μου που έπρεπε να θεραπευθεί. Κατά την διάρκεια των επισκέψεων αυτών άρχισε να συζητά μαζί μου για τον Ιησού Χριστό και να μου διαβάζει μάλιστα κάποια αποσπάσματα από την Βίβλο. Παρ’ όλο το ότι γνώριζα πολλούς λειτουργούς και ιερείς που ήταν Μασόνοι και κυρίως με αυτούς που είχαν σχέσεις με το εθνικό Συμβούλιο των Εκκλησιών, η οικογένειά μου με είχε εκπαιδεύσει να παραμένω μακριά από τις εκκλησίες. Ο θετός μου πατέρας μου είχε πει πως ήταν γεμάτες από υποκριτές και κανείς στο σπίτι του δεν είχε πάει σε εκκλησία. Και να ‘μαι, με έναν γιατρό που εργαζόταν πάνω στο μάτι μου και προσπαθούσε να μου διαβάσει την Βίβλο. Στην δουλεία μου άρχισα να μιλώ με λίγους ανθρώπους που γνώριζα πως είναι Χριστιανοί και μου μίλησαν για τον Ιησού. Ένας προχώρησε τόσο μακριά που είπε πως κανείς Χριστιανός δεν έπρεπε να είναι Μασόνος. Ταυτόχρονα ο γιατρός συνέχιζε να συζητά μαζί μου καθώς περιποιείτο τα μάτια μου. Προσπαθούσα να μην ακούω αλλά βαθειά μέσα μου γνώριζα πως είχε δίκιο.

 


“Μια ημέρα αφού επέστρεψα στην εργασία μου μετά την εγχείρηση, δέχθηκα μια επιστολή από τον Οίκο του Ναού στην Ουάσιγκτον που με πληροφορούσε πως είχα επιλεγεί να δεχτώ τον 33ο βαθμό και έπρεπε μέσα σε μια εβδομάδα να αναφέρω στην Ουάσιγκτον εάν αποδέχομαι την τιμή αυτή. Δυο άνδρες που ανήκαν στο Σκοτικό Δόγμα και ήταν Μασόνοι 33ου Βαθμού αποφάσισαν να έλθουν και να μοιραστούν μαζί μου αυτή την χαρμόσυνη ώρα. Θυμάμαι πώς είχα εντυπωσιαστεί από το μέγεθος και την ωραιότητα του Οίκου του Ναού. Ήταν τουλάχιστον τέσσερις φορές μεγαλύτερος από τον Ναό του Σκοτικού δόγματος.

Αφού δέχθηκα τον 33ο βαθμό, με το λευκό μου καπέλο και το δακτυλίδι κάναμε μια μεγάλη γιορτή και ήπιαμε κρασί. Ήταν όλα τόσο διασκεδαστικά. Τις ώρες όμως αυτές σκεφτόμουν κάποια αποσπάσματα από την Βίβλο που μου διάβασε ο γιατρός.

“Αμέσως μόλις γύρισα στο σπίτι δέχθηκα ένα τηλεφώνημα από τον Γραμματέα του Σκοτικού Δόγματος που μού είπε να προετοιμαστώ για την λειτουργία της ερχόμενης Μεγάλης Πέμπτης πριν το Πάσχα. Πρέπει να σας πω πώς οι Στοές πάντα πραγματοποιούν έργα που γελοιοποιούν τις Χριστιανικές Ιερές Ημέρες. Τώρα που ήμουν διδάσκαλος όλων των βαθμών έπρεπε εγώ να διευθύνω την λειτουργία.

Εν τω μεταξύ η σύζυγός μου και εγώ αρχίσαμε να παρακολουθούμε τις λειτουργίες στην εκκλησία μαζί με τον οφθαλμίατρο. Με βοηθούσε να κατανοήσω την Βίβλο και δεν του άρεσε η ιδέα πως ήμουν Μασόνος. Μού είπε πως δεν πίστευε πως κατανοούσα πόσο ολέθρια ήταν η Στοά στην πραγματικότητα και με πίεσε να διαβάσω με προσοχή το ευαγγέλιο του Ιωάννη και την προς Γαλάτας επιστολή.

Τα μελέτησα και βρισκόμουν στην θέση να αποδεχθώ τον Χριστό. Για να πεισθώ όμως πλήρως έπρεπε να περάσω από το τυπικό της ίδιας της Μεγάλης Πέμπτης.

 


“Βρισκόμασταν όλοι στις θέσεις μας για την λειτουργία της Ροδόσταυρης Μεγάλης Πέμπτης με όλους μας ντυμένους με μαύρα φορέματα. Σηκώθηκα, χτύπησα τα χέρια μου τρεις φορές και όλοι σηκώθηκαν από τις θέσεις τους. Άρχισα να ομιλώ. «Αδελφοί μου, συναντηθήκαμε αυτήν την ημέρα για να τιμήσουμε την μνήμη του θανάτου του πιο σοφού και πιο τέλειου Διδασκάλου - όχι σαν εμπνευσμένου η Θείου αλλά τουλάχιστον σαν τον μεγαλύτερο όλης της ανθρωπότητας. “Στο σημείο αυτό σταμάτησα για ένα λεπτό για να σκεφθώ τι ακριβώς είχα μόλις πει. Αρνιόμουν το γεγονός πώς ο Χριστός ήταν εμπνευσμένος η Θείος, λέγοντας πώς ήταν απλώς ένας διδάσκαλος όχι ανώτερος ενός Βούδα, ενός Μωάμεθ, ενός Κουμφούκιου ή μιας άλλης θρησκευτικής μορφής. Αισθάνθηκα ένα δάκρυ να διασχίζει το πρόσωπό μου, αλλά έπρεπε να συνεχίσω. Βάδισα προς το Μενοράχ και άναψα ένα κερί.

«Ο επόμενος ομιλητής είπε τα λόγια του και άναψε ένα κερί στο Μενοράχ. Όλοι ομιλούσαν και άναβαν κεριά. Αισθανόμουν θλιμμένος και αμήχανος, αναρωτώμενος πως θα μπορέσω να συνεχίσω. Αλλά συνέχισα. Πραγματοποιούσαμε την Μαύρη Λειτουργία, πίνοντας κρασί από ένα κρανίο και τρώγοντας ένα κομμάτι ψωμί - κάνοντας έναν γύρο στο τραπέζι - λέγοντας σε κάθε άνδρα: «Λάβε, πιε και δώσε και στον διψώντα. Λάβε, φάγε και δώσε και στο πεινώντα».

Μετά όλοι επιστρέψαμε στις θέσεις μας. Όσο ήμουν όρθιος, τα γόνατα μου έτρεμαν. Γνώριζα τι σημαίνει φόβος και ποτέ δεν είχα νοιώσει έτσι από τότε που δέχθηκα πυροβολισμούς στον Στρατό.

“Σηκώθηκα και άρχισα να απαγγέλω τα τελευταία λόγια. «Τώρα ολοκληρώνουμε τις αποδόσεις τιμής σε μνήμη του θανάτου του διδασκάλου μας. ΘΡΗΝΗΣΤΕ!! ΟΔΥΡΘΗΤΕ!! ΚΛΑΨΤΕ ΓΟΕΡΑ!! ΕΦΥΓΕ!! ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ!! ΘΡΗΝΗΣΤΕ!! ΟΔΥΡΘΗΤΕ!!

 


Τα κεριά σε κάποια στιγμή εξαντλήθηκαν. Ολοκλήρωσα την τελετουργία λέγοντας: “Τελείωσε, πρέπει να αποχωρήσουμε”.

“Βιάστηκα να πάω στα αποδυτήρια και έβγαλα το μαύρο φόρεμα μου και έβαλα τα καθημερινά μου ρούχα. Κάποιοι με πλησίασαν και με ρώτησαν αν ήμουν άρρωστος. Αμέσως απάντησα. “Ναι, πρέπει να φύγω!”

“Την επόμενη ημέρα έγραψα γράμματα στην Γαλάζια Στοά, στο Ιεροφυλάκιο, και στο Σκοτικό Δόγμα λέγοντας πώς είχα παρακολουθήσει την τελευταία συνάντηση. Τώρα ήμουν Χριστιανός και δεν θα επέστρεφα πίσω. Αυτό έγινε πριν 25 χρόνια. Ποτέ δεν μετάνιωσα για την απόφασή μου αυτή.

“Κατά την διάρκεια των 19 ετών ως Μασόνος , παρέστην μάρτυς και έλαβα μέρος σε πολλά ενοχλητικά γεγονότα, αλλά ο πλέον σημαντικός λόγος που με οδήγησε να εγκαταλείψω το Τάγμα ήταν το γεγονός πώς ο Ιησούς Χριστός δεν ήταν ο μόνος που λατρευόταν. Το Σκοτικό Δόγμα σέβεται πολλούς θεούς και διδάσκει πολλές θρησκείες, αλλά ποτέ δεν επιτρέπεται το Ευλογημένο Όνομα του Ιησού Χριστού.


  

Δεν επιτρέπεται ούτε να ολοκληρώσουμε μια προσευχή στο όνομα του Ιησού αλλά χρησιμοποιούμε μια αόριστη αναφορά στον Θεό, ο οποίος θα μπορούσε να σημαίνει οποιονδήποτε και οτιδήποτε. Οι διδασκαλίες της Καμπάλα, της Ζέντ Αβέστα, και των Γνωστικών χρησιμοποιούνται μαζί με την αστρολογία και τις διδασκαλίες των ψεύτικων Αρχαίων θεών όπως ο Όσιρις, η Σεμίραμις, η Ίσις και ο Κρίσνα. Οι Χιντού Θεοί Βράχμα, Βισνού και Σίβα θεωρούνται επίσης θεοί,

Όποτε όμως ονομάζετο ο Χριστός γινόταν μόνο με την μορφή της γελοιοποίησης.

“Για τους λόγους αυτούς εγκατέλειψα το Μασονικό Τάγμα. Εάν σήμερα είσαι Μασόνος, σου ζητώ από τα βάθη της καρδιάς μου να πράξεις αναλόγως. Είναι το μόνο σωστό πράγμα που μπορείς να κάνεις.

“Με Χριστιανική αγάπη,

Τζίμ Σώου (Jim Shaw) Silver Springs, Florida


Πηγή: redskywarning.blogspot.com/2011/01/33.html

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2020

Πρόσκληση αγνωστικιστού προς ιεροκήρυκα για δημόσια συζήτηση.

 https://i.pinimg.com/originals/be/b3/0a/beb30aca9141b16305877134e019c43a.jpg

Εικόνα της Αγίας Τριάδος

Ένας διάσημος ιεροκήρυκας, ενώ ήταν στον άμβωνα, έλαβε μια κάρτα, πού τού διαβιβάσθηκε από κάποιον, πού βρισκόταν στο ακροατήριο. Τη διάβασε ό ιεροκήρυκας. Ήταν από κάποιο φημισμένο αγνωστικιστή. “Έδινε τήν πρόσκληση στο Χριστιανό ιεροκήρυκα, να συζήτηση δημοσία μαζί του, γιά το θέμα: "Ό Αγνωστικισμός κατά του Χριστιανισμού".

Ό αγνωστικιστής, θά πλήρωνε όλα τα σχετικά έξοδα της αίθουσας κοκ.. Ό ιεροκήρυκας, αδίστακτα, διάβασε τήν πρόσκληση του αγνωστικιστή μεγαλοφώνως, εις έπήκοον όλων των ακροατών και πρόσθεσε: “Δέχομαι τήν πρόσκληση υπό τούς έξης όρους:

1) Να υποσχεθείτε, να φέρετε μαζί σας στήν εξέδρα, στήν οποία θά συζητήσουμε, κάποιον, πού κάποτε υπήρξε άσωτος, χαμένος και ό όποιος, ακούγοντας μία ή περισσότερες διαλέξεις αγνωστικισμού, ωφελήθηκε και απαλλάχτηκε των αμαρτιών του, κι έγινε καινούργιος άνθρωπος, και σήμερα άπ’ τήν κοινωνία εκτιμάται.

2) Να φέρετε στήν εξέδρα μαζί σας, μια γυναίκα, ξένη πρός τήν ηθική και τήν αγνότητα, ή όποια όμως, τώρα, μπορεί να ομολογήσει ότι, χάρις στην απιστία, ελευθερώθηκε άπ’ τα σαρκικά της πάθη και απέκτησε μίσος πρός τήν αμαρτία και αγάπη για τήν καθαρότητα και αγιότητα της ζωής. Και ότι όλη αύτή ή αλλαγή οφείλεται στήν απιστία της πρός τη Βίβλο.

Τώρα, κ. Άπιστε, άν δέχεσθε τούς όρους αυτούς, εγώ υπόσχομαι να φέρω μαζί μου εκατό τέτοια πρόσωπα, κάποτε χαμένα, πού άκουσαν το Ευαγγέλιο της εν Χριστώ σωτηρίας, πίστευσαν, αναγεννήθηκαν και η ζωή τους ριζικά άλλαξε. Θά σάς φέρω εκατό ανθρώπους , πού από σατανάδες, έγιναν άγιοι. Δέχεσθε κ. Άπιστε;".
 

Ο αγνωστικιστής τα μάζεψε και χωρίς να πει λέξη σηκώθηκε κι έφυγε.

Πηγή εικόνος: i.pinimg.com

Πηγή κειμένου: apantaortodoxias.blogspot.com

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020

Ένας "σύγχρονος" φαρμακοποιός πήρε τη δουλειά από τον πατέρα του.

 https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEljTOJ21xoywGGJ2td39vZu9SvPaRGI3UlNcOxbR6cVQ8kdemg070U6Al8djYwb7sJGXb-7XiAhk7lmI1Byn99bkpUtr04jKkBElDbo0J-QALjWaDsZFt04wasd-m0UNoJCrAkjI5EHg/s640/IMG_20180504_154746+%25282%2529.jpg

Ήταν πολύ περήφανος για τον μοναχογιό του ο κύριος Μιχάλης ο Φαρμακοποιός …

Καλός στα γράμματα από μικρός....φιλομαθής, φιλόδοξος και υπάκουος …από μικρός …

Γι αυτό και δεν τα λυπήθηκε τα τόσα χρήματα που ξόδεψε για να τον σπουδάσει έξω …βλέπετε εκείνα τα χρόνια ήταν καλύτερα να σπουδάσει κανείς στο εξωτερικό …γι αυτό δεν νοιάστηκε …με όλη του την καρδιά κάθε μήνα του έστελνε τα ….χρειαζούμενα.

Και δεν λάθεψε …Ο γιός του τέλειωσε τις σπουδές του στην φαρμακευτική και επέστρεψε στην πατρίδα …με το πτυχίο στο χέρι …

Χαρά …δάκρυα ευτυχίας και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κύριο …Αυτό το ευχαριστώ ήταν αλλιώτικο …κάθε μέρα έστρεφε τα μάτια του έστω και για λίγες στιγμές στην εικόνα του αγκαθοστεφανωμένου Χριστού ,αυτή που 30 χρόνια τώρα έστεκε πάνω από τον πάγκο του …μα τώρα το ένιωθε πιότερο από κάθε άλλη φορά αυτό το ευχαριστώ….

Μπορούσε τώρα να αποσυρθεί ο κ.Μιχάλης …και να περιμένει και άλλες χαρές ..ίσως και κανένα εγγονάκι ….Το φαρμακείο του αυτό που έφτιαξε με πολύ μόχθο και λαχτάρα για προσφορά στους συνανθρώπους του, θα το αναλάμβανε πλέον ο γιός του …

-Μόνο μην ξεχάσεις τούτο παιδί μου …να νοιάζεσαι τον άλλον σαν τον εαυτό σου ......και τον φτωχό πάντα να τον διευκολύνεις …....

-Εντάξει Πατέρα μόνο που θα κάνω κάποιες αλλαγές στο Φαρμακείο έχω κάποιες ιδέες να το κάνουμε πιο σύγχρονο ......

Ό,τι εσύ κρίνεις σωστό γιέ μου αυτό να κάνεις ..δικό σου είναι τώρα ,εσύ αποφασίζεις … Έτσι και έγινε …
Μια καινούρια φωτεινή επιγραφή παραγγέλθηκε …καινούρια ράφια …καινούριο γραφείο και μια αναπαυτική δερμάτινη πολυθρόνα ..για τις διανυκτερεύσεις ....

Μια χαρούμενη αναστάτωση επικρατούσε στο Φαρμακείο… Πολύτιμος βοηθός του νέου της ιστορίας μας ,ο Ανέστης...
Από μικρό παιδί τον είχε πάρει ο πατέρας του βοηθό στο φαρμακείο ..είχε μάθει καλά την δουλειά και πολλές φορές τον άφηνε στο πόδι του …αλλά και πόσο τον ξεκούραζε έχοντας αναλάβει όλες τις εξωτερικές δουλειές …αποθήκες ,ταμεία, φάρμακα σε ηλικιωμένους κατ΄οίκον ….πάντα χαμογελαστός και πρόθυμος …

-Ανέστη μόλις τελειώσεις με τα ράφια θέλω να κάνεις ακόμα μια δουλειά …Αυτήν την εικόνα του Χριστού σε παρακαλώ ξεκρέμασέ την …και βάλε στην θέση της αυτόν εκεί τον πίνακα που έφερα από την Ρώμη …

Σάστισε ο βοηθός …Μα κύριε Δημήτρη αυτήν την εικόνα ο πατέρας σας την έχει εκεί 30 χρόνια …θα στενοχωρηθεί …

Ο πατέρας δεν έχει πρόβλημα ..άλλωστε τον άκουσες ..είπε να κάνω ό,τι εγώ κρίνω σωστό …Λοιπόν αυτά είναι ξεπερασμένα Ανέστη ..είπαμε θα το κάνουμε σύγχρονο τα φαρμακείο …αυτά ήταν για πρίν 30 χρόνια ..αστεία θα λέμε ;;;τώρα ο κόσμος έχει προχωρήσει ..καλά εσύ που ζείς ;; δεν το βλέπεις πως αλλάξαμε:;;

Δεν είπε τίποτα ο βοηθός …Ανέβηκε στην σκάλα και με τρεμάμενα χέρια έκανε αυτό που πρόσταξε το νέο αφεντικό …Πού να την βάλω ;;ψέλλισε….-Βάλ την εκεί στο κάτω συρτάρι που δεν το χρησιμοποιούμε ….Έτσι και έγινε . Όλα λοιπόν άλλαξαν ..έγιναν μοντέρνα …

-Λοιπόν πατέρα πως σου φαίνεται ;;Αγνώριστο δεν έγινε;;

-Ναι γιέ μου είπε ευτυχισμένος ο πατέρας μπαίνοντας στο φαρμακείο ..και θέλησε πάλι να ευχαριστήσει Εκείνον για όλα ..όπως πάντα το συνήθιζε …Μα δεν τον βρήκε στην θέση του …

Ένα μελαγχολικό χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του μα μόνο ο Ανέστης το κατάλαβε …Δεν μίλησε ....δεν είπε κουβέντα .....βρήκε μια καλή πρόφαση και έφυγε πικραμένος για το σπίτι ....εκεί τουλάχιστον το εικονοστάσι του θα του απάλυνε για λίγο τον πόνο …

Κύλησε ο καιρός ..Το φαρμακείο δούλευε καλά και η πελατεία είχε αυξηθεί αρκετά …

Μόνο κάτι τον στενοχωρούσε τον Δημήτρη ..ο πατέρας του σπάνια ερχόταν ..όλο κάποια δικαιολογία έβρισκε και δεν ερχόταν …
-Σε ζητούν οι παλιοί σου πελάτες πατέρα ..του έλεγε ο Δημήτρης προσπαθώντας να τον κάνει να έρχεται …

-Έχουν εσένα τώρα ..απαντούσε ο κυρ.Μιχάλης με εκείνο το γνωστό πικρό χαμόγελο που μόνο ο Ανέστης μπορούσε να καταλάβει το τί το γεννούσε … ....
-Διανυκτέρευση σήμερα Ανέστη ..πήγαινε σπίτι σου θα μείνω εγώ …είπε ο Δημήτρης και κάθισε στην αναπαυτική του πολυθρόνα αφού πρώτα κλείδωσε την πόρτα…
Έκλεισε για λίγο τα μάτια και προσπάθησε να ξεκουραστεί από τον φόρτο της ημέρας …

Αποκοιμήθηκε και μόνο ένας παρατεταμένος χτύπος τον ξύπνησε κάπως απότομα. Ήταν ένα μικρό κορίτσι ..δε θα `ταν πάνω από 12 χρονών ..ήταν αναστατωμένη τα μάτια της κλαμένα και μιλούσε βιαστικά ….
Γρήγορα κύριε ..η μητέρα μου ..πρέπει να της φτιάξετε αυτό το φάρμακο …να η συνταγή …μόνο βιαστείτε …...

-Ηρέμισε κορίτσι μου ..θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ ……
-Να ορίστε …έτοιμο

– Αφήνω τα χρήματα και τρέχω είπε το κορίτσι ….

-Τα ρέστα σου …μόλις που πρόλαβε να πεί ο Δημήτρης μα το κορίτσι είχε εξαφανιστεί ….

-Τι ήταν κι αυτό… σκέφτηκε κλειδώνοντας την πόρτα ..ευτυχώς που δεν ήταν ο Ανέστης …ήταν δύσκολη η συνταγή ….

Στην σκέψη αυτήν πάγωσε και σχεδόν τρέχοντας πήγε στο εργαστήριο….η αναπνοή του κόπηκε μόλις συνειδητοποίησε ..το λάθος του ….

Δεν είχε χρησιμοποιήσει το σωστό μπουκάλι …και είχε ρίξει …αλλοίμονο ….δηλητήριο στο φάρμακο ...

Βγήκε έξω φωνάζοντας …έτρεξε απεγνωσμένα μήπως και έβρισκε το κοριτσάκι …μα τίποτα ...

Ήταν καταδικασμένος ..πάνε τα όνειρά του για την ζωή το φαρμακείο ..τώρα μια εφιαλτική σκέψη κυριαρχούσε …φόνος εξ αμελείας …φυλακή …απόγνωση …

-Χριστέ μου …είπε και ένιωσε μεγάλη έκπληξη σε αυτήν την φράση …Δεν θυμόταν ποτέ να την είχε ξαναξεστομίσει ….

Θυμήθηκε τότε το …κάτω συρτάρι … Σε λίγο αυτός ο ..σύγχρονος επιστήμων με τις φρέσκιες ιδέες και τα μεγαλεπίβολα σχέδια μιλούσε σε μια εικόνα ...

-Χριστέ μου ..κάνε ένα θαύμα σε παρακαλώ ..και εγώ θα σε πιστέψω ….απόδειξέ μου ότι υπάρχεις …σε ικετεύω … Έμεινε εκεί να κοιτά Εκείνον και προσμένοντας …απάντηση …

Τρόμαξε όταν απότομα η πόρτα άνοιξε …ήταν πάλι το κοριτσάκι πιο αναστατωμένο από πρίν και κλαίγοντας ασταμάτητα τώρα …
-Τι …τι ..συνέβη ρώτησε τρέμοντας ο Δημήτρης ..το…το….πήρε η Μητέρα σου το φάρμακο ;;;….

-Όχι κύριε …δεν το πήρε …εκεί που έτρεχα να της το πάω ..σκόνταψα χωρίς να καταλάβω το πώς και έπεσα ..το μπουκαλάκι μου έσπασε …και άλλα χρήματα δεν έχω …φτιάξτε μου ένα καινούριο και θα σας τα φέρω αύριο …σας το υπόσχομαι ….

-Κορίτσι μου αν ήξερες τι ήταν αυτό που μου είπες ….Δεν θέλω χρήματα ..περίμενε στο φτιάχνω αμέσως… και στρέφοντας το βλέμμα του σε Εκείνον είπε και αυτός νοερά για πρώτη φορά στην ζωή του ένα Eυχαριστώ στην αγαπημένη εικόνα του πατέρα του …. .....

-Πατέρα σε περιμένω σήμερα σου έχω μια έκπληξη …..δεν δέχομαι κουβέντα ..να πάρε και τον Ανέστη …

-Ναι κύριε Μιχάλη πρέπει να ρθείτε σήμερα ….σας περιμένουμε ….οπωσδήποτε πρέπει να ρθείτε ….εγώ σας παρακαλώ .....

Πικρό χαμόγελο δεν ξαναζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του πατέρα..... Πλέον δεν περνούσε μέρα χωρίς να περάσει από το Φαρμακείο . Και πάντα μπαίνοντας …έλεγε το μεγάλο του ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κοιτάζοντας με λαχτάρα πάνω από τον αγαπημένο του πάγκο …..

Ο γιός του είχε κάνει τόσες αλλαγές ….μα άλλη μια τώρα τελευταία τον έκανε πιο ευτυχισμένο από ποτέ …ένα μικρό καντηλάκι φώτιζε πλέον ακοίμητο το άκρως ταπεινό και αγκαθοστεφανωμένο πρόσωπο του Χριστού ….Εκείνου που πάντα έχει το φάρμακο για όλες τις ψυχές …

(Αληθινό περιστατικό από προφορική διήγηση)
βρήκα πηγή:

διήγηση του μακαριστού και πρώτου Μητροπολίτη Νικαίας +π.Γεωργίου Παυλίδη .

Τα ονόματα δεν είναι τα αληθινά.
Από ραδιοφωνική αφήγηση της υπέροχης και αγαπημένης μας παραμυθούς και συγγραφέως κ. Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη. 


Πηγή: apantaortodoxias.blogspot.com

Ὅσιος Νικηφόρος ὁ Λεπρός, ὁ σταυρωμένος ἄνθρωπος…

Επίθεση σε Αφγανό που έγινε χριστιανός, σε κέντρο μεταναστών

NΟΡΒΗΓΙΑ: Επίθεση σε Αφγανό που έγινε χριστιανός, σε κέντρο μεταναστών

 

Ο "Αλί" δέχτηκε βραστό νερό πάνω του, στο κέντρο ασύλου Ha στην Jæren της Νορβηγίας, αφότου ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και δεν νήστεψε στο Ραμαζάνι. Τώρα ο ίδιος και άλλοι που έχουν γίνει χριστιανοί, φοβούνται για τη ζωή τους. «Αν δεν επιστρέψετε στο Ισλάμ, θα σας σκοτώσουμε" είπαν στον Αλί "κάποιοι συγκάτοικοί του στο κέντρο. Δεν θέλει το όνομά του ή η φωτογραφία του να δημοσιευθεί για το φόβο των άλλων ενοίκων. Εάν οι αφγανικές αρχές ακούσουν ότι άλλαξε πίστη, κινδυνεύει να καταδικαστεί σε θάνατο διά λιθοβολισμού αν θα απελαθεί και επιστρέψει πίσω στην πατρίδα του.
 


Ο Αφγανός προσήλυτος στον χριστιανισμό ήταν τυχερός αυτή τη φορά. Γλύτωσε με μία παραμορφωμένη πλάτη με ξεφλουδισμένο δέρμα κάτω από τους επιδέσμους. Ο χριστιανός συγκάτοικός του, Reza, στεγνώνει τις πληγές και απλώνει μία κουβέρτα κάτω από το κεφάλι του. Το πρόσωπο του Αλή παραμορφώνεται από τον πόνο αλλά η φωνή του είναι ήρεμη και σταθερή όταν αφηγείται την ιστορία του: "Δύο από τους μουσουλμάνους ενοίκους με ρώτησαν γιατί δεν είχα νηστέψει στο Ραμαζάνι. Όταν δεν ήθελα να απαντήσω άρχισαν να συζητούν. Ένας είπε ότι ήξερε ότι ήμουν Μουσουλμάνος και ασπάστηκα τον Χριστιανισμό, και ότι έπρεπε τώρα να κάνουν Τζιχάντ".

Ένας κράτησε τον Αλί ενώ ένας άλλος τον χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού με μια κατσαρόλα με βραστό νερό μέχρι που ο Αλί κατέρρευσε. Πολλοί άλλοι μουσουλμάνοι ένοικοι μπήκαν μέσα. Ένας τρίτος άνθρωπος πήγε στο δωμάτιο του Ali και άνοιξε όλα τα συρτάρια και τα ντουλάπια. Η αστυνομία ήρθε μόνο μετά από μια ώρα.

«Ήμουν ακόμα στο πάτωμα, όταν ήρθε η αστυνομία. Τους απάντησα λίγο, αλλά οι πόνοι ήταν πολύ ισχυροί για να πω πολλά, γι 'αυτό μεταφέρθηκα στο νοσοκομείο."

Μετά από μια νύχτα στο νοσοκομείο, ο Ali επέστρεψε στο κέντρο του ασύλου - γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο κίνδυνος δεν είχε περάσει. Όταν κοίταξε λαβή τη της πόρτας στο δωμάτιό του, βρήκε ότι ήταν καλυμμένη με μία καμένη ουσία. Κάλεσε το προσωπικό και την έπλυναν, αλλά ο Αφγανός χριστιανός δεν αισθάνεται ασφαλής.

"Πραγματικά προσπαθούν να με σκοτώσουν, και δεν θα ησυχάσουν μέχρι να το πετύχουν".

Θέλει να φέρει τους ενόχους ενώπιον της δικαιοσύνης στη Νορβηγία, αλλά ως αιτών άσυλο δεν έχει κανένα τυπικό δικαίωμα. Η μόνη ελπίδα του Ali είναι να έρθει σε επαφή με έναν δικηγόρο ο οποίος θα αναλάβει την υπόθεση.

Δεν είναι ο μόνος στο κέντρο του ασύλου που αισθάνεται ανασφαλής. Υπάρχουν πέντε χριστιανοί, ανάμεσα σε 150 μουσουλμάνους.

"Μιλάμε μαζί τους, αλλά δεν έχουμε φίλους ανάμεσά τους. Μουσουλμάνοι Άραβες, Σομαλοί και Αφγανοί είναι ενωμένοι εναντίον μας. Μετά από αυτό, δεν τολμούμε να κοιμηθούμε τη νύχτα. Φανταστείτε αν κάποιος μπει μέσα".

Παρά την ανασφάλεια, ο Ali λέει ότι αισθάνεται πιο ασφαλής από πριν. "Ο Ιησούς με έσωσε εκείνο το βράδυ στην κουζίνα. Η ζωή εδώ είναι πολύ επικίνδυνη, αλλά αισθάνομαι πολύ δυνατός όταν έχω τον Ιησού. Είμαι έτοιμος να πεθάνω γι 'Αυτόν. Αν πρέπει".


 

Η επικεφαλής του κέντρου του ασύλου, Laila Bjorland Barrett, λέει ότι η σημερινή κατάσταση είναι απαράδεκτη. Το κέντρο έχει σήμερα συνομιλίες με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

«Είναι πολύ σοβαρό, αν δεν διασφαλίζονται τα δικαιώματα των ενοίκων. Είμαστε σε συνεργασία με την αστυνομία να βρούμε αυτούς που εμπλέκονται", λέει η Bjorland Barret.

Λέει ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος παρενοχλείται στο κέντρο λόγω της θρησκείας τους, και ότι το θέμα θα αντιμετωπιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ερωτηθείς για το φόβο των ενοίκων για τον ύπνο το βράδυ, η Bjorland Barret λέει ότι δεν είχε ακούσει για αυτό, αλλά ότι θα εξασφαλίσουν ότι θα υπάρχει ασφάλεια στο κέντρο.

Τόνισε ότι παίρνει την υπόθεση πολύ σοβαρά, αλλά θέλει να δείξει ότι το κέντρο δεν είναι ένα βίαιο μέρος. «Στη Νορβηγία έχουμε την ελευθερία της θρησκείας. Ως εκ τούτου έχουμε μηδενική ανοχή, αν κάποιος παρενοχλείται εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων."

Ο αστυνομικός Jan Olav Våge λέει ότι ένας ένοικος του κέντρου είναι ύποπτος, αλλά δεν ήθελε να προσθέσει οτιδήποτε άλλο εκτός από το γεγονός ότι γνώριζε τα θρησκευτικά κίνητρα της παρενόχλησης.

«Έχουμε τακτικές συναντήσεις με τους ενοίκους σχετικά με τους νόμους και τους κανονισμούς στη Νορβηγία, έτσι ώστε να είναι ενήμεροι για το πρόβλημα."

Ωστόσο, ο ίδιος δεν έχει καμία συγκεκριμένη λύση. «Δεν έχω μια απάντηση για το πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε, αλλά η αστυνομία κάνει ό, τι μπορεί ώστε κανείς να μην αισθάνεται ανασφαλής."


Πηγή: redskywarning.blogspot.com/2011/08/blog-post_135.html

Τρίτη 10 Μαρτίου 2020

Διάσημος Μουσουλμάνος επιστήμονας ασπάστηκε τον Χριστιανισμό.

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2ilb9KyFerTJFQ6hd7KE8MOBJHk8UW0MUptbU8FVSP6lEs_FkubrHQxmvL0-kCmc3-uaqC3zY117pmAfwT-B5cN-FaWAoZiFP8hIOqzNiMnVZpm1VbEEofxiymmPVnnkdoOUYi0_EUdqJ/s640/mousoulmanos-666x399-1.jpg 

O πρώην Μουσουλμάνος διάσημος επιστήμονας από τη Σαουδική Αραβία με καταγωγή από την πόλη της Τζέντα Δρ Khalid Al-Sida, ασπάστηκε τον Χριστιανισμό πριν από λίγο καιρό.
 
Σήμερα ο διάσημος μικροβιολόγος Δρ Khalid Al-Sida έχει επιλέξει να κηρύττει τον Χριστιανισμό στους Μουσουλμάνους.
 
Όπως δηλώνει ο πρώην πλέον μουσουλμάνος επιστήμονας που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό,Δρ Khalid Al-Sida, «Ο Ιησούς είναι το Άλφα και το Ωμέγα. Ο Ιησούς με έσωσε στη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, όταν ήμουν πρόσφυγας, και το σημαντικότερο – ο Κύριος με έσωσε από τον αιώνιο θάνατο. Δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω τον Ιησού για την αγάπη Του για μένα, την οικογένειά μου και τους ανθρώπους μου »..
 
Για περισσότερα από 33 χρόνια ο Δρ Khalid Al-Sida, υπήρξε ένας αφοσιωμένος οπαδός του Ισλάμ. Ωστόσο, ως επιστήμονας από τη φύση του, συνήθιζε να κάνει ερωτήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν τα ερωτήματα αυτά, να οδηγήσουν τον διάσημο μικροβιολόγο στο Χριστιανισμό και στην πίστη στον Ιησού Χριστό.

Σύμφωνα, με τη μαρτυρία του ίδιου του Δόκτωρος Khalid Al-Sid, ένα όνειρο ήταν εκείνο που τον οδήγησε να ασπαστεί τον Χριστιανισμό.

«Μετά το μήνα του μέλιτος, πήγα πίσω στη Σαουδική Αραβία. Είδα ένα όνειρο. Σε μένα, αποκαλύφθηκε ο Ιησούς – ο Υιός του Θεού και Σωτήρας. Αλλά ήταν δύσκολο να τον δεχτώ από τη στιγμή που ήμουν μουσουλμάνος 33 χρόνια. Τότε αποφάσισα να διαβάσω την Αγία Γραφή. Ένιωσα τεράστια δύναμη από το Λόγο του Θεού. Έχω διαβάσει την Αγία Γραφή περίπου 8-9 χρόνια. Ήταν τόσο όμορφη» σημείωσε ο διάσημος επιστήμονας σε μια προσπάθεια να εξηγήσει πώς προσέγγισε τον Χριστιανισμό.
 
Πηγή κειμένου φωτογραφίας: apantaortodoxias.blogspot.com

Θαυμαστό γεγονός, ''Υπομονή, υπομονή, υπομονή''. Οσίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη.


https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCS8GZWpKhyphenhyphenD5mABOCALpQ8MyiefqH2cLXlj5CYdkPYTOybScIFvdCAPjWp64wWJZcuywf_hYewtLyQ7iMuBPfbhHYfRUb4qM3pq0qZg7s5b5ivuNnTpY6a4qIBXOSzqhbK6WSvFfvkPD1/s640/FB_IMG_1583132043976.jpg

«...Ἔξω αὐτὴ ἡ Γερόντισσα, νὰ ποῦμε, δὲν ἀναφέρω τ᾿ ὄνομά της. Καρκίνο, ἐγχειρήσεις, τοῦτο, ἐκεῖνο, αὐτὸ κι ὅμως προσευχομένη εἶδε τὴν Παναγία στὸ θρόνο της. «Περάστε οἱ ὅσιοι», λέει. Ὅλοι οἱ ὅσιοι πέρασαν μπροστὰ σὰν παρέλαση, στὴν Παναγία. «Περάστε οἱ μεγαλομάρτυρες». Αὐτὴ καθότανε ἐκεῖ, Γερόντισσα ἦταν, Ἡγουμένη. Καὶ στὸ τέλος πῆγε, ἔβαλε μετάνοια φίλησε τὸ χέρι τῆς Παναγίας, ἦταν ἕνα βελοῦδο! Καὶ ἡ Παναγία τῆς εἶπε: «Ὑπομονή, ὑπομονή, ὑπομονή», καὶ ξύπνησε, νὰ ποῦμε. Δηλαδὴ ἂν θέλεις νὰ εἶσαι μαθήτρια καὶ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, θ᾿ ἀνέβεις κι ἐσὺ ἀπάνω στὸ Σταυρό. Ἀπαλλαγὴ κανένας Ἅγιος δὲν ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Θεό. Ὑπομονὴ νὰ χαρίσει. Ἂν κάνεις ὑπομονὴ θά ῾χεις καὶ λιγάκι μισθό, ἂν θά ῾χεις ἀπαλλαγή, δὲν ἔχεις τίποτες, μισθὸ δὲν ἔχεις.»

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης
 

Πηγή κειμένου και φωτογραφίας: apantaortodoxias.blogspot.com

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020

Κομμουνίστρια συγγραφέας: Η έκτρωση είναι “αποδεκτή βία”



Η Αμερικάνα κομμουνίστρια φεμινίστρια συγγραφέας και θεωρητική Sophie Lewis, στο νέο της βιβλίο, “Full Surrogacy Now: Feminism Against Family” (“Πλήρης Παρένθετη Μητρότητα Τώρα: Φεμινισμός εναντίον Οικογένειας”) παραδέχτηκε χωρίς κανένα δισταγμό, ότι η εκούσια έκτρωση είναι "αποδεκτή βία". 



 

"Η έκτρωση είναι, κατά τη γνώμη μου, και αναγνωρίζω πόσο αμφιλεγόμενο είναι αυτό, μια μορφή δολοφονίας", δήλωσε η Lewis, η οποία διδάσκει στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών του Brooklyn, "Είναι μια μορφή δολοφονίας που πρέπει να είμαστε σε θέση να υπερασπιστούμε".


 

Για να καταλάβουμε πώς η Lewis, έφτασε σε αυτό το πραγματικά σοκαριστικό συμπέρασμα, πρέπει να κατανοήσουμε το φιλοσοφικό της σύστημα. Η Lewis είναι πιστή κομμουνίστρια και έχει συνδέσει τις φεμινιστικές της σπουδές με τον «πόλεμο κατά του καπιταλισμού» μέσω της κατάργησης της οικογένειας.

«Ο καπιταλισμός και τα καπιταλιστικά κράτη βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην οικογένεια ως μονάδα κοινωνικής πειθαρχίας, κοινωνικής τάξης, λιτότητας και πηγή τεράστιων ποσοτήτων απλήρωτης εργασίας», λέει η Lewis, «Στην ιστορία του φεμινισμού, η κατάργηση της οικογένειας ήταν πολύ γνωστή ως απαίτηση, ιδιαίτερα στη δεκαετία του '60 και '70 μεταξύ ορισμένων πτυχών της απελευθέρωσης των γυναικών ... Η κατάργηση της οικογένειας σημαίνει ότι αξίζουμε περισσότερο από το είδος εκβιασμού που μας λέει ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με σχέσεις που ορίζονται ως αίμα ή ως φύση, οι σχέσεις που μας δίνονται».

Η Λιούις λέει ότι η εγκυμοσύνη πρέπει να θεωρείται ως μια "εργασία κυοφορίας", η οποία "επιβάλλεται" σε μια γυναίκα ("κυοφορούσα") από το κυοφορούμενο παιδί, το οποίο είναι πραγματικά ένας «επιτιθέμενος». Επομένως, μια γυναίκα έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία για να σκοτώσει το παιδί, καθώς έχει το δικαίωμα να απεργήσει ή να σταματήσει μια εργασία.

"Αλλά κοιτάζοντας τη βιολογία της χοριακής πλακοντολογίας, με βοηθά να σκεφτώ τη βία την οποία, αθώα, ένα έμβρυο επιφέρει σε μία κυοφορούσα", λέει η Lewis, "ότι η βία αυτή είναι μια απαράδεκτη βία για κάποιον που δεν θέλει να κάνει την εργασία της εγκυμοσύνης. Η βία που ο συγκεκριμένος επιτιθέμενος εκτοξεύει που ουσιαστικά σε οδηγεί απεργία ή έξοδο από τον χώρο εργασίας είναι αποδεκτή βία".


 
 
Κάτω από τη φρασεολογία και το ψευτο-διανοουμενίστικο προσωπείο βρίσκεται μια θεμελιωδώς σατανική κοσμοθεωρία - η οποία θεωρεί την οικογένεια «καταπιεστική» και τα μωρά «ένοχα» για το έγκλημα της ύπαρξης! Κάτω από μια τέτοια κοσμοθεωρία, η δολοφονία των αγέννητων παιδιών είναι ένας αποδεκτός τρόπος για να καταστροφή της οικογένειας και την διάλυση της κοινωνίας. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια κουλτούρα θανάτου.

ΚΟ: Οι παρανοϊκές απόψεις ότι το έμβρυο "επιτίθεται" (!) στην κυοφορούσα και πρέπει να "αποκρουσθεί" με βία ή ότι είναι μια "κακή εργασία" από την οποία μπορεί η "εργαζόμενη" να φύγει, θεωρούνται "προοδευτικές" και ακούγονται ευχάριστα στην μοντέρνα, "ανεκτική" και προπαντός "κατά της βίας" κοινωνία μας... 


Πηγή: redskywarning.blogspot.com/2020/01/blog-post_14.html