Πρόσκληση αγνωστικιστού προς ιεροκήρυκα για δημόσια συζήτηση.

 

Εικόνα της Αγίας Τριάδος

Ένας διάσημος ιεροκήρυκας, ενώ ήταν στον άμβωνα, έλαβε μια κάρτα, πού τού διαβιβάσθηκε από κάποιον, πού βρισκόταν στο ακροατήριο. Τη διάβασε ό ιεροκήρυκας. Ήταν από κάποιο φημισμένο αγνωστικιστή. “Έδινε τήν πρόσκληση στο Χριστιανό ιεροκήρυκα, να συζήτηση δημοσία μαζί του, γιά το θέμα: "Ό Αγνωστικισμός κατά του Χριστιανισμού".

Ό αγνωστικιστής, θά πλήρωνε όλα τα σχετικά έξοδα της αίθουσας κοκ.. Ό ιεροκήρυκας, αδίστακτα, διάβασε τήν πρόσκληση του αγνωστικιστή μεγαλοφώνως, εις έπήκοον όλων των ακροατών και πρόσθεσε: “Δέχομαι τήν πρόσκληση υπό τούς έξης όρους:

1) Να υποσχεθείτε, να φέρετε μαζί σας στήν εξέδρα, στήν οποία θά συζητήσουμε, κάποιον, πού κάποτε υπήρξε άσωτος, χαμένος και ό όποιος, ακούγοντας μία ή περισσότερες διαλέξεις αγνωστικισμού, ωφελήθηκε και απαλλάχτηκε των αμαρτιών του, κι έγινε καινούργιος άνθρωπος, και σήμερα άπ’ τήν κοινωνία εκτιμάται.

2) Να φέρετε στήν εξέδρα μαζί σας, μια γυναίκα, ξένη πρός τήν ηθική και τήν αγνότητα, ή όποια όμως, τώρα, μπορεί να ομολογήσει ότι, χάρις στην απιστία, ελευθερώθηκε άπ’ τα σαρκικά της πάθη και απέκτησε μίσος πρός τήν αμαρτία και αγάπη για τήν καθαρότητα και αγιότητα της ζωής. Και ότι όλη αύτή ή αλλαγή οφείλεται στήν απιστία της πρός τη Βίβλο.

Τώρα, κ. Άπιστε, άν δέχεσθε τούς όρους αυτούς, εγώ υπόσχομαι να φέρω μαζί μου εκατό τέτοια πρόσωπα, κάποτε χαμένα, πού άκουσαν το Ευαγγέλιο της εν Χριστώ σωτηρίας, πίστευσαν, αναγεννήθηκαν και η ζωή τους ριζικά άλλαξε. Θά σάς φέρω εκατό ανθρώπους , πού από σατανάδες, έγιναν άγιοι. Δέχεσθε κ. Άπιστε;".
 
Ο αγνωστικιστής τα μάζεψε και χωρίς να πει λέξη σηκώθηκε κι έφυγε.

Πηγή εικόνος: i.pinimg.com

Πηγή κειμένου: apantaortodoxias.blogspot.com

Ένας "σύγχρονος" φαρμακοποιός πήρε τη δουλειά από τον πατέρα του.

 

Ήταν πολύ περήφανος για τον μοναχογιό του ο κύριος Μιχάλης ο Φαρμακοποιός …

Καλός στα γράμματα από μικρός....φιλομαθής, φιλόδοξος και υπάκουος …από μικρός …

Γι αυτό και δεν τα λυπήθηκε τα τόσα χρήματα που ξόδεψε για να τον σπουδάσει έξω …βλέπετε εκείνα τα χρόνια ήταν καλύτερα να σπουδάσει κανείς στο εξωτερικό …γι αυτό δεν νοιάστηκε …με όλη του την καρδιά κάθε μήνα του έστελνε τα ….χρειαζούμενα.

Και δεν λάθεψε …Ο γιός του τέλειωσε τις σπουδές του στην φαρμακευτική και επέστρεψε στην πατρίδα …με το πτυχίο στο χέρι …

Χαρά …δάκρυα ευτυχίας και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κύριο …Αυτό το ευχαριστώ ήταν αλλιώτικο …κάθε μέρα έστρεφε τα μάτια του έστω και για λίγες στιγμές στην εικόνα του αγκαθοστεφανωμένου Χριστού ,αυτή που 30 χρόνια τώρα έστεκε πάνω από τον πάγκο του …μα τώρα το ένιωθε πιότερο από κάθε άλλη φορά αυτό το ευχαριστώ….

Μπορούσε τώρα να αποσυρθεί ο κ.Μιχάλης …και να περιμένει και άλλες χαρές ..ίσως και κανένα εγγονάκι ….Το φαρμακείο του αυτό που έφτιαξε με πολύ μόχθο και λαχτάρα για προσφορά στους συνανθρώπους του, θα το αναλάμβανε πλέον ο γιός του …

-Μόνο μην ξεχάσεις τούτο παιδί μου …να νοιάζεσαι τον άλλον σαν τον εαυτό σου ......και τον φτωχό πάντα να τον διευκολύνεις …....

-Εντάξει Πατέρα μόνο που θα κάνω κάποιες αλλαγές στο Φαρμακείο έχω κάποιες ιδέες να το κάνουμε πιο σύγχρονο ......

Ό,τι εσύ κρίνεις σωστό γιέ μου αυτό να κάνεις ..δικό σου είναι τώρα ,εσύ αποφασίζεις … Έτσι και έγινε …
Μια καινούρια φωτεινή επιγραφή παραγγέλθηκε …καινούρια ράφια …καινούριο γραφείο και μια αναπαυτική δερμάτινη πολυθρόνα ..για τις διανυκτερεύσεις ....

Μια χαρούμενη αναστάτωση επικρατούσε στο Φαρμακείο… Πολύτιμος βοηθός του νέου της ιστορίας μας ,ο Ανέστης...
Από μικρό παιδί τον είχε πάρει ο πατέρας του βοηθό στο φαρμακείο ..είχε μάθει καλά την δουλειά και πολλές φορές τον άφηνε στο πόδι του …αλλά και πόσο τον ξεκούραζε έχοντας αναλάβει όλες τις εξωτερικές δουλειές …αποθήκες ,ταμεία, φάρμακα σε ηλικιωμένους κατ΄οίκον ….πάντα χαμογελαστός και πρόθυμος …

-Ανέστη μόλις τελειώσεις με τα ράφια θέλω να κάνεις ακόμα μια δουλειά …Αυτήν την εικόνα του Χριστού σε παρακαλώ ξεκρέμασέ την …και βάλε στην θέση της αυτόν εκεί τον πίνακα που έφερα από την Ρώμη …

Σάστισε ο βοηθός …Μα κύριε Δημήτρη αυτήν την εικόνα ο πατέρας σας την έχει εκεί 30 χρόνια …θα στενοχωρηθεί …

Ο πατέρας δεν έχει πρόβλημα ..άλλωστε τον άκουσες ..είπε να κάνω ό,τι εγώ κρίνω σωστό …Λοιπόν αυτά είναι ξεπερασμένα Ανέστη ..είπαμε θα το κάνουμε σύγχρονο τα φαρμακείο …αυτά ήταν για πρίν 30 χρόνια ..αστεία θα λέμε ;;;τώρα ο κόσμος έχει προχωρήσει ..καλά εσύ που ζείς ;; δεν το βλέπεις πως αλλάξαμε:;;

Δεν είπε τίποτα ο βοηθός …Ανέβηκε στην σκάλα και με τρεμάμενα χέρια έκανε αυτό που πρόσταξε το νέο αφεντικό …Πού να την βάλω ;;ψέλλισε….-Βάλ την εκεί στο κάτω συρτάρι που δεν το χρησιμοποιούμε ….Έτσι και έγινε . Όλα λοιπόν άλλαξαν ..έγιναν μοντέρνα …

-Λοιπόν πατέρα πως σου φαίνεται ;;Αγνώριστο δεν έγινε;;

-Ναι γιέ μου είπε ευτυχισμένος ο πατέρας μπαίνοντας στο φαρμακείο ..και θέλησε πάλι να ευχαριστήσει Εκείνον για όλα ..όπως πάντα το συνήθιζε …Μα δεν τον βρήκε στην θέση του …

Ένα μελαγχολικό χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του μα μόνο ο Ανέστης το κατάλαβε …Δεν μίλησε ....δεν είπε κουβέντα .....βρήκε μια καλή πρόφαση και έφυγε πικραμένος για το σπίτι ....εκεί τουλάχιστον το εικονοστάσι του θα του απάλυνε για λίγο τον πόνο …

Κύλησε ο καιρός ..Το φαρμακείο δούλευε καλά και η πελατεία είχε αυξηθεί αρκετά …

Μόνο κάτι τον στενοχωρούσε τον Δημήτρη ..ο πατέρας του σπάνια ερχόταν ..όλο κάποια δικαιολογία έβρισκε και δεν ερχόταν …
-Σε ζητούν οι παλιοί σου πελάτες πατέρα ..του έλεγε ο Δημήτρης προσπαθώντας να τον κάνει να έρχεται …

-Έχουν εσένα τώρα ..απαντούσε ο κυρ.Μιχάλης με εκείνο το γνωστό πικρό χαμόγελο που μόνο ο Ανέστης μπορούσε να καταλάβει το τί το γεννούσε … ....
-Διανυκτέρευση σήμερα Ανέστη ..πήγαινε σπίτι σου θα μείνω εγώ …είπε ο Δημήτρης και κάθισε στην αναπαυτική του πολυθρόνα αφού πρώτα κλείδωσε την πόρτα…
Έκλεισε για λίγο τα μάτια και προσπάθησε να ξεκουραστεί από τον φόρτο της ημέρας …

Αποκοιμήθηκε και μόνο ένας παρατεταμένος χτύπος τον ξύπνησε κάπως απότομα. Ήταν ένα μικρό κορίτσι ..δε θα `ταν πάνω από 12 χρονών ..ήταν αναστατωμένη τα μάτια της κλαμένα και μιλούσε βιαστικά ….
Γρήγορα κύριε ..η μητέρα μου ..πρέπει να της φτιάξετε αυτό το φάρμακο …να η συνταγή …μόνο βιαστείτε …...

-Ηρέμισε κορίτσι μου ..θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ ……
-Να ορίστε …έτοιμο

– Αφήνω τα χρήματα και τρέχω είπε το κορίτσι ….

-Τα ρέστα σου …μόλις που πρόλαβε να πεί ο Δημήτρης μα το κορίτσι είχε εξαφανιστεί ….

-Τι ήταν κι αυτό… σκέφτηκε κλειδώνοντας την πόρτα ..ευτυχώς που δεν ήταν ο Ανέστης …ήταν δύσκολη η συνταγή ….

Στην σκέψη αυτήν πάγωσε και σχεδόν τρέχοντας πήγε στο εργαστήριο….η αναπνοή του κόπηκε μόλις συνειδητοποίησε ..το λάθος του ….

Δεν είχε χρησιμοποιήσει το σωστό μπουκάλι …και είχε ρίξει …αλλοίμονο ….δηλητήριο στο φάρμακο ...

Βγήκε έξω φωνάζοντας …έτρεξε απεγνωσμένα μήπως και έβρισκε το κοριτσάκι …μα τίποτα ...

Ήταν καταδικασμένος ..πάνε τα όνειρά του για την ζωή το φαρμακείο ..τώρα μια εφιαλτική σκέψη κυριαρχούσε …φόνος εξ αμελείας …φυλακή …απόγνωση …

-Χριστέ μου …είπε και ένιωσε μεγάλη έκπληξη σε αυτήν την φράση …Δεν θυμόταν ποτέ να την είχε ξαναξεστομίσει ….

Θυμήθηκε τότε το …κάτω συρτάρι … Σε λίγο αυτός ο ..σύγχρονος επιστήμων με τις φρέσκιες ιδέες και τα μεγαλεπίβολα σχέδια μιλούσε σε μια εικόνα ...

-Χριστέ μου ..κάνε ένα θαύμα σε παρακαλώ ..και εγώ θα σε πιστέψω ….απόδειξέ μου ότι υπάρχεις …σε ικετεύω … Έμεινε εκεί να κοιτά Εκείνον και προσμένοντας …απάντηση …

Τρόμαξε όταν απότομα η πόρτα άνοιξε …ήταν πάλι το κοριτσάκι πιο αναστατωμένο από πρίν και κλαίγοντας ασταμάτητα τώρα …
-Τι …τι ..συνέβη ρώτησε τρέμοντας ο Δημήτρης ..το…το….πήρε η Μητέρα σου το φάρμακο ;;;….

-Όχι κύριε …δεν το πήρε …εκεί που έτρεχα να της το πάω ..σκόνταψα χωρίς να καταλάβω το πώς και έπεσα ..το μπουκαλάκι μου έσπασε …και άλλα χρήματα δεν έχω …φτιάξτε μου ένα καινούριο και θα σας τα φέρω αύριο …σας το υπόσχομαι ….

-Κορίτσι μου αν ήξερες τι ήταν αυτό που μου είπες ….Δεν θέλω χρήματα ..περίμενε στο φτιάχνω αμέσως… και στρέφοντας το βλέμμα του σε Εκείνον είπε και αυτός νοερά για πρώτη φορά στην ζωή του ένα Eυχαριστώ στην αγαπημένη εικόνα του πατέρα του …. .....

-Πατέρα σε περιμένω σήμερα σου έχω μια έκπληξη …..δεν δέχομαι κουβέντα ..να πάρε και τον Ανέστη …

-Ναι κύριε Μιχάλη πρέπει να ρθείτε σήμερα ….σας περιμένουμε ….οπωσδήποτε πρέπει να ρθείτε ….εγώ σας παρακαλώ .....

Πικρό χαμόγελο δεν ξαναζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του πατέρα..... Πλέον δεν περνούσε μέρα χωρίς να περάσει από το Φαρμακείο . Και πάντα μπαίνοντας …έλεγε το μεγάλο του ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κοιτάζοντας με λαχτάρα πάνω από τον αγαπημένο του πάγκο …..

Ο γιός του είχε κάνει τόσες αλλαγές ….μα άλλη μια τώρα τελευταία τον έκανε πιο ευτυχισμένο από ποτέ …ένα μικρό καντηλάκι φώτιζε πλέον ακοίμητο το άκρως ταπεινό και αγκαθοστεφανωμένο πρόσωπο του Χριστού ….Εκείνου που πάντα έχει το φάρμακο για όλες τις ψυχές …

(Αληθινό περιστατικό από προφορική διήγηση)
βρήκα πηγή:

διήγηση του μακαριστού και πρώτου Μητροπολίτη Νικαίας +π.Γεωργίου Παυλίδη .

Τα ονόματα δεν είναι τα αληθινά.
Από ραδιοφωνική αφήγηση της υπέροχης και αγαπημένης μας παραμυθούς και συγγραφέως κ. Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη. 

Πηγή: apantaortodoxias.blogspot.com

Ὅσιος Νικηφόρος ὁ Λεπρός, ὁ σταυρωμένος ἄνθρωπος…

 

https://www.youtube.com/watch?v=J2Xzu4k-sfY

Επίθεση σε Αφγανό που έγινε χριστιανός, σε κέντρο μεταναστών

NΟΡΒΗΓΙΑ: Επίθεση σε Αφγανό που έγινε χριστιανός, σε κέντρο μεταναστών

 

Ο "Αλί" δέχτηκε βραστό νερό πάνω του, στο κέντρο ασύλου Ha στην Jæren της Νορβηγίας, αφότου ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και δεν νήστεψε στο Ραμαζάνι. Τώρα ο ίδιος και άλλοι που έχουν γίνει χριστιανοί, φοβούνται για τη ζωή τους. «Αν δεν επιστρέψετε στο Ισλάμ, θα σας σκοτώσουμε" είπαν στον Αλί "κάποιοι συγκάτοικοί του στο κέντρο. Δεν θέλει το όνομά του ή η φωτογραφία του να δημοσιευθεί για το φόβο των άλλων ενοίκων. Εάν οι αφγανικές αρχές ακούσουν ότι άλλαξε πίστη, κινδυνεύει να καταδικαστεί σε θάνατο διά λιθοβολισμού αν θα απελαθεί και επιστρέψει πίσω στην πατρίδα του.
 


Ο Αφγανός προσήλυτος στον χριστιανισμό ήταν τυχερός αυτή τη φορά. Γλύτωσε με μία παραμορφωμένη πλάτη με ξεφλουδισμένο δέρμα κάτω από τους επιδέσμους. Ο χριστιανός συγκάτοικός του, Reza, στεγνώνει τις πληγές και απλώνει μία κουβέρτα κάτω από το κεφάλι του. Το πρόσωπο του Αλή παραμορφώνεται από τον πόνο αλλά η φωνή του είναι ήρεμη και σταθερή όταν αφηγείται την ιστορία του: "Δύο από τους μουσουλμάνους ενοίκους με ρώτησαν γιατί δεν είχα νηστέψει στο Ραμαζάνι. Όταν δεν ήθελα να απαντήσω άρχισαν να συζητούν. Ένας είπε ότι ήξερε ότι ήμουν Μουσουλμάνος και ασπάστηκα τον Χριστιανισμό, και ότι έπρεπε τώρα να κάνουν Τζιχάντ".

Ένας κράτησε τον Αλί ενώ ένας άλλος τον χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού με μια κατσαρόλα με βραστό νερό μέχρι που ο Αλί κατέρρευσε. Πολλοί άλλοι μουσουλμάνοι ένοικοι μπήκαν μέσα. Ένας τρίτος άνθρωπος πήγε στο δωμάτιο του Ali και άνοιξε όλα τα συρτάρια και τα ντουλάπια. Η αστυνομία ήρθε μόνο μετά από μια ώρα.

«Ήμουν ακόμα στο πάτωμα, όταν ήρθε η αστυνομία. Τους απάντησα λίγο, αλλά οι πόνοι ήταν πολύ ισχυροί για να πω πολλά, γι 'αυτό μεταφέρθηκα στο νοσοκομείο."

Μετά από μια νύχτα στο νοσοκομείο, ο Ali επέστρεψε στο κέντρο του ασύλου - γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο κίνδυνος δεν είχε περάσει. Όταν κοίταξε λαβή τη της πόρτας στο δωμάτιό του, βρήκε ότι ήταν καλυμμένη με μία καμένη ουσία. Κάλεσε το προσωπικό και την έπλυναν, αλλά ο Αφγανός χριστιανός δεν αισθάνεται ασφαλής.

"Πραγματικά προσπαθούν να με σκοτώσουν, και δεν θα ησυχάσουν μέχρι να το πετύχουν".

Θέλει να φέρει τους ενόχους ενώπιον της δικαιοσύνης στη Νορβηγία, αλλά ως αιτών άσυλο δεν έχει κανένα τυπικό δικαίωμα. Η μόνη ελπίδα του Ali είναι να έρθει σε επαφή με έναν δικηγόρο ο οποίος θα αναλάβει την υπόθεση.

Δεν είναι ο μόνος στο κέντρο του ασύλου που αισθάνεται ανασφαλής. Υπάρχουν πέντε χριστιανοί, ανάμεσα σε 150 μουσουλμάνους.

"Μιλάμε μαζί τους, αλλά δεν έχουμε φίλους ανάμεσά τους. Μουσουλμάνοι Άραβες, Σομαλοί και Αφγανοί είναι ενωμένοι εναντίον μας. Μετά από αυτό, δεν τολμούμε να κοιμηθούμε τη νύχτα. Φανταστείτε αν κάποιος μπει μέσα".

Παρά την ανασφάλεια, ο Ali λέει ότι αισθάνεται πιο ασφαλής από πριν. "Ο Ιησούς με έσωσε εκείνο το βράδυ στην κουζίνα. Η ζωή εδώ είναι πολύ επικίνδυνη, αλλά αισθάνομαι πολύ δυνατός όταν έχω τον Ιησού. Είμαι έτοιμος να πεθάνω γι 'Αυτόν. Αν πρέπει".

 

Η επικεφαλής του κέντρου του ασύλου, Laila Bjorland Barrett, λέει ότι η σημερινή κατάσταση είναι απαράδεκτη. Το κέντρο έχει σήμερα συνομιλίες με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

«Είναι πολύ σοβαρό, αν δεν διασφαλίζονται τα δικαιώματα των ενοίκων. Είμαστε σε συνεργασία με την αστυνομία να βρούμε αυτούς που εμπλέκονται", λέει η Bjorland Barret.

Λέει ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος παρενοχλείται στο κέντρο λόγω της θρησκείας τους, και ότι το θέμα θα αντιμετωπιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ερωτηθείς για το φόβο των ενοίκων για τον ύπνο το βράδυ, η Bjorland Barret λέει ότι δεν είχε ακούσει για αυτό, αλλά ότι θα εξασφαλίσουν ότι θα υπάρχει ασφάλεια στο κέντρο.

Τόνισε ότι παίρνει την υπόθεση πολύ σοβαρά, αλλά θέλει να δείξει ότι το κέντρο δεν είναι ένα βίαιο μέρος. «Στη Νορβηγία έχουμε την ελευθερία της θρησκείας. Ως εκ τούτου έχουμε μηδενική ανοχή, αν κάποιος παρενοχλείται εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων."

Ο αστυνομικός Jan Olav Våge λέει ότι ένας ένοικος του κέντρου είναι ύποπτος, αλλά δεν ήθελε να προσθέσει οτιδήποτε άλλο εκτός από το γεγονός ότι γνώριζε τα θρησκευτικά κίνητρα της παρενόχλησης.

«Έχουμε τακτικές συναντήσεις με τους ενοίκους σχετικά με τους νόμους και τους κανονισμούς στη Νορβηγία, έτσι ώστε να είναι ενήμεροι για το πρόβλημα."

Ωστόσο, ο ίδιος δεν έχει καμία συγκεκριμένη λύση. «Δεν έχω μια απάντηση για το πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε, αλλά η αστυνομία κάνει ό, τι μπορεί ώστε κανείς να μην αισθάνεται ανασφαλής."

Πηγή: redskywarning.blogspot.com/2011/08/blog-post_135.html

Διάσημος Μουσουλμάνος επιστήμονας ασπάστηκε τον Χριστιανισμό.

 

O πρώην Μουσουλμάνος διάσημος επιστήμονας από τη Σαουδική Αραβία με καταγωγή από την πόλη της Τζέντα Δρ Khalid Al-Sida, ασπάστηκε τον Χριστιανισμό πριν από λίγο καιρό.
 

Σήμερα ο διάσημος μικροβιολόγος Δρ Khalid Al-Sida έχει επιλέξει να κηρύττει τον Χριστιανισμό στους Μουσουλμάνους.
 

Όπως δηλώνει ο πρώην πλέον μουσουλμάνος επιστήμονας που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό,Δρ Khalid Al-Sida, «Ο Ιησούς είναι το Άλφα και το Ωμέγα. Ο Ιησούς με έσωσε στη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, όταν ήμουν πρόσφυγας, και το σημαντικότερο – ο Κύριος με έσωσε από τον αιώνιο θάνατο. Δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω τον Ιησού για την αγάπη Του για μένα, την οικογένειά μου και τους ανθρώπους μου »..
 

Για περισσότερα από 33 χρόνια ο Δρ Khalid Al-Sida, υπήρξε ένας αφοσιωμένος οπαδός του Ισλάμ. Ωστόσο, ως επιστήμονας από τη φύση του, συνήθιζε να κάνει ερωτήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν τα ερωτήματα αυτά, να οδηγήσουν τον διάσημο μικροβιολόγο στο Χριστιανισμό και στην πίστη στον Ιησού Χριστό.

Σύμφωνα, με τη μαρτυρία του ίδιου του Δόκτωρος Khalid Al-Sid, ένα όνειρο ήταν εκείνο που τον οδήγησε να ασπαστεί τον Χριστιανισμό.

«Μετά το μήνα του μέλιτος, πήγα πίσω στη Σαουδική Αραβία. Είδα ένα όνειρο. Σε μένα, αποκαλύφθηκε ο Ιησούς – ο Υιός του Θεού και Σωτήρας. Αλλά ήταν δύσκολο να τον δεχτώ από τη στιγμή που ήμουν μουσουλμάνος 33 χρόνια. Τότε αποφάσισα να διαβάσω την Αγία Γραφή. Ένιωσα τεράστια δύναμη από το Λόγο του Θεού. Έχω διαβάσει την Αγία Γραφή περίπου 8-9 χρόνια. Ήταν τόσο όμορφη» σημείωσε ο διάσημος επιστήμονας σε μια προσπάθεια να εξηγήσει πώς προσέγγισε τον Χριστιανισμό.

 

Πηγή κειμένου φωτογραφίας: apantaortodoxias.blogspot.com

Θαυμαστό γεγονός, ''Υπομονή, υπομονή, υπομονή''. Οσίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη.

«...Ἔξω αὐτὴ ἡ Γερόντισσα, νὰ ποῦμε, δὲν ἀναφέρω τ᾿ ὄνομά της. Καρκίνο, ἐγχειρήσεις, τοῦτο, ἐκεῖνο, αὐτὸ κι ὅμως προσευχομένη εἶδε τὴν Παναγία στὸ θρόνο της. «Περάστε οἱ ὅσιοι», λέει. Ὅλοι οἱ ὅσιοι πέρασαν μπροστὰ σὰν παρέλαση, στὴν Παναγία. «Περάστε οἱ μεγαλομάρτυρες». Αὐτὴ καθότανε ἐκεῖ, Γερόντισσα ἦταν, Ἡγουμένη. Καὶ στὸ τέλος πῆγε, ἔβαλε μετάνοια φίλησε τὸ χέρι τῆς Παναγίας, ἦταν ἕνα βελοῦδο! Καὶ ἡ Παναγία τῆς εἶπε: «Ὑπομονή, ὑπομονή, ὑπομονή», καὶ ξύπνησε, νὰ ποῦμε. Δηλαδὴ ἂν θέλεις νὰ εἶσαι μαθήτρια καὶ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, θ᾿ ἀνέβεις κι ἐσὺ ἀπάνω στὸ Σταυρό. Ἀπαλλαγὴ κανένας Ἅγιος δὲν ἐζήτησε ἀπὸ τὸν Θεό. Ὑπομονὴ νὰ χαρίσει. Ἂν κάνεις ὑπομονὴ θά ῾χεις καὶ λιγάκι μισθό, ἂν θά ῾χεις ἀπαλλαγή, δὲν ἔχεις τίποτες, μισθὸ δὲν ἔχεις.»

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης 

Πηγή κειμένου και φωτογραφίας: apantaortodoxias.blogspot.com

Κομμουνίστρια συγγραφέας: Η έκτρωση είναι “αποδεκτή βία”

Η Αμερικάνα κομμουνίστρια φεμινίστρια συγγραφέας και θεωρητική Sophie Lewis, στο νέο της βιβλίο, “Full Surrogacy Now: Feminism Against Family” (“Πλήρης Παρένθετη Μητρότητα Τώρα: Φεμινισμός εναντίον Οικογένειας”) παραδέχτηκε χωρίς κανένα δισταγμό, ότι η εκούσια έκτρωση είναι "αποδεκτή βία". 


 
"Η έκτρωση είναι, κατά τη γνώμη μου, και αναγνωρίζω πόσο αμφιλεγόμενο είναι αυτό, μια μορφή δολοφονίας", δήλωσε η Lewis, η οποία διδάσκει στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών του Brooklyn, "Είναι μια μορφή δολοφονίας που πρέπει να είμαστε σε θέση να υπερασπιστούμε".


 
Για να καταλάβουμε πώς η Lewis, έφτασε σε αυτό το πραγματικά σοκαριστικό συμπέρασμα, πρέπει να κατανοήσουμε το φιλοσοφικό της σύστημα. Η Lewis είναι πιστή κομμουνίστρια και έχει συνδέσει τις φεμινιστικές της σπουδές με τον «πόλεμο κατά του καπιταλισμού» μέσω της κατάργησης της οικογένειας.

«Ο καπιταλισμός και τα καπιταλιστικά κράτη βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην οικογένεια ως μονάδα κοινωνικής πειθαρχίας, κοινωνικής τάξης, λιτότητας και πηγή τεράστιων ποσοτήτων απλήρωτης εργασίας», λέει η Lewis, «Στην ιστορία του φεμινισμού, η κατάργηση της οικογένειας ήταν πολύ γνωστή ως απαίτηση, ιδιαίτερα στη δεκαετία του '60 και '70 μεταξύ ορισμένων πτυχών της απελευθέρωσης των γυναικών ... Η κατάργηση της οικογένειας σημαίνει ότι αξίζουμε περισσότερο από το είδος εκβιασμού που μας λέει ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με σχέσεις που ορίζονται ως αίμα ή ως φύση, οι σχέσεις που μας δίνονται».

Η Λιούις λέει ότι η εγκυμοσύνη πρέπει να θεωρείται ως μια "εργασία κυοφορίας", η οποία "επιβάλλεται" σε μια γυναίκα ("κυοφορούσα") από το κυοφορούμενο παιδί, το οποίο είναι πραγματικά ένας «επιτιθέμενος». Επομένως, μια γυναίκα έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία για να σκοτώσει το παιδί, καθώς έχει το δικαίωμα να απεργήσει ή να σταματήσει μια εργασία.

"Αλλά κοιτάζοντας τη βιολογία της χοριακής πλακοντολογίας, με βοηθά να σκεφτώ τη βία την οποία, αθώα, ένα έμβρυο επιφέρει σε μία κυοφορούσα", λέει η Lewis, "ότι η βία αυτή είναι μια απαράδεκτη βία για κάποιον που δεν θέλει να κάνει την εργασία της εγκυμοσύνης. Η βία που ο συγκεκριμένος επιτιθέμενος εκτοξεύει που ουσιαστικά σε οδηγεί απεργία ή έξοδο από τον χώρο εργασίας είναι αποδεκτή βία".

 
 
Κάτω από τη φρασεολογία και το ψευτο-διανοουμενίστικο προσωπείο βρίσκεται μια θεμελιωδώς σατανική κοσμοθεωρία - η οποία θεωρεί την οικογένεια «καταπιεστική» και τα μωρά «ένοχα» για το έγκλημα της ύπαρξης! Κάτω από μια τέτοια κοσμοθεωρία, η δολοφονία των αγέννητων παιδιών είναι ένας αποδεκτός τρόπος για να καταστροφή της οικογένειας και την διάλυση της κοινωνίας. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια κουλτούρα θανάτου.

ΚΟ: Οι παρανοϊκές απόψεις ότι το έμβρυο "επιτίθεται" (!) στην κυοφορούσα και πρέπει να "αποκρουσθεί" με βία ή ότι είναι μια "κακή εργασία" από την οποία μπορεί η "εργαζόμενη" να φύγει, θεωρούνται "προοδευτικές" και ακούγονται ευχάριστα στην μοντέρνα, "ανεκτική" και προπαντός "κατά της βίας" κοινωνία μας... 

Πηγή: redskywarning.blogspot.com/2020/01/blog-post_14.html

Το κουράγιο της ομολογίας...

 

Κατά την περίοδο της κομμουνιστικής δικτατορίας στην Ρουμανία, απ' όλους τους ιεράρχες της Εκκλησίας, ο μόνος που είχε το κουράγιο να διαλέξει την οδό της ανοιχτής αντίρρησης ήταν ο Nicolae Popoviciu (Νικόλαος Ποποβίτσιου) επίσκοπος Οράντεα. Αμέσως μετά τον πόλεμο, αυτός ήταν ο υποψήφιος με τη μεγαλύτερη υποστήριξη στην Ιερά Σύνοδο να γίνει Πατριάρχης της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά η απόλυτη αντίθεση των σοβιετικών δυνάμεων και των Ρουμάνων κομμουνιστών εμπόδισε την άνοδό του στην ανώτερη εκκλησιαστική θέση.

Αν και απειλούνταν απροκάλυπτα, ο επίσκοπος της Οράντεα πολέμησε τον αθεϊσμό και εναντιώθηκε στην καταστροφή της χώρας και του λαού του από το νέο καθεστώς. Παρότι προειδοποιήθηκε ότι το καθεστώς επιδιώκει να τον απομακρύνει από την ιεραρχία και συμβουλεύθηκε από «φίλους» να εγκαταλείψει τη γραμμή αντίστασης έναντι των αρχών, ο επίσκοπος απάντησε ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να ταπεινωθεί μπροστά σε κανένα πολιτικό καθεστώς, επειδή είναι ανώτερη από οποιαδήποτε προσωρινή κυβέρνηση. Πεπεισμένος ότι το κομμουνιστικό κράτος δεν θα ικανοποιηθεί από την απλή υποταγή της Εκκλησίας, αλλά θα επιδιώξει την καταστροφή της, ο επίσκοπος Νικόλαος προσπάθησε με όλα τα μέσα να υπερασπίσει τη χώρα και την Εκκλησία από την επιρροή των μπολσεβίκων. Υπέβαλλε δηλώσεις στο Υπουργείο θρησκευμάτων, στις οποίες υποστήριζε το κυρίαρχο δικαίωμα του επισκόπου να διορίζει τους πρωτοπρεσβύτερους. Ζήτησε επίσης να μην συλλαμβάνονται οι ιερείς χωρίς να ειδοποιείται ο επίσκοπος και αυτός να μπορεί να παρεμβαίνει στην υπεράσπιση των συλληφθέντων. Αντιτάχθηκε στην ένωση της Ουνιτικής Εκκλησίας με την Ορθόδοξη, θεωρώντας πως ό,τι γίνεται βίαια δεν έχει νομιμότητα και διάρκεια. Επίσης επεδίωξε να περιορίσει την επιρροή του συνδικάτου της επισκοπής, του δούρειου ίππου των κομμουνιστών στη ζωή της Εκκλησίας.

Στα φλογερά κηρύγματά του, ο επίσκοπος Νικόλαος απέρριψε τις υποδείξεις του Υπουργείου Θρησκευμάτων, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να πει ψέματα στην Εκκλησία. Έτσι, αρνήθηκε να μιλήσει για τα οφέλη της κολεκτιβοποίησης, για τον αγώνα υπέρ της ειρήνης και για άλλα θέματα που οι κομμουνιστές ήθελαν να προωθούνται από τους ιερείς. Τόσο στα κηρύγματα, όσο και στα διοικητικά θέματα και τις εκκλησιαστικές εκλογές, ο ιεράρχης ομολόγησε την ορθόδοξη πίστη και την αντίθεσή του στον αθεϊσμό, στην ιδέα του μίσους και της ταξικής πάλης, στη δίωξη των ανθρώπων για θρησκευτικούς και κοινωνικούς λόγους κλπ. Αποκάλυψε επανειλημμένα τις παρανομίες των μπολσεβίκων, υποστηρίζοντας ότι ένα σύστημα που βασίζεται στην αδικία, τη βία και το μίσος δεν μπορεί να αντέξει και προφήτευσε την πτώση του κομμουνισμού όχι μόνο στη Ρουμανία, αλλά και στον κόσμο ολόκληρο.

Σε ένα κήρυγμά του που εκφωνήθηκε στη Μονή Izbuc, τον Μάιο του 1950 ο επίσκοπος είπε «Σήμερα οι ηγέτες δεν είναι με το Θεό, ούτε πιστεύουν σ' αυτόν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα πετύχουν τα σχέδιά τους, διότι χωρίς Θεό δεν μπορεί να γίνει τίποτα...»

Μετά από ένα κήρυγμα στο θεολογικό Ινστιτούτο του Βουκουρεστίου, στο οποίο μίλησε για τη χριστιανική τόλμη, ένας από τους συμμετέχοντες δήλωσε ότι ο επίσκοπος της Οράντεα «μίλησε σαν τον Χριστό. Οι ιερείς ήθελαν να πάνε να τον αγκαλιάσουν. Με τέτοιους επισκόπους οι κομμουνιστές δεν θα καταφέρουν να καταστρέψουν την Εκκλησία».





Στο κήρυγμα που εκφώνησε το Πάσχα του 1950, ο επίσκοπος ανέφερε στους πιστούς ότι «για τη δικαιοσύνη και την πίστη, οι μαθητές του Χριστού βασανίσθηκαν, χλευάσθηκαν, υπέφεραν διωγμούς και περιορισμούς, που επιβάλλονταν από τους νόμους εκείνων των καιρών. Μερικοί έχασαν ακόμη και τη ζωή τους. Όπως στο παρελθόν η Εκκλησία βγήκε νικήτρια, όπως ο Ιησούς νίκησε όλους τους εχθρούς Του, έτσι και η Εκκλησία θα νικήσει όλους όσους την πολεμούν... Πολεμήστε για την υπεράσπιση της πίστης του Χριστού. Πολεμήστε για την υπεράσπιση της Εκκλησίας Του. Μη φοβάστε, μην είστε προδότες του Ιησού, αγαπήστε Τον. Όποιος αγαπάει τον Ιησού υποφέρει γι' Αυτόν και δεν φοβάται τίποτα».

Για την Ασφάλεια, τέτοια κηρύγματα ήταν πραγματικές εξεγέρσεις εναντίον του καθεστώτος, επομένως ο επίσκοπος της Οράντεα έγινε ανεπιθύμητος στο καθεστώς, ένας στόχος που έπρεπε να εξαφανισθεί και για αυτό είχε τεθεί υπό μόνιμη επιτήρηση από τις αρχές. Η αγάπη του λαού και του κλήρου προς έναν άνθρωπο με απόλυτη ειλικρίνεια και με έμπρακτη η αγάπη για τους άπορους ήταν μια δύσκολη ασπίδα για να σπάσει. Η αντι-κομμουνιστική αντίσταση στην Τρανσυλβανία, θα μπορούσε να ενισχυθεί μόνο από την παρουσία του. Οι μυστικές υπηρεσίες επέβαλαν επίσης έναν δικό τους άνθρωπο, τον συνεργάτη τους Αντρέι Κομάν, πρώην ουνίτη που τον έβαλαν στην αρχιεπισκοπή της Oradea. Μέσα από αυτόν, αφενός συγκέντρωναν πληροφορίες σχετικά με το χριστιανικό και αντι-κομμουνιστικό έργο του Ιεράρχη Νικολάε και, αφετέρου, ασκούσαν μόνιμη πίεση για να αλλάξουν τη στάση του. Τελικά, αποφασίσθηκε η απόλυσή του, πράγμα που υλοποίησε η ηγεσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στις 4 Οκτωβρίου 1950, όταν «για λόγους ανωτέρου εκκλησιαστικού συμφέροντος και λόγω ασθενείας, η Ιερά Σύνοδος απέσυρε τον θεοφιλέστατο επίσκοπο Νικόλαο Popoviciu από την επισκοπή της Οράντεα».

Η απόφαση απομάκρυνσης του επισκόπου της Οράντεα ήταν ακόμη πιο αξιοθρήνητη επειδή τα μέλη της Ιεράς Συνόδου γνώριζαν τον πραγματικό λόγο της απόλυσής του. Αμέσως μετά την ψηφοφορία, ο επίσκοπος του Κλουζ Νικόλαος Κολάν (Nicolae Colan) ομολόγησε ότι «η δίκη του Πόποβιτς ήταν η δίκη του καθενός μας, η καταδίκη του Popoviciu περιέχει στην ουσία την καταδίκη του καθενός μας. Αν ήμασταν ό,τι έπρεπε να είμαστε, θα καταθέταμε όλοι τις ράβδους μας, αντί να αποκεφαλίσουμε τον Popoviciu».

Φοβούμενοι την οποιαδήποτε προσέγγιση της αντικομμουνιστικής Αντίστασης με τον πρώην επίσκοπο της Οράντεα, οι κομμουνιστές θα επιβάλλουν τον εγκλεισμό του στη Mονή Κέϊα, η οποία βρισκόταν σε μια περιοχή που ελεγχόταν από τα σοβιετικά στρατεύματα. Μετά από δέκα χρόνια διωγμών, με κατ' οίκον περιορισμό, δυο απόπειρες δηλητηρίασης και πολλά άλλα δεινά, ο επίσκοπος Νικόλαος Popoviciu θα κοιμηθεί στις 20 Οκτωβρίου 1960, σε ηλικία μόλις 57 ετών.

Ο επίσκοπος Nicolae Popoviciu είναι ένας από τους μεταπολεμικούς ορθόδοξους επισκόπους που προτάθηκε για να ανακηρυχθεί άγιος, θεωρούμενος μάρτυρας από πολλούς κληρικούς και πιστούς.

KO / από εδώ και το έργο του π. Γρηγορίου (Vlad) Benea "Το Πνεύμα των Αγίων Πατέρων στις φυλακές της Ρουμανίας (1941-1989)" 

Πηγή: redskywarning.blogspot.com/2020/01/blog-post.html

Ο Τσε Γκεβάρα και το μίσος του για τους ομοφυλόφιλους.

 
πηγή φωτογραφίας: wikimedia.org

Τσε Γκεβάρα: Ευτυχώς ο γιος μου παίζει με ψεύτικα πιστόλια, εάν έπαιζε με κούκλες, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω το αληθινό πιστόλι μου. Αυτό το έχει πεί δημόσια ο επαναστάτης Τσε Γκεβάρα.Παρακάτω θα δούμε τις ενέργειες που έκανε για να καθαρίσει όπως έλεγε την χώρα του από τους ομοφυλόφιλους.

Ο Τσε, ο Φιντέλ και ο Ραούλ Κάστρο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι θανατικές καταδίκες ομοφυλοφίλων στην Κούβα. "Ένας ομοφοβικός παροξυσμός κατείχε το καθεστώς" λέει ο σκηνοθέτης Νέστωρ Άλμεντρος.

Τον Απρίλιο του 1960 ο Ερνέστο Γκεβάρα αναλαμβάνει τη διεύθυνση του τομέα εκπαίδευσης των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων.Αμέσως παρουσιάζει στο Φιντέλ Κάστρο ένα “Γενικό Σχέδιο Φυλακών”.


Σχέδιο εγκλεισμού και εξόντωσης των πολιτικών του αντιπάλων. Ο Φιντέλ συμφωνεί. Λίγους μήνες αργότερα, ανοίγει στην Κούβα το πρώτο “στρατόπεδο αναμόρφωσης”, στη χερσόνησο του Guanaha. O Ρεϊνάλντο Αρένας αναφέρει σχετικά με τα πρώτα χρόνια της κουβανικής Επανάστασης: “Μία σεξουαλική επανάσταση άνθιζε ταυτόχρονα με την κοινωνική επανάσταση, τον πρώτο καιρό. Αλλά τα τύμπανα των μιλιταριστών προσπαθούσαν διαρκώς να τσακίσουν το ρυθμό της ποίησης, τη χαρά της ζωής”. Ώσπου τα κατάφεραν. “Το στρίμωγμα άρχισε στα σοβαρά. Η φρίκη και η ασχήμια μέρα με τη μέρα αυξανόταν. Αλλά η καταπίεση λειτούργησε σαν ερέθισμα και το σεξ έγινε τρόπος αντίστασης, όπλο ενάντια στο καθεστώς”, μαρτυρεί ο Αρένας.

Εν τω μεταξύ, ο “Τσε”, έχει ήδη στείλει τον αρχηγό της μυστικής αστυνομίας Ραμίρο Βαλντές να μάθει από τον δήμαρχο της Σανγκάης πώς τα κατάφερε να απαλλάξει την πόλη του από τους ομοφυλόφιλους. “Πολύ εύκολο. Χτυπάτε τους στο κεφάλι και πετάτε τους στο ποτάμι”, απαντά ο Κινέζος. Η λύση θεωρήθηκε λίγο παραπάνω…ριζοσπαστική απ’ όσο θα ’πρεπε (βλέπετε όλα μόλις τότε άρχιζαν, επιπλέον η Κούβα δεν διέθετε ποτάμι…).

“Σας ρωτώ. Μπορεί μια χώρα που έχει θυσιάσει τόσους ήρωες στον μακρύ δρόμο για τη λευτεριά, μια χώρα που για αυτήν έδωσαν τις ζωές τους τόσοι εκλεκτοί νέοι άνδρες και γυναίκες, μπορεί να ανεχθεί τόση ασέβεια;” -είναι ο Φιντέλ Κάστρο που ρωτά. “Αυτή η συμπεριφορά τους είναι καθαρά υποπροϊόν του καπιταλισμού και προέρχεται από μια μικρή ομάδα που μοναδικός της σκοπός είναι να συμπαρασύρει τους υπολοίπους. Αλλά εμείς δεν θα τους επιτρέψουμε να εξαπλώνονται και να διαδίδουν τις συνήθειές τους. Σας υπόσχομαι πως θα έρθει η μέρα που θα δούμε τους δρόμους καθαρούς, σας το υπόσχομαι!”.

Έτσι ο Ραούλ Κάστρο, αδελφός του Φιντέλ, αναλαμβάνει να ενημερωθεί από τους Βούλγαρους σχετικά με τις μεθόδους που αυτοί εφαρμόζουν ούτως ώστε “οι δρόμοι της Σόφιας να παραμένουν καθαροί”. “Εμείς έχουμε ανοίξει ένα ειδικό στρατόπεδο για τα αντικοινωνικά στοιχεία, σαν τους ομοφυλόφιλους, που η περίπτωσή τους μας ανησυχεί περισσότερο”, του απαντούν.

Ο Γκεβάρα υιοθετεί τη “βουλγάρικη λύση”. Συλλαμβάνει και φυλακίζει τους “acusados ser afeminados y vagos”, γνωστούς (καλλιτέχνες, συγγραφείς, κλπ) και μη –ακόμη και όσους αγωνίστηκαν στο πλευρό της Επανάστασης. “Περιττό να σας πω, ότι η Επανάσταση δεν έγινε για όλους…”, έγραφε ο Αρένας, πριν τον συλλάβουν.

Στις 23/2/1961 ο Γκεβάρα αναλαμβάνει καθήκοντα υπουργού Βιομηχανίας. Ο Φιντέλ συμφωνεί με την πρότασή του για το άνοιγμα τριών ακόμη στρατοπέδων. Σε ένα από αυτά, το “Nueva Vida”, στο Palos, θα συγκεντρώσουν 500 ανήλικους, έως και μωρά, παιδιά των αντιφρονούντων που είχαν ήδη εκτελεστεί. Επιζήσαντες μαρτυρούν για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στα στρατόπεδα: για τα κελιά παραδειγματισμού στο Pinar del Rio, γνωστά ως “tostadoras”, την πτέρυγα “Kilo 7” στο Camaguey, τα “gavetas” στο Tres Racios de Oriente -κελιά φάρδους 1 μέτρου και ύψους 1,80- ή τα 5 επί 5 της Nueva Carceral, όπου σε 22 αιώρες στοιβάζονταν 44 κρατούμενοι (σημ.: στο φιλμ “Before Night Falls”, βιογραφικό του Ρ. Αρένας, γίνεται εκτενή αναφορά στα κρατητήρια).

Θα είναι ο Γκεβάρα αυτός που θα επεξεργαστεί, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, τον Κανονισμό των Φυλακών και θα καθορίσει επακριβώς τη “λίστα” βασανιστηρίων. Αυτός και μόνο αυτός που θα αποφασίζει για την τύχη κάθε συλληφθέντος. Αυτός θα υπογράφει τις, χωρίς δίκη, θανατικές ποινές…έως το 1962, οπότε οι ευθύνες περνούν σε χέρια άλλων, των οποίων ηγείται ο Ραούλ Κάστρο. Οι συνεχιστές του εμπνευσμένου Σχεδίου Φυλακών του Τσε συγκροτούν τις Umap, στρατιωτικές φάλαγγες για την προώθηση της παραγωγής.

“Οι Umap επινοήθηκαν επί τούτου για τους ομοφυλόφιλους”, λέει ο σκηνοθέτης Νέστωρ Άλμεντρος. “Ένας διαρκής ομοφοβικός παροξυσμός κατείχε το καθεστώς!..”. Στα κατά τόπους στρατόπεδα των Umap κατανέμονται οι έγκλειστοι ομοφυλόφιλοι της Nueva Carceral de la Havana del Est, της πρώτης φυλακής οργανωμένης αποκλειστικά για την “κατηγορία” από τον Ερνέστο Γκεβάρα, την περίοδο 1961-1962.

Όταν ο Άλεν Γκίνσμπεργκ επισκέπτεται την Κούβα το ’65, οι έγκλειστοι ομοφυλόφιλοι ανέρχονται σε 45 χιλιάδες.[...].
 
(περιοδικό HETERON 1/2, τεύχος 3ο, Μάρτιος - Μάιος 2007) 

Πηγή: pame.gr

Συνάθροιση: Ο μόνος που αγαπά τους ανθρώπους απόλυτα είναι ο Τριαδικός Δημιουργός τους. Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Οι αληθινοί μαθητές του ευαγγελίου του Υιού, είναι πιστοί σ' όλα όσα λέει ο Κύριος. Αγαπάμε τον άνθρωπο, το πρόσωπο, όποιος κι αν είναι ο,τι κι αν κάνει, αλλά διαφωνούμε μ' αυτό που κάνει αν έρχεται σ' αντίθεση με τον λόγο του Θεού, το ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού μας.

Το γεγονός πως ένας συνειδητός χριστιανός αποστρέφεται τις αμαρτίες δεν σημαίνει πως μισεί ή ταυτίζει την αμαρτωλή πράξη με τον αμαρτωλό. Αντιθέτως ο μαθητής του ευαγγελίου πονά για τον αμαρτωλό συνάνθρωπό του και προσεύχεται να ακολουθήσει το ευαγγέλιο του Χριστού μας. 

Μη ξεχνάμε πως ο αληθινός Χριστιανός πρώτα θεωρεί τον εαυτό του χειρότερο όλων. Ας ευχηθούμε να μελετήσουν όλοι το ευαγγέλιο, την Καινή Διαθήκη, και να ακολουθήσουν τον Ιησού τον μόνο ελευθερωτή από κάθε αμαρτία, είτε σαρκική είτε πνευματική.

Αριστερά, εκτρώσεις, «μεσαιωνικές αντιλήψεις» και ο σύντροφος Τσαουσέσκου

 

Σήμερα οι αριστεροί διατείνονται ότι όποιος είναι εναντίον των εκτρώσεων έχει «μεσαιωνικές» ή «σκοταδιστικές» αντιλήψεις, αλλά η ιστορία (που την θυμούνται επιλεκτικά) έρχεται να δείξει ότι ο «μεσαίωνας» μια χαρά ευημερούσε επί κομουνισμού και επί κυριαρχίας των διαφόρων "φωτισμένων" ηγετών του (και "πατερούληδων").

 

Αν και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες επιβλήθηκε ο κομουνισμός, οι αμβλώσεις επιτρέπονταν κατόπιν αιτήματος ή λόγω κοινωνικοοικονομικών παραγόντων, υπήρχαν και κομμουνιστικές χώρες που διατήρησαν απαγορευτικούς νόμους εναντίον τους, ενώ τόσο η Σοβιετική Ένωση υπό τον Στάλιν όσο και η Ρουμανία υπό τον Τσαουσέσκου έλαβαν μέτρα για τον περιορισμό των αμβλώσεων. Στην Αλβανία επί κυριαρχίας Χότζα, οι αμβλώσεις ήταν νόμιμες μόνο για να σωθεί η ζωή της μητέρας και η τιμωρία για μια γυναίκα που έκανε έκτρωση ήταν κοινωνική επίπληξη με την επανεκπαίδευση μέσω της εργασίας. Στην Σοβιετική Ένωση και σε άλλες κομμουνιστικές χώρες, επιβλήθηκε ο «φόρος ατεκνίας». Το καθεστώς του Στάλιν δημιούργησε το φόρο για να ενθαρρύνει την αναπαραγωγή και την αύξηση του πληθυσμού της Σοβιετικής Ένωσης. Ο φόρος παρέμεινε σε ισχύ μέχρι την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.

Σοβιετική Ένωση

 

Το 1920 το καθεστώς των μπολσεβίκων νομιμοποίησε την άμβλωση, αλλά το 1933, κατά τη διάρκεια της σταλινικής εποχής, οι απόψεις για αυτό άλλαξαν, με την απαγόρευση να υφίσταται ξανά από το 1936 έως το 1955. Ο αριθμός των επίσημα καταγεγραμμένων αμβλώσεων έπεσε από τις 1,9 εκατομμύρια το 1935 στις 570.000 το 1937. Στις 23 Νοεμβρίου 1955, ο Νικήτα Χρουστσόφ νομιμοποίησε τις αμβλώσεις.

Ρουμανία

 

Πριν από το 1966, η Ρουμανία είχε τους πιο φιλελεύθερους νόμους για τις αμβλώσεις στην Ευρώπη. Ωστόσο, μετά την άνοδο της εξουσίας του Nicolae Ceauşescu, το «Διάταγμα 770» (Decreței 770) επέτρεπε την άμβλωση μόνο όταν επρόκειτο για να σωθεί η ζωή της μητέρας. Επιτρεπόταν επίσης σε γυναίκες άνω των 45 ετών ή γυναίκες με τέσσερα ή περισσότερα παιδιά. (Το 1974, η ηλικία μειώθηκε στα 40 και το 1986 αυξήθηκε και πάλι στα 45). Ο στόχος της απαγόρευσης ήταν να δημιουργηθεί ένας μεγαλύτερος πληθυσμός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγαλύτερο εργατικό δυναμικό και ανάπτυξη προκειμένου να επιτευχθεί οικονομική ανεξαρτησία από τη Σοβιετική Ένωση. Κατά τη διάρκεια αυτών των 23 ετών, γεννήθηκαν περισσότερα από 2 εκατομμύρια παιδιά. Το Διάταγμα 770 ήταν ένας από τους πρώτους νόμους που καταργήθηκαν αμέσως μετά τη δίκη και εκτέλεση του Ceausescu στις 25 Δεκεμβρίου 1989. Τον αμέσως επόμενο χρόνο έγιναν περισσότερες από 1 εκατομμύριο αμβλώσεις! Σήμερα η Ρουμανία έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά εκτρώσεων στην Ευρώπη με ένα ποσοστό περίπου 480 για κάθε 1.000 γεννήσεις, σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας! (Ψηλά στις εκτρώσεις βρίσκεται και η Μολδαβία, η Βουλγαρία και η Ρωσία). Αυτό είναι περίπου διπλάσιο από το ποσοστό των εκτρώσεων των Ηνωμένων Πολιτειών. Όσον αφορά την σχέση μεταξύ της άμβλωσης και του καρκίνου του μαστού, αν και δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των ειδικών, η Ρουμανία επί απαγόρευσης Τσαουσέσκου, είχε από τις χαμηλότερες συχνότητες νόσου στην Ευρώπη. Σήμερα η συχνότητα του καρκίνου έχει διπλασιασθεί, από 25 περιστατικά ανά 100.000, στα 51 περιστατικά ανά 100,000 το έτος, και αποτελεί το 23% (από 7% που ήταν πριν) όλων των καρκίνων.

 

Όταν ήρθε στην εξουσία στα μέσα της δεκαετίας του '60, ο Τσαουσέσκου είχε όνειρα για μεγαλεία. Για να επιτύχει αυτά τα όνειρα, χρειαζόταν περισσότερους Ρουμάνους, αλλά την εποχή εκείνη ο ρυθμός γεννήσεων μειωνόταν. Έτσι ο Τσαουσέσκου εφάρμοσε το Διάταγμα 770, απαγορεύοντας τις εκτρώσεις για γυναίκες ηλικίας κάτω των 40 ετών, αλλά και την πώληση αντισυλληπτικών.

 

Αυτό μπορεί να ακούγεται καλό, αλλά ο Τσαουσέσκου δεν ανησυχούσε για τα αγέννητα μωρά ή για την ηθική της άμβλωσης. Απλά πίστευε ότι τα παιδιά ανήκαν στο κράτος.

«Το έμβρυο είναι ιδιοκτησία ολόκληρης της κοινωνίας», είπε. «Όποιος αποφεύγει να έχει παιδιά είναι ένας λιποτάκτης που εγκαταλείπει τους νόμους της εθνικής συνέχειας».

 

Ο Τσαουσέσκου ήθελε να επιλέξει τα υγιέστερα και τα πιο έξυπνα παιδιά για ελίτ κατάρτιση στις επιστήμες, τον αθλητισμό και τη μουσική. Απαιτούσε όλα τα παιδιά να συμμετέχουν σε πατριωτικές οργανώσεις νέων. Αυτά τα παιδιά έπρεπε να λατρεύουν τον Τσαουσέσκου.

Η Ρουμανία ήταν φτωχή και πολλές οικογένειες δεν είχαν χρήματα για προγεννητική φροντίδα. Το σύστημα έστειλε πολλά πρόωρα γεννημένα παιδιά στο θάνατο και παιδιά με αναπηρίες σε ορφανοτροφεία. Πολλά από τα παιδιά δεν ήταν στην πραγματικότητα ορφανά αλλά εστάλησαν εκεί από τους γονείς τους γιατί δεν μπορούσαν να τα θρέψουν.

 

Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε την αστυνομία και τους εισαγγελείς για να επιβάλει το διάταγμα. Παρακολουθούσαν τις περιόδους των γυναικών και ανέκριναν εκείνες που δεν κατάφεραν να μείνουν έγκυες. Τα αποτελέσματα της πολιτικής ήταν άμεσα. Το έτος πριν από το διάταγμα, οι γυναίκες της Ρουμανίας είχαν 973.000 αμβλώσεις. Το επόμενο έτος, είχαν μόνο 206.000. Οι γυναίκες εξακολουθούσαν να καταφεύγουν σε παράνομες αμβλώσεις, με αποτέλεσμα να έχουν μόνιμα ουλές ή να αφήνουν σε παράνομες κλινικές την τελευταία πνοή τους. Υπολογίζεται ότι πάνω από 9.000 γυναίκες έχασαν τη ζωή τους από το 1965 έως το 1989 λόγω επιπλοκών που προκλήθηκαν από παράνομες αμβλώσεις.

Το αποτέλεσμα της πολιτικής Τσαουσέσκου ήταν μια ξαφνική αύξηση του ποσοστού γεννήσεων από 14,3 ανά 1.000 άτομα το 1966 σε 27,4 ανά 1.000 το 1967, αν και υποχώρησε στο 14,3 το 1983.

 

Αρχικά, αυτή η γενεαλογική πολιτική ολοκληρώθηκε με υποχρεωτικούς γυναικολογικούς ελέγχους και ποινές για ανύπαντρες γυναίκες άνω των 25 ετών και για παντρεμένα ζευγάρια χωρίς παιδιά, ενώ από το 1977, σε όλα τα "άτεκνα άτομα", ανεξαρτήτως φύλου ή οικογενειακής κατάστασης, επιβάλλονταν πρόστιμο "από τους μισθούς τους, του οποίου το μέγεθος εξαρτιόταν από τον τομέα στον οποίο εργάζονταν. Το κράτος επαινούσε την ανατροφή των παιδιών, η γυναίκα που γεννούσε παιδιά θεωρείτο μια «ηρωίδα» που πρόσφερε στην πατρίδα της πολλά παιδιά και για αυτό το καθεστώς απέδιδε επίσημες τιμές σε γυναίκες που έκαναν το καθήκον τους γεννώντας περισσότερα από τον απαιτούμενο αριθμό παιδιών. Επίσης η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση επαναπροσδιορίστηκε κυρίως στα οφέλη της μητρότητας. Οι πολιτικές απέναντι στους άγαμους ήταν σκληρές: τους έδιναν άθλιες κατοικίες και θεωρούνταν ακατάλληλοι πολίτες.

 

Εκτός από την απαγόρευση των αμβλώσεων, ο Ceauşescu προήγαγε επίσης τον πρόωρο γάμο (αμέσως μετά το τέλος του σχολείου), έκανε πολύ δύσκολο το διαζύγιο και ποινικοποίησε τη μοιχεία και την ομοφυλοφιλία με τον Ποινικό Κώδικα του 1969, ακόμη κι αν γινόταν ιδιωτικά και χωρίς «δημόσιο σκάνδαλο» όπως προέβλεπε ο προηγούμενος κώδικας.

Αλλά οι εθνικές φιλοδοξίες του Τσαουσέσκου συντρίφθηκαν στη δεκαετία του 1980, όταν η οικονομία βυθίστηκε. Ουρές για λίγο ψωμί δημιουργήθηκαν. Οι άνθρωποι πεινούσαν. Το 1989, μια βίαιη επανάσταση τερμάτισε την κυριαρχία του Τσαουσέσκου. Αυτός και η σύζυγός του συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο μετά από δίκη δύο ωρών, την Ημέρα των Χριστουγέννων το 1989.

Η νέα κυβέρνηση κατάργησε αμέσως το Διάταγμα 770. Η έκτρωση έγινε νόμιμη, φτηνή και κοινή. Ένα χρόνο αργότερα, οι γυναίκες της Ρουμανίας είχαν 1 εκατομμύριο εκτρώσεις ή τρεις φορές περισσότερες εκτρώσεις από τις γεννήσεις.

Σήμερα, το ποσοστό έχει μειωθεί, αλλά εξακολουθεί να είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη.


 
ΦΩΤΟ: Οι "πατέρες" των "αντιμεσαιωνιστών" γεμάτοι δέος μπροστά στον εμπνευστή της "μεσαιωνικής" πολιτικής, Γλέζος, Ηλιού, Τσαουσέσκου. (πηγή φωτό εδώ)

Πηγή: redskywarning.blogspot.com